Kısa cevapEvet, büyük ölçüde. Middlesbrough'nun rakibe göre ayarlanmış xG farkı maç başına +1,59, bu da Championship'te 0,64 farkla en iyi değer; üstelik 4. en zorlu fikstüre rağmen. Yakaladıkları şansların karşılığından daha az gol attılar. Risk savunmada: aleyhlerine oluşan gol beklentisi maç başına 0,92'ten 1,36'e yükseldi.

Middlesbrough Championship'in zirvesinde ve temel istatistikler bunu hak ettiklerini söylüyor. Her maç rakibin kalitesine göre değerlendirildiğinde, Kim Hellberg'in ekibi maç başına yediğinden +1,59 daha fazla penaltı dışı gol beklentisi üretti. Bu, ligdeki en iyi rakam ve kimse onlara 0,64 kadar bile yaklaşamadı. West Ham +0,95 ile ikinci, Wolves +0,74 ile üçüncü sırada.

Durumu tek bir paragrafta özetlemek gerekirse: Boro, 12 maçta 25 puan toplayarak Swansea'nin 2 puan önünde lider durumda. Daha çarpıcı olan ise buraya nasıl geldikleri. Veri setimizdeki 11 lig maçının tamamında rakiplerinden daha fazla pozisyon ürettiler. Sonuçları aslında oyunlarının gerisinde kaldı: 31,0'lık bir xG'ye karşılık sadece 22 gol bulabildiler. Şanslı bir seriyle değil, oyun kalitesiyle lider olan bir takım, geçici bir form yakalamış bir takımdan çok daha farklı bir potansiyele sahiptir.

Peki bu sürdürülebilir mi? Büyük ölçüde evet. Hücum hattı ligin en iyisi ve Hellberg'in 11 aylık görev süresindeki en güçlü dönemini yaşıyor. Asıl soru işareti sahanın diğer ucunda; teknik adam burada daha fazla pozisyon bulabilmek adına bilinçli bir şekilde savunma güvenliğinden ödün veriyor.

Puan durumundan fazlası, sadece lider değil

Ham gol beklentisi (xG) verileri, zayıf rakiplerle karşılaşan takımları olduğundan daha iyi gösterebilir. Bu yüzden her Championship maçını, o rakibin diğer maçlarda ne kadar pozisyon verip ne kadar ürettiğiyle kıyasladık. Normalde az pozisyon veren bir takıma karşı üstünlük kurarsanız, yarattığınız xG daha değerlidir. Nadiren pozisyon üreten bir takıma karşı çok açık verirseniz, bu durum aleyhinize işler.

Middlesbrough için bu düzeltme olumlu sonuç veriyor. Ham xG farkları maç başına +1,46 (atılan 2,82, yenen 1,36). Şu ana kadar karşılaştıkları rakipler ligin en zorlu 4. takımıydı ve bu faktör hesaba katıldığında maç başına +0,13 ekleniyor. Yani ligin alt sıralarındaki takımları yenerek istatistik kasmıyorlar.

Tek bir maç ortalamayı saptırıyor. 17 Ekim'de Cardiff'e karşı Boro 36 şut çekti ve 5,35 xG üretti, ancak iki farklı geriye düştüğü maçı 2-2 beraberlikle bitirdi. O maçı çıkardığınızda düzeltilmiş fark +1,22'e düşüyor. Bu bile ligdeki en iyi oran.

The Beaumont Index de daha temkinli bir yaklaşımla buna katılıyor. Derecelendirmelerimize göre Middlesbrough 1506. sırada; dünyada 89., Championship'te ise 3. sırada. Puan olarak Wolves ile aynı seviyede ve West Ham'ın (1608) gerisinde. West Ham ile aradaki fark büyük oranda geçmişten geliyor. Sezonun bu aşamasında, mevcut kampanya bir kulübün lig içi puanının sadece yaklaşık 26%'ünü oluşturuyor, bu yüzden West Ham'ın son Premier League sezonları hala büyük ağırlık taşıyor. Sadece bu sezonki futbola bakarsak, Boro'nun maç başına 2,29'lik beklenen puan ortalaması ligin en iyisi. 25 puanları, bu futbolun normalde getireceği puanın yaklaşık 2,5 altında. The Beaumont Index, onları yükselişte olan bir takım olarak görüyor.

Ham xG farkları maç başına +1,46 (atılan 2,82, yenen 1,36).

Hellberg ile on bir ay

Hellberg, Rob Edwards'ın Wolves'a gitmesinin ardından 24 Kasım 2025'te Hammarby'den göreve getirildi. Değişimden hemen önceki yedi lig maçındaki veriler oldukça sıradandı: ham verilerde maç başına +0,34, rakip kalitesi hesaba katıldığında ise +0,12'lik bir averaj söz konusuydu.

Hellberg yönetiminde bu fark sıçrama yaptı. Geçen sezon çıktığı 29 lig maçında Boro, maç başına 1,85 penaltı dışı xG üretti ve 0,92 xG'ye izin verdi; bu da +0,89'lük rakibe göre düzeltilmiş bir fark demek. Sezonu 80 puanla beşinci bitirdiler. Play-off yarı finalinde Southampton'a kaybettiler, ancak Southampton'ın casusluk davası nedeniyle ihraç edilmesiyle geri döndüler ve finalde Wembley'de Hull City'ye 1-0 mağlup oldular.

Bu sezon hücum hattı vites yükseltti. Boro'nun geçen sezon 1,85 olan maç başına xG değeri bu sezon 2,82'ye çıktı ve bu ligin en yüksek rakamı. Savunma ise tam tersi bir yöne evrildi: 0,92'den 1,36'ya yükseldi. Bu yine de Championship'in en iyi 4. savunma verisi. Ancak Boro sadece iki maçta kalesini gole kapatabildi; Bolton deplasmanı öncesindeki altı maçta atılan ve yenilen toplam 25 gol, takımın ne kadar açık bir oyun yapısına büründüğünü gösteriyor. Hellberg, bunun bilinçli bir tercih olduğunu geçen hafta BBC Radio Tees'e verdiği demeçte açıkça belirtti: "Futbolda ne olmak istediğinize karar vermelisiniz ve biz hücum eden bir takım olmayı seçtik."

Nasıl oynuyorlar

Takım kağıdındaki diziliş değişiyor. Boro bu sezon en çok 3-4-2-1 veya 4-2-3-1 dizilişleriyle başladı (üçer kez), ayrıca 4-3-3, 4-4-2 ve 4-1-4-1 dizilişlerini de denediler. Ancak prensipler değişmiyor. Oyun tarzı ölçümlerimizde Boro, lig ortalamasının iki standart sapma üzerinde bir değerle, ligde ceza sahası içinde en çok topla buluşan, en çok derin pas atan ve en çok topa sahip olan takımlardan biri.

Uygulamada bu; rakiplerini kendi yarı sahasına hapseden ve ceza sahasına sürekli oyuncu yığan, sabırlı bir topa sahip olma oyunu anlamına geliyor. Pozisyonel hücum (ortalama 26,9'a karşı 33,9), şut (18,8) ve orta (20,7) istatistiklerinde ligin zirvesindeler. Kontrataklarda ise 24 takım arasında 18. sıradalar, çünkü rakipleri onlara boş alan bırakmıyor. Ürettikleri pozisyonların kalitesi de oldukça yüksek: Lig ortalaması 0,13 iken, şut başına 0,15 xG üretiyorlar. Hem hacim hem de kaliteyi bir arada bulmak nadirdir.

Modelin savunma tarafı, derin bir bloktan ziyade kontrol odaklı. Topa çok fazla sahip oldukları için maç başına 10,5 şut yiyorlar, bu da ligdeki en düşük 4. Bunun bedeli ise topu kaybettiklerinde ortaya çıkıyor. Bu sezon hücum hacmi arttıkça, kalesinde görülen pozisyonlar da arttı; bu da ileriye daha fazla oyuncuyla çıkan bir takımdan beklenecek bir durum. Hellberg'in Bolton deplasmanındaki 5-1'lük galibiyetten sonraki kendi ifadesiyle: "Son çizginin arkasındaki boşluğu kullandık... sonra akışkan bir futbol oynadık". Bu, sadece blok etrafında değil, bloğun içinden ve arkasından oynamaya istekli bir takım.

Bu sürdürülebilir mi?

Bunu destekleyen üç temel unsur var. Birincisi, averajları olası bir düşüşü tolere edebilecek kadar yüksek. Boro'nun pozisyon üretimi geçen sezonki seviyesine gerilese bile, ligin en iyi takımlarından biri olmaya devam ederler. İkincisi, başarı sadece bitiriciliğe dayalı değil. Boro, ürettiği pozisyonlara göre yaklaşık dokuz gol eksik attı, yani sonuçların düşmesinden ziyade gelişme potansiyeli daha yüksek. Will Lankshear 12 maçta 11 golle ligin gol kralı olsa da, takım o golleri atmadan önce de pozisyon üretiyordu. Üçüncüsü, bu istikrar uzun süredir devam ediyor. Hellberg'in Boro'su, yaklaşık bir yıldır hem güçlü hem de zayıf rakiplere karşı pozisyon bazında üstün taraf olmayı başardı.

Dikkatli olunması gereken iki nokta var. Yenen goller artışta ve maç başına 1,36 gol beklentisi veren bir takım, Millwall ve Cardiff maçlarında olduğu gibi domine ettiği maçlarda berabere kalmaya devam edecektir. Ayrıca kadro test ediliyor. David Strelec ve Alfie Jones sakattı, Rokas Pukstas'ın uzun süreli bir hamstring sakatlığı var ve Hellberg, Cardiff maçında Lankshear ve Sebastian Berhalter'i dinlendirdiği için eleştirildi. Kendi ifadesiyle "maç, maç, maç" temposunda, hücum hattının rotasyonla seviyesini koruması gerekiyor.

Rakiplerin rakamları

Pozisyon üretimi konusunda Boro'ya en yakın iki takım, bu liderliğin ne tür bir liderlik olduğunu gösterdikleri için incelemeye değer. West Ham ligde en çok gol atan takım ancak +0,95'lık düzeltilmiş farkları, lig ortalamasına yakın, 12. en zorlu fikstüre karşı oluştu. Wolves +0,74 ile üçüncü sırada. İkisi de iyi takımlar. Ancak hiçbiri hacim olarak Boro'yu yakalayamadı. Middlesbrough maç başına 18,8 şut çekerken, West Ham 15,8, Wolves ise 15,0 şut çekti. Daha aşağılara bakıldığında, Swansea puan durumunda ikinci ancak düzeltilmiş pozisyonlarda sadece 10. Bu fark, Championship gerçek puan durumu yazımızın konusudur.

Sıradaki sınav, Cumartesi günü Riverside'da Charlton maçı. Charlton, ligdeki en kötü 22. düzeltilmiş farka sahip, bu yüzden Boro'nun rakamlarına göre kontrol etmesi gereken bir maç. Daha faydalı veriler, sonrasındaki fikstürde, çevresindeki takımlara karşı oynayacakları maçlarda ortaya çıkacak.

Kararımız

Liderliği hak ediyorlar ve kalıcı bir yapıya sahipler. Middlesbrough bu sezon Championship'te başka hiçbir takımın yaklaşamadığı bir farkla ve çoğu takımdan daha zorlu bir fikstüre rağmen en iyi futbolu oynuyor. Hücum hattı tek bir forvetin form grafiğinden ibaret değil ve Hellberg yönetiminde seviye kaybetmek yerine gelişmeye devam ediyor. İzlenmesi gereken tek şey, bu oyunu oynamak için ne kadar açık verdikleri. Önümüzdeki on maçta iki rakam önemli. Maç başına beklenen gol beklentisi 1,3 civarında mı kalacak, yoksa lig ortalaması olan 1,63'e mi yaklaşacak? Ve atılan goller üretilen pozisyonlarla örtüşmeye başlayacak mı? İlki gerçekleşirse, ikincisi de onu takip edecektir.

Kısa cevapÇoğu futbol verisi topla yapılan olayları kaydeder: paslar, şutlar, ikili mücadeleler, top sürmeler. Bir savunmacıyı peşinden sürükleyen bir koşu veya rakibi çaresiz bir uzaklaştırmaya zorlayan bir pres, genellikle hiçbir olay yaratmaz, bu yüzden kimseye kredi kazandırmaz. Rakamlarımızın da aynı kör noktası var. Etkilerini takım toplamlarında görebiliyoruz ama koşunun kendisini henüz fiyatlandıramıyoruz.

Jude Bellingham, El Clásico'da gol atamadı ve iki golün de asistini yapmadı. Taktik analizimiz yine de gecesinin topsuz oyunla kazanıldığını savundu: 33. dakikadaki kritik bir müdahale, Kylian Mbappé'nin üstten auta giden röveşatasıyla sonuçlanan atağı başlattı ve devre arasından sonra Barcelona'yı tek golde tutan blok savunmanın bir parçasıydı.

O geceye dair rakamlara bakarsanız müdahaleyi bulursunuz, çünkü müdahale bir olaydır. Bulamayacağınız şey ise geri kalanların çoğu: pasların kendisine gelmemesi için durduğu yer, o blok savunmaya girmek için katettiği mesafe, kimse kullanmaya çalışmadan önce kapattığı alan. Topa dokunmadığı anlarda, veriler orada olduğunu neredeyse hiç bilmiyordu.

Futbol verilerindeki sorun tam olarak bu. Topu tanımlama konusunda çok iyi. Sahadaki diğer 21 kişiyi tanımlama konusunda ise çok daha kötü.

Rakamlar aslında neyi kaydediyor?

Gördüğünüz neredeyse her futbol istatistiği, bizimkiler de dahil olmak üzere, olay verilerinden (event data) oluşturulur. Birisi veya bir sistem, bir oyuncunun topla her etkileşimini kaydeder: pas, şut, müdahale, top kapma, çalım, uzaklaştırma. Her olayın bir zamanı, yeri, oyuncusu ve sonucu vardır.

Bu muazzam miktarda bir bilgi. Middlesbrough'nun Championship'te maç başına 18,8 şut ve 33,9 pozisyon atağıyla (ortalama 26,9 iken) lider olduğunu bu sayede biliyoruz. Ture Spendler'ın Superettan'daki 63 bek arasında ilerletici paslarda birinci olduğunu bu şekilde söyleyebiliyoruz.

Ancak bir olayın gerçekleşmesi için top gerekir. Ön direğe koşu yaparak stoperi peşinden sürükleyen ve arka direkteki kanat oyuncusuna boş kafa vuruşu imkanı yaratan bir santrfor, görevini mükemmel yapmıştır. Olay günlüğünde ise o yoktur. Şutu kanat oyuncusu atar. Asisti orta yapan oyuncu alır. Yemleme yapan oyuncu ise hiçbir şey alamaz.

En hareketli oyuncu bile maçın sadece küçük bir bölümünde topla buluşur. Olay verileri bu anları çok detaylı anlatır, geri kalanını ise neredeyse hiç anlatmaz.

Ture Spendler'ın Superettan'daki 63 bek arasında ilerletici paslarda birinci olduğunu bu şekilde söyleyebiliyoruz.

Yine Bellingham

El Clásico'ya dair taktik analizimizin başlığı tek bir fikir etrafında şekillenmişti: Bellingham'ın gecesi topsuz oyunla kazanıldı.

Gol atmadı. İki golün de asistini yapmadı. Topla oynadığı oyun karışıktı: iki kez Mbappé'yi kaçırma şansı yakaladı ancak pası veremedi. Maç sonu istatistiklerine bakarsanız, sadece omuz silker geçersiniz.

Gecenin büyük bir bölümü topun olmadığı anlarda şekillendi. 33. dakikadaki kritik müdahalesi, Mbappé'nin üst direğin üzerinden dışarı giden röveşatasıyla sonuçlanan atağı başlatan hamleydi. İkinci yarıda Barcelona baskıyı artırdığında, Bellingham sadece izleyen değil, Madrid ceza sahasını savunan bloğun bir parçasıydı. Bu blok, tüm sezon boyunca gol yollarında çok etkili olan Barcelona'yı tek golde tutmayı başardı.

Topla buluştuğu en iyi anı bile istatistiklere zar zor yansıyor. Maçın bitimine üç dakika kala, baskı altındaki dönüşü Mbappé'nin galibiyet golünü getiren atağı başlattı. Asist, topu içeri çeviren Eduardo Camavinga'ya yazıldı. Maç sonu skor kağıdında, El Clásico'yu belirleyen goldeki Bellingham katkısı görünmüyor.

Bunun bir kısmı istatistiklere yansıyor; bir müdahale somut bir olaydır. Ancak "pasın oraya hiç gitmemesini sağlayan doğru pozisyon alma" durumu istatistiklerde yer almaz. En iyi savunma işleri, verilerde genellikle hiçbir şey olmuyormuş gibi görünür.

Pres: Çabayı değil, sonucu sayabiliyoruz

Pres, topun olmadığı anlardaki oyunun verilerde ancak yarım yamalak görülebildiği en net durumdur.

Bir takımın presini, savunma aksiyonu (müdahale, top çalma, faul, ikili mücadele) yapana kadar rakibine izin verdiği pas sayısı üzerinden ölçüyoruz. Düşük sayı, daha agresif pres anlamına gelir. Barcelona, Betis deplasmanına gittiğinde rakibine aksiyon başına 7,4 pas izni verdi. Betis ise Barcelona'ya 38,3 pas izni tanıdı. LaLiga'da bu sezonun medyan değeri ise yaklaşık 11,6.

Bu sayı oldukça kullanışlı. Bize Barcelona'nın sıkıştırdığını, Betis'in ise geri çekildiğini doğru bir şekilde anlattı. Ancak bu sayının neyden oluştuğuna bakın. İçindeki her terim, topla yapılan bir aksiyon. Bir stoperi kapatmak için 30 metre depar atan ve rakibi uzun topa zorlayıp topun taca çıkmasını sağlayan bir forvet, tam olarak hocasının istediğini yapmıştır. Topa dokunmadığı sürece, o deparı istatistiklere girmez.

O yazımızda da belirttiğimiz gibi: bu sayılar size kimin müdahale yaptığını söyler, ancak bunun sahanın neresinde gerçekleştiğini söylemez. Verileri yarıya da bölemediğimiz için, Betis'in geri çekilmesinin ne kadarının tercih, ne kadarının kırmızı kart kaynaklı olduğunu söyleyemedik.

Aynı kısıtlama oyuncular için de geçerli. Bruno Fernandes hakkında yazdığımızda, uyarı işareti başarılı savunma aksiyonlarının pozisyonunun 6. yüzdelik dilimine düşmesiydi (2,72 / 90). Bu, endişelenmek için makul bir sayı. Ancak bu, tamamladığı müdahaleleri ve top çalmaları ölçüyor. Pas kanatlarını kapatmak için hala koşup koşmadığını veya bunu eskisine göre bir saniye geç yapıp yapmadığını göremiyor. Aynı sayıya sahip iki oyuncu, çok farklı şekillerde pres yapıyor olabilir.

"İlerici koşular" aslında koşu değildir

Kendi terminolojimiz hakkında küçük bir itiraf.

Scout raporlarımız bir oyuncunun ilerici koşularından bahsettiğinde (Fernandes için 10. yüzdelik dilim, 0,39 / 90 veya Marcus Linday için 91. yüzdelik dilim), topla yapılan koşuları, yani topu kaleye doğru anlamlı bir şekilde taşıyan driplingleri kastediyoruz. Topsuz koşuları değil.

İsim standart ve biz de bunu koruduk. Ancak bu, sorunun güzel bir örneği. Futbol verilerinde "koşu" kelimesi bile sessizce topun egemenliğine girmiş durumda.

Topsuz oyunun izleri nerede belirir?

Bunların hiçbiri topsuz oyunun görünmez olduğu anlamına gelmiyor. İzlerini bırakıyor, ancak çoğunlukla takım istatistiklerinde.

Middlesbrough, yayınladığımız en iyi örnek. Oyun tarzı ölçümlerimizde Championship'te ceza sahası varlığı en yüksek takım; lig normunun üç standart sapma üzerinde. Maç başına en yüksek gol beklentisini (xG) 2,82 yaratıyorlar ve şut başına gol beklentileri 0,15, lig ortalaması ise 0,13.

Bunların hiçbiri, oyuncular ceza sahasına koşu yapmadan gerçekleşemez. Hücum sayıları, bir nevi tüm bu koşuların makbuzudur. Yapamadığımız şey, bu koşuların kime ait olduğunu söylemek. Ceza sahası varlığı takıma aittir. Gol beklentisi şutu çekene yazılır. Şut çekeni boş pozisyona sokan koşuyu yapan forvet, toplam sayıya katkı sağlar ama kredinin hiçbirini alamaz.

Savunma da aynı şekilde işliyor. Top çalma verilerini, bir takımın topa sahip olma oranına göre ayarladık çünkü sürekli savunan bir tarafın top çalma şansı daha fazladır. Bu ayarlama sayesinde, Ekim ayı başında K League 2. lig forveti Lee Dae-gwang'ın top çalmada ilk 5%'de ve başarılı savunma aksiyonlarında ilk 3%'de olduğunu söyleyebildik. Bu, topsuz alanda çok çalışan bir forvete işaret ediyor. Yine de bu, topu kazandığı anlardan yapılan bir çıkarım. Pozisyon alması sayesinde pasın hiç atılmadığı bir forvet, istatistiklere hiçbir top çalma eklemez.

David Raum geçen sezon Bundesliga bekleri arasında top çalmada 94. yüzdelik dilimde olduğunda, oyunu iyi okuduğunu yazmıştık. Bu makul bir okuma, ancak sadece bir yorum. Top çalmalar, iyi pozisyon almanın görünen ucudur. İyi pozisyon almaların çoğu ise asla bir top çalmayla sonuçlanmaz.

Kör nokta: Adım atma

Bu durum, en çok önemsediğimiz konu için büyük önem taşıyor: Hangi oyuncuların bir üst seviyeye çıkabileceğini belirlemek.

Spendler hakkında yazdığımızda, temel kanıtımız Superettan'dan Allsvenskan'a geçen beklerin, ilerletici paslarının medyan 94% değerini korumasıydı. Bunu test edebiliyoruz çünkü pas bir olaydır. Öncesi ve sonrası elimizde mevcut.

Topsuz oyunu aynı şekilde test edemiyoruz çünkü elimizde buna dair veri yok. Eğer bir bekin gerçek gücü savunma koşuları yapmak veya doğru zamanda savunma hattını korumaksa, bir üst seviyeye çıkışına dair kanıtlarımız onu olduğundan daha düşük gösterecektir. Eğer zayıf yönü top diğer taraftayken pozisyonunu kaybetmekse, rakamlarımız onu olduğundan daha iyi gösterebilir. Spendler'ın savunma aksiyonları üç sezon içinde 24. yüzdelik dilimden 95. dilime yükseldi. Bu, ikili mücadeleye girdiğinde yaptıklarında gerçek bir gelişme olduğunu gösteriyor. Ancak bu tek başına pozisyon bilgisinin geliştiğinin kanıtı değildir.

Yayınladığımız her scout raporunun sadece rakamlara değil, oyuncuyu izlemeye de dayanmasının ve bir kararın büyük ölçüde topla yapılan işlere dayandığını belirtmemizin bir nedeni de budur.

Bunu gerçekte nasıl ölçersiniz?

Dürüst cevap şu ki; sadece topun nerede olduğunu değil, herkesin her an nerede olduğunu bilmeniz gerekiyor.

Bu tür bir pozisyonel veriyle doğru soruları sormaya başlayabilirsiniz. Hangi koşular bir savunmacıyı dengesiz yakaladı? Hangi koşu, pasın içinden geçtiği koridoru açtı? Hangi pres oyuncusu kolay pası kesti ve rakibi uzun topa zorladı? Ardından, bir takımın o koşuyla yakaladığı gol fırsatlarını, o koşu olmasaydı muhtemelen yakalayacağı fırsatlarla kıyaslayabilirsiniz. Bu, koşu yapan oyuncu topa hiç dokunmasa bile o koşuya bir değer biçmenizi sağlar.

Böyle çalışmalar mevcut. Ancak henüz kamuoyunun gördüğü rakamlarda veya bizim verilerimizde yer almıyor. Derecelendirmelerimiz, gol beklentisi (xG) modellerimiz ve scout raporu yüzdeliklerimiz, topla gerçekleşen olaylardan inşa edilmiş olup rakiplere ve ligin gücüne göre dikkatlice ayarlanmıştır.

Sözümüz

Üç şey.

Birincisi, bir karar topla yapılan istatistiklere dayanıyorsa, bunu açıkça belirteceğiz. Eğer bir oyuncunun durumu topsuz oyunda yaptıklarına bağlıysa, rakamlarımızın bunu tam olarak göremediğini size söyleyeceğiz.

İkincisi, takımın genel oyun kimliğini bireysel katkıdan ayırmaya devam edeceğiz. Middlesbrough'nun ceza sahasındaki varlığı bir takım gerçeğidir. Bu, herhangi bir Boro forvetinin iyi olduğunun kanıtı değildir.

Üçüncüsü, maçları izlemeye devam edeceğiz. Bellingham'ın El Clásico performansı istatistik kağıdına gol veya asist olarak yansımadı. O geceyi iyi kılan şeylerin çoğu orada görünmüyordu.

O maçın bir yerlerinde, koşular ve pozisyon alışlar bir El Clásico kazanılmasına yardımcı oldu. Kimse bunu saymadı. Biz saymak istiyoruz.

Kısa cevap Norrby'nin 23 yaşındaki sol beki Ture Spendler, 63 Superettan beki arasında dikine ve uzun paslarda birinci sırada ve son üç sezonun her birinde gelişim gösterdi. Superettan'dan Allsvenskan'a yükselen bekler, dikine pas yeteneklerinin medyan olarak 94%'sini korudu. Seviyesi: Allsvenskan'da ilk 11 oyuncusu.

İsveç Superettan'da bu sezon 270 dakika ve üzeri süre alan 63 bek arasında topu en çok ileri taşıyan isim Norrby'nin sol beki. Ture Spendler, 90 dakika başına 11,5 dikine pas ortalamasıyla oynuyor; ligdeki beklerin medyanı ise 6,7. Ayrıca 90 dakika başına 10,4 uzun pasla, medyanın üç katına ulaşıyor. Her iki kategoride de ligdeki bekler arasında zirvede. Bu yeni bir durum değil. Superettan'dan Allsvenskan'a yükselen beklerin oyununda, bu yeteneklerin büyük ölçüde korunduğu gözlemleniyor.

Özetle durum bu. Spendler 23 yaşında ve rakamları son üç sezonda, üstelik her yıl bir üst ligde oynamasına rağmen sürekli gelişti. Onun yapacağı sıçramayı daha önce yapan oyuncular, Allsvenskan'a geçiş yaptıklarında ana güçlerini büyük ölçüde koruduklarını gösteriyor. Bizim görüşümüz, onun birinci ligde ilk 11'i zorlayacak bir oyuncu olduğu yönünde.

Bu bir Sıçrama (Step Up) dosyasıdır. Her hafta alt liglerden bir oyuncuyu mercek altına alıyor ve şu soruyu soruyoruz: Gerçek seviyesi ne ve bir üst ligde başarılı olabileceğine dair kanıtlar neler? Spendler'i ilk olarak 'kimsenin izlemediği sekiz oyuncu' listemizde, sezonunun gerçekliğine en çok güvendiğimiz isim olarak belirlemiştik. İşte tüm detaylar.

Üç sezon, üç basamak

Spendler, Öster altyapısından çıktıktan sonra 2024 sezonu öncesinde dördüncü lig ekibi Räppe'den Norrby'ye transfer oldu. İlk yılı üçüncü lig Ettan'da geçti ve özel olmaktan ziyade faydalı bir yıldı: 2,267 lig dakikası, uzun paslarda iyi (85. yüzdelik dilim), dikine paslarda orta sıralarda (67. dilim) ve topsuz oyunda ortalamanın oldukça altında. Başarılı savunma aksiyonlarında 24. yüzdelik dilimde, top kapmalarda ise 15. dilimdeydi.

2025 yılında, hala Ettan'dayken büyük bir sıçrama yaptı. 2,502 dakikada dikine pasları 95. yüzdelik dilime, savunma aksiyonları 66. dilime ve top kapmaları 74. dilime yükseldi. Norrby bir üst lige çıktı.

Bir üst lige çıkmak, genellikle alt ligdeki performansın gerçek testidir. Spendler'in rakamları ise daha da yükseldi. 2026 Superettan sezonunda, 63 bek arasında dikine pas ve uzun pas kategorilerinde birinci, final bölgesine atılan paslarda ve başarılı savunma aksiyonlarında ise üçüncü sırada; bu da onu %95'lik dilime sokuyor. Top kapma istatistiklerinde ise %85'lik dilimde. 27 maçta toplam 2.605 dakika süre aldı ve maç kayıtlarına göre bu sezon ligdeki tüm maçlara ilk 11'de başladı.

Bu, 'anlık bir çıkış mı yoksa istikrarlı mı' sorusunun cevabıdır ve tartışmaya kapalıdır. Pas kalitesi üç yıldır güçlü, son iki yıldır ise elit seviyede. Savunması zayıf başladı ancak her sezon, her lig atladığında daha da iyiye gitti: 24. yüzdelik dilimden 66. ve 95. dilime. Bir anlık çıkış tek bir iyi sezon gibi görünür. Bu ise sürekli gelişen bir oyuncu profili.

2,502 dakikada dikine pasları 95. yüzdelik dilime, savunma aksiyonları 66. dilime ve top kapmaları 74. dilime yükseldi.

O mu, yoksa Norrby mi?

Ortada bariz bir itiraz var. Oyun tarzı ölçümlerimize göre Norrby, Superettan'ın en direkt oynayan takımlarından biri; uzun top kullanma oranları lig ortalamasının iki standart sapma üzerinde. Uzun oynayan bir takımın sol beki de doğal olarak çok fazla uzun pas atacaktır. Peki Spendler'in profilinin ne kadarı sadece sistemden ibaret?

Sahanın diğer tarafına bakalım. Norrby'nin bu sezon aynı takımda ve aynı sistemde oynayan iki ana sağ beki, 6,2 başına ortalama 90 civarında progresif pas yapıyor. Bu rakam kabaca lig medyanına denk geliyor ve Spendler'in 11,5'sinin yaklaşık yarısı. Takımın oyun tarzı uzun topların bir kısmını açıklıyor ancak sol bekin neden sağ beklerden neredeyse iki kat daha fazla ileriye dönük pas attığını açıklamıyor. Uzun paslar, oynadığı tüm pasların 23%'ünü oluşturuyor; bu, Superettan'daki tüm bekler arasında en yüksek oran. Yani o, takımın geriden oyun kurarken kullandığı ana çıkış noktası.

Bu durum aynı zamanda onun ne olduğunu ve ne olmadığını da gösteriyor. Spendler topu topla koşarak değil, pasla taşıyor. Progresif koşularda 15.'lık, driplinglerde ise 18.'lik dilimde yer alıyor. Progresif paslardaki isabet oranı ise ligin orta sıralarında, 47.'lik dilimde; yani bu yüksek hacim beraberinde risk de getiriyor. O, bek pozisyonuna çekilmiş bir kanat oyuncusu değil. Sol kenara yerleştirilmiş, derinden oyun kuran bir pasör.

Seviye atlama testi

Bir Superettan beki için bir sonraki seviye Allsvenskan'dır ve aradaki fark gerçektir. Derecelendirmelerimize göre, ortalama bir Allsvenskan kulübü, ortalama bir Superettan kulübünden yaklaşık 210 puan daha güçlü. Yaklaşık 180 puanın bir gole denk geldiği düşünülürse, bu maç başına bir golden fazla bir fark demek. 988 puanla derecelendirilen Norrby, Superettan'da 12. sırada.

Bu yüzden daha önce bu geçişi yapmış oyuncuları aradık. 2023 yılından bu yana, bir Superettan bekinin 15 veya daha fazla lig dakikası alıp, bir sonraki sezon Allsvenskan'da bek olarak 900 veya daha fazla dakika oynadığı 900 vaka yaşandı. Bazıları kulüpleriyle birlikte bir üst lige çıktı, bazıları ise daha büyük kulüplere transfer oldu. Transferin her iki tarafındaki progresif pas istatistiklerini karşılaştırdık.

Ortaya çıkan tablo beklediğinizden çok daha net. Bir üst lige çıkan beklerin medyanı, dikine pas performansının %94'ünü korudu. 15 oyuncudan 8'i %90 ve üzeri bir oran yakalarken, dörtte biri %79'un altında kaldı. Savunma tarafında ise bir düşüş yaşanmadı; aksine, bir üst lige çıkan oyuncuların medyanı Allsvenskan'da 90 dakika başına %6 daha fazla başarılı savunma aksiyonu gerçekleştirdi; bu da topun daha az kendilerinde olduğu bir senaryoda beklerin savunma yükünün arttığını gösteriyor. Spendler'in durumuna benzer örnekler daha da umut verici. 90 dakika başına 10 ve üzeri dikine pas ortalamasıyla transfer olan 5 oyuncudan 3'ü, bu performansının en az %98'ini korumayı başardı. Spendler'in 11,5'lik ortalaması, transfer olan 15 oyuncunun tamamından daha yüksek.

Şimdi bunu ona uyarlayalım. Eğer medyan oranı korursa, Allsvenskan'da 10,8 başına yaklaşık 90 progresif pas yapacaktır. Bu, bu sezon 4. veya daha fazla dakika süre alan 51 Allsvenskan beki arasında 270 sırada yer almasını sağlar. Eğer daha zor bir uyum süreci yaşayıp alt çeyrek dilimdeki oranı korursa, bu rakam 9,1 olur ki bu bile onu ligin ilk üçte birlik dilimi olan 15. sıraya yerleştirir.

Testin daha kaba bir versiyonu, onun ham 2026 rakamlarını doğrudan bu sezonun Allsvenskan havuzuna atmak. Bu durumda progresif paslarda 94.'lik, uzun paslarda 100.'lik ve savunma aksiyonlarında 94.'lük dilime girerdi. Bu ham rakamlar transferden sonra aynı kalmayacaktır. Daha iyi rakipler daha sert pres yapar ve bir sol beke uzun pas tercihi yapması için daha az zaman tanır. Ancak transfer olan oyuncuların verileri, bu yeteneğin ne kadarının hayatta kaldığını gösteriyor. Bu beceri özelinde, büyük bir kısmı korunuyor.

İyi taşınmayan tek veri ikili mücadeleleri. Savunma ikili mücadelelerinin 60%'ını kazanıyor, bu da Superettan'da 83.'lik dilime denk geliyor. Allsvenskan havuzuna ham haliyle yerleştirildiğinde bu oran 57.'ye, yani lig ortalamasına düşüyor. Üst ligdeki kanat oyuncuları daha hızlı ve daha yetenekli; bire bir savunması, bir Allsvenskan antrenörünün ilk test edeceği oyun yönü olacaktır.

Seviye ve uyum

Hepsini bir araya getirdiğimizde seviye netleşiyor: Allsvenskan'da orta sıralarda yer alan bir kulüpte ilk 11 başlayabilecek bir sol bek ve onu transfer etme sebebiniz pas kalitesi olacaktır. Bu, bir lig yukarı çıkmak demek. İlk beş lige bir sıçrama değil ve şu an için bunu destekleyecek bir veri yok.

Kulübün tipi de lig kadar önemli. Sabırlı ve kısa pasla oynayan bir takım, ondan en az yaptığı şeyi, yani topla kat etmesini isteyecektir. Beklerinin oyunu yönlendirmesini ve koşucuları erkenden bulmasını isteyen bir takım ise ondan maksimum verimi alacaktır. Oyun tarzı ölçümlerimize göre iki Allsvenskan kulübü buna uyuyor. Bunlar, transfer dedikodularına dayalı değil, uyum ve seviye bazlı önerilerimizdir.

Brommapojkarna (Allsvenskan reytinglerimizde 1205, 11.). Ligin en direkt oynayan takımlarından biri. Paslarının dörtte birini uzun kullanan bir sol bek, hücum anlayışlarına uyum sağlayacaktır; ancak Superettan'da orta sıralarda kalan uzun pas isabet oranını geliştirmesi gerekecektir.

Mjällby (1198, 12.). Topa sahip olma oranına göre ayarlanmış pas arası istatistiklerinde ligin en aktif savunma takımlarından biri. Savunma aksiyonları ve pas arası sayıları her sezon yükselen bir bek oyuncusu, topu erkenden kazanmayı hedefleyen bir takım için ideal olacaktır.

İsveç basını, sezon öncesinde kendisiyle bir Allsvenskan kulübünün ve Norveç'ten Sandefjord'un ilgilendiğini yazmıştı. Yaz döneminde yurt dışından gelen bir transfer teklifinin dolandırıcılık olduğu ortaya çıkmış ve Norrby durumu polise bildirmişti. Oyuncu, 2027 yılı sonuna kadar devam eden sözleşmesiyle hala Norrby'de.

Kararımız

Sıçrama seviyesi: Allsvenskan ilk 11 oyuncusu. Spendler, Superettan bekleri arasında ileriye dönük paslarda en üretken isim. Bir üst lige çıktığı sezon da dahil olmak üzere üç sezondur gelişimini sürdürüyor. Ondan önce bu sıçramayı yapan beklerin çoğu ileriye dönük pas kalitelerini korudu, bu yüzden veriler onun da bu seviyeye uyum sağlayacağını gösteriyor. Bire bir savunması ise dikkat edilmesi gereken nokta: bu seviyede ikili mücadeleleri kazanıyor ancak ham rakamlara bakıldığında bir üst ligde sadece ortalama bir seviyede kalabilir. Önümüzdeki on maçında iki şeye dikkat edin. İleriye dönük pas sayısı, Superettan'ın güçlü takımlarına karşı 90 başına onun üzerinde kalacak mı? Ve savunma ikili mücadeleleri ligin en iyi kanat oyuncularına karşı direnç gösterebilecek mi? İkisi de gerçekleşirse, hazır demektir.

Kısa cevap: Bruno Fernandes, 90 dakika başına 0,37 beklenen asistle (xA) Premier League'deki orta sahalar arasında %99'luk dilime yerleşerek kariyerinin en yaratıcı sezonunu 2025-26'da geçirdi. Bu sezon pas kalitesi hâlâ elit seviyede olsa da dikine koşuları ve savunma katkısı belirgin şekilde geriledi. Onun için en ideal rol, tercihen Manchester United bünyesinde, daha derine çekilmiş bir oyun kuruculuk.

Bruno Fernandes 32 yaşında ve sözleşmesi Haziran 2027'de sona eriyor. Manchester United'ın sözleşmeyi bir yıl uzatma opsiyonu bulunuyor; uzun vadeli yeni bir kontrat görüşmelerinin ise tek bir soruya takıldığı konuşuluyor: Üst seviyede daha kaç yılı kaldı? Çıkan haberlere göre Al Hilal ilgisini koruyor, Galatasaray iddiaları soğumuş durumda ve yorumcular şimdiden Ocak ayının oyuncudan bonservis kazanmak için doğru zaman olup olmadığını tartışıyor. Henüz netleşen bir durum yok ve United'ın onu takımda tutmak istediği belirtiliyor. Geleceğin ne getireceğini kesin olarak söyleyemeyiz; ancak bu tartışmanın temelindeki o varsayımı masaya yatırabiliriz: Gerçekten düşüşün eşiğinde mi?

İşte herkesin gözden kaçırdığı nokta: Elimizdeki verilere göre piyasanın fiyatlamaya başladığı o düşüş, Fernandes'in pas yeteneğine kesinlikle uğramadı. Geride kalan tam sezonu, sıralamaya alabildiğimiz altı sezon içindeki en yaratıcı dönemiydi. Asıl aşınan şey bambaşka: koşu mesafeleri, temposu ve savunma direnci. Bu durum da onun için hangi kulübün ve hangi taktiksel rolün doğru olduğunu baştan aşağı değiştiriyor.

İlk %6%'lık dilimde geçen altı sezon

Fernandes'i 2020-21'den 2025-26'ya kadar her sezonda en az 900 lig dakikası almış Premier League orta sahalarıyla ve bu sezon şu ana kadar en az 270 dakika süre bulmuş isimlerle kıyasladık. Son vuruşun kalitesinden bağımsız olarak yarattığı fırsatların değerini gösteren beklenen asist (xA) yüzdelik dilimleri sırasıyla 96, 95, 96, 99, 94 ve 99. Bu sezonların tamamında ligdeki orta sahaların en üstteki %6'lık diliminde yer aldı.

Ardından 2025-26 sezonuna bakalım. 3.403 lig dakikası oynadı, 9 gol attı ve 18 asist yaptı. Toplamda 14,1 beklenen asiste (90 dakika başına 0,37 xA) ulaştı; bu, veritabanımızdaki altı tam sezonu arasındaki en yüksek oranıydı. 90 dakika başına 2,88 şut pası (kilit pas), 900 dakika barajını geçen Premier League orta sahaları arasındaki en yüksek rakamdı. Yaratıcı motoru tekleyen bir oyuncu, 31'den 32'ye geçerken kariyerinin en üretken sezonuna imza atamazdı.

Bu sezonki örneklem henüz sekiz maç ve 696 dakika ile oldukça sınırlı, bu yüzden temkinli yaklaşmakta fayda var. Ancak pas verilerindeki işaretler ya aynı seviyede ya da daha da güçlü. Premier League orta sahaları arasında dikine/progresif paslarda ve ceza sahasına atılan paslarda %100'lük, şut paslarında ise %99'luk dilimde yer alıyor. Toplam 3,4 xG değerindeki pozisyonlardan 4 lig golü çıkardı. Beklenen asist dilimi %82'ye gerilemiş olsa da hâlâ ligin en iyi beşte birlik diliminin oldukça içinde.

Asıl değişen ne?

Asıl uyarı grafiğin alt satırlarında gizli. Fernandes hiçbir zaman sert bir top kapıcı ya da ikili mücadele canavarı olmadı. Başarılı savunma aksiyonlarındaki yüzdelik dilimi altı sezon boyunca %19 ile %53 arasında gidip geldi. Ancak her zaman topla mesafe kat eden bir oyuncuydu; dikine topla çıkışlarda (progressive runs) her yıl %57 ile %67'lik dilim arasında yer aldı. Bu sezon ise her iki parametrede de sert bir düşüş var: dikine koşular %10'luk dilime (90 dakika başına 0,39), savunma aksiyonları ise %6'lık dilime (90 dakika başına 2,72) kadar geriledi.

İki önemli şerh düşelim: Sekiz maç oldukça küçük bir örneklem ve bu değişimin bir kısmı fiziksel düşüşten ziyade rol değişikliğinden kaynaklanıyor olabilir; zira daha derinde konumlanıp pas dağıtması istenen bir oyuncu topla daha az mesafe kateder. Yine de bu, 32 yaşında görmeyi bekleyeceğiniz türden doğal bir tablo. Pas menzili ve oyun görüşü yavaş yaşlanır. Ancak ön alan baskısı yapan bir 10 numaranın peş peşe attığı deparlar öyle değildir. Onu transfer edecek ya da sözleşmesini uzatacak herhangi bir kulüp ilkine yatırım yapmalı, ikincisi için para ödemeyi ise artık bırakmalıdır.

Bu sezonki örneklem sekiz maç ve 696 dakikayla sınırlı, bu yüzden verilere temkinli yaklaşıyoruz.

Taktiksel uyum açısından bu ne anlama geliyor?

"Kalmalı mı, gitmeli mi?" sorusunun asıl faydalı yanıtı burada yatıyor. Mesele Fernandes'in hâlâ iyi olup olmadığı değil; yaratıcılık konusunda elimizdeki her metriğe göre hâlâ elit seviyede. Asıl mesele, etrafındaki takımın ondan artık körelmeye başlayan meziyetlerini talep edip etmediği. Eğer bir takım 10 numarasından prese liderlik etmesini ve topu 40 metre sürmesini bekliyorsa, düşüşü ilk hisseden taraf olur. Topu daha derinde onunla buluşturan, önüne koşucular yerleştiren ve yanına bir top kazanıcı koyan bir takım ise onda hâlâ var olan en iyi meziyetlerden azami verim alacaktır.

United, derecelendirmemize göre 1750 puana sahip; bu da onları Premier League'de 5., dünyada ise 10. sıraya yerleştiriyor. Fernandes'in istatistikleri, önümüzdeki üç yıl içindeki en verimli halinin muhtemelen prese ilk başlayan forvet arkası gibi değil, oyunu yüzü dönük karşılayan daha derin bir merkez orta saha rolünde ortaya çıkacağını gösteriyor. Bu bir transfer konusu değil, tamamen bir teknik direktör kararıdır.

Reytinglerimize göre muhtemel rotalar

Manchester United'da kalmak. Modelimize göre burası, Fernandes için açık ara en üst seviye seçenek. United 1750 puanla tablodaki en güçlü takım ve oyuncunun pas metrikleri hâlâ ligin en iyileri arasında. Eğer sözleşme daha derin bir rol ve daha az süre üzerinden yapılandırılabiliyorsa, takımda kalması futbol aklı açısından en doğru tercih.

Al Hilal. İlgilerinin sürdüğü bildiriliyor. 1678 puanla reytinglerimizde dünya 27.'si konumundalar; yani United'ın yaklaşık 72 puan gerisindeler. Bu seviye, kabaca orta sıra bir Premier League takımına denk geliyor. Orada oyun tarzı sorusu o kadar kritik değil: Kendi liginde mutlak hakim olan bir takım, yaratıcı bir oyuncunun daha derinde oynayıp topla buluşmasına olanak tanır. Evrildiği oyuncu profili için taktiksel açıdan en konforlu durak, ancak rekabet seviyesi bakımından en sert düşüş.

Galatasaray. Yaz aylarında adı anılmıştı, ancak bu ilginin artık soğuduğu belirtiliyor. 1600 puanla dünyanın 45. sırasındalar ve United'ın 150 puan altındalar. Avrupa'da oynuyorlar ve kendi liglerinde topa hükmediyorlar; bu da derinde oynayan yaratıcı bir profil için uygun bir zemin. Rekabet anlamında ciddi bir gerileme olsa da onu Şampiyonlar Ligi sahnesinde tutmaya devam eder.

Kıyaslama yapabilmek adına, kendisiyle şu ana kadar adı anılmamış olan iki kulübe de yer verdik: Benfica (1739) ve Sporting CP (1694). Fernandes, Manchester'a transfer olmadan önce Lizbon'da Sporting formasıyla adını duyurmuştu. Reytinglerimize göre Portekiz devleri, adı oyuncuyla anılan diğer kulüplerle benzer güç grubunda yer alıyor.

Kararımız

Yaratıcılık: Elit. Bacaklar: Güç kaybediyor. En ideal senaryo: Daha derin bir rolde United. Fernandes'i satma tezi, oyuncunun büyük bir düşüşün eşiğinde olduğu varsayımına dayanıyor. Oysa rakamlar, pas kalitesinde böyle bir tabloya işaret etmiyor. Oynadığı son tam sezon, yaratıcılık açısından en iyi sezonuydu ve bu sezonki pas metrikleri de hâlâ zirvede yer alıyor. Verilerin asıl gösterdiği şey; daha az koşan ve savunmaya daha az katkı veren bir oyuncu profili. Ki 30'lu yaşlarının ortasına yaklaşan yaratıcı bir orta saha tam olarak bu şekilde yönetilmelidir. United için en mantıklı adım, pas kalitesine yatırım yapan bir sözleşme sunmak ve ondan yıpratıcı koşular beklemeyen bir rol belirlemektir. Transfer edecek kulüp için de mantıklı olan yaklaşım farksız: Pres yapan bir 10 numaraya değil, üç yıl boyunca üst düzey pas dağıtacak bir ustaya yatırım yapın.

Burada, yaşlanan yaratıcı oyuncuları değerlendiren herkes için çıkarılacak daha geniş kapsamlı bir ders var. Kamuoyundaki tartışmalar, yaşı oyuncunun oyunundaki her unsuru aynı anda aşağı çeken tek bir rakam gibi görme eğilimindedir. Veri nadiren böyle çalışır. Farklı yetenekler farklı hızlarda yaşlanır; akılcı sözleşme ise hâlâ zirvede olan meziyetlere değer biçen sözleşmedir.

Fikrimizi ne değiştirir? Eğer beklenen asist (xA) rakamları yarım sezon boyunca 85. yüzdelik dilimin altında seyrederse, o zaman düşüş asıl can damarına ulaşmış demektir. O güne kadar onun artık bittiğini savunan tezler pas kalitesine değil, sadece bacaklarına odaklanmaktan ibarettir.

Kısa cevapDortmund'un reytingi, rakipler hesaba katıldığında −21 puan düşüyor; Bremen'inki ise −4 değişiyor. Bremen'in fikstürü Bundesliga'da zorluk derecesi bakımından 3. üzerinden 18. sırada, Dortmund ise 13. sırada. Reytingler hâlâ maç başına yaklaşık bir gol farkla Dortmund'u favori gösterse de, sezon genelindeki makas markaların sunduğundan daha dar.

Borussia Dortmund, bu akşam DFB-Pokal ikinci turunda Werder Bremen'i Signal Iduna Park'ta konuk ediyor, TSİ 19:45. Lig tablosuna ve reytinglerimize baktığımızda tablo net görünüyor: Dortmund verilerimize göre Bundesliga'da üçüncü, Bremen sekizinci ve reyting farkı maç başına yaklaşık 1,1 gol. İki takım bu ayın başında ligde 2-2 berabere kalmıştı. Rakiplerin kim olduğu hesaba katıldığında, kupa maçı markaların yansıttığından daha çekişmeli görünüyor.

Bu akşamki The Beaumont Index sorusu bu. "Hangi kulüp daha iyi" sorusu değil, çünkü Dortmund hala daha iyi. Asıl soru, Dortmund'un sezonunun kolay bir fikstürle mi şiştiği ve Bremen'in sezonunun zorlu bir fikstürle mi test edildiği.

Signal Iduna Park'ta bir kupa gecesi, pazar ligi maçından çok farklı bir atmosferdir ancak veri analizi her yere taşınır. Dortmund'un derecelendirmesi, her maç rakibe göre değerlendirildiğinde 21 puan düşüyor. Bremen'inki ise neredeyse hiç değişmiyor. Bremen ayrıca ligin en zorlu fikstürlerinden biriyle yüzleşti. Bu durum ev sahibi için hala bir avantaj olsa da, maçın tek taraflı geçmeyeceği kesin.

Fikstür farkı

Bu haftadan itibaren, sıralamamızdaki her performans rakibin gücüne göre ağırlıklandırılıyor. Dortmund'un rakip düzeltmesi -21 puan: kolay fikstür onları yukarı taşımak yerine puan kaybettiriyor. Bremen'in düzeltmesi ise -4. Bundesliga içindeki fikstür zorluk derecesine bakıldığında Bremen 18 takım arasında 3. sırada, Dortmund ise 13. sırada yer alıyor. Aynı lig, farklı sınavlar.

Lig maçlarının genel görünümü

Dortmund'un hücum futbolu üretmeye devam ediyor. Detaylı analizlerimize göre, iç sahada Hamburg ve Paderborn karşısında maç başına 2 gol beklentisinin (xG) üzerinde bir ortalama yakaladılar. Union Berlin deplasmanında ise pozisyon anlamında başa baş geçen bir maçtan bir puan çıkardılar. 9 Ekim'deki 2-2'lik Bremen maçı bu akşam için iyi bir referans: Dortmund daha net pozisyonlar üretmesine rağmen puan kaybı yaşamıştı. Kupa maçı, taraftarın galibiyet beklediği bir atmosferde bambaşka bir hikaye. Ancak rakip aynı rakip.

Bremen'in sezonu daha karmaşık ve ilgi çekici. Freiburg deplasmanında 4-1 ile dağıldılar, ardından iki gol beklentisinin (xG) üzerinde pozisyon vermelerine rağmen iç sahada Leipzig'i 3-1 ile geçtiler. Köln, Dortmund ve Paderborn ile berabere kaldılar. Günündeyken herkese zarar verebilen ama aynı zamanda savunmada açıklar veren bir yapıları var. Şans faktörü analizimize göre, performanslarının hak ettiğinden 3,9 puan daha fazlasını topladılar; bu ligdeki en büyük artı farklardan biri. Sonuçlar, Bremen'e oyunun sunduğundan daha cömert davrandı.

Derecelendirmeler hala Dortmund'dan yana

Bunların hiçbiri Bremen'i favori yapmıyor. Derecelendirmelerimize göre Dortmund 1660 puanla dünyada 29. ve Bundesliga'da üçüncü sırada. Bremen ise 1469 puanla 117. ve sekizinci sırada. Yaklaşık 180 puan bir maçlık gole denk geldiği için, yapısal fark hala bir gol civarında. Rakip ayarı daha dar bir soruya yanıt veriyor: Bu sezonki derecelendirmenin ne kadarı takımlardan ziyade fikstürle ilgili?

9 Ekim'deki 2-2'lik Bremen maçı bu akşam için iyi bir referans: Dortmund daha net pozisyonlar üretmesine rağmen puan kaybı yaşamıştı.

Dortmund'un derecelendirmesi istikrarlı. Bremen'in derecelendirmesi ise yükselişte; bu da puan tablosunun gösterdiğinden daha iyi rakiplerle mücadele eden bir takımın gözlemlediğimiz performansıyla örtüşüyor. Tek maçlı kupa eşleşmelerinde, yükseliş trendi ve zorlu fikstür, favori takım biraz düşük formdaysa deplasman sürprizi yaratmak için tam aranan profildir.

Kupa bağlamı

Bu, üç hafta içindeki ikinci karşılaşma. Ligdeki beraberlik, Bremen'in bu sahada iki gol atabileceğini zaten gösterdi. Kupa, farklı bir baskı getiriyor: Dortmund'un turu geçmesi bekleniyor, Bremen'in ise bozgunculuk yapması. Kupa maçları varyansı sıkıştırır. Beklenen gol verilerinin üzerinde puan toplayan bir takımın, fikstür kolaylığı nedeniyle derecelendirmesi törpülenmiş bir takımla karşılaşması, derecelendirme farkı gerçek olsa bile gürültülü bir gece için tam bir reçetedir.

Dortmund'un son lig performansı, iki tarafın da pek bir şey üretemediği Union Berlin deplasmanındaki golsüz beraberliği ve bu akşam her iki soyunma odasında da konuşulacak olan Bremen beraberliğini içeriyor. Ayrıca Stuttgart'ı deplasmanda yendiler ve Hoffenheim ağlarına üç gol bıraktılar. Taban seviyeleri yüksek. Hafta içi maçlarındaki tavan seviyeleri ise sahaya Dortmund'un "kolay fikstür" versiyonunun mu yoksa "gerçek reyting" versiyonunun mu çıkacağına bağlı.

Bremen'in deplasman karnesi hikayenin diğer yarısı. Dış sahadaki mağlubiyetler ve beraberlikler, Leipzig'e karşı alınan iç saha galibiyetiyle harmanlandı. Bremen üzerindeki yükseliş trendi işaretimiz, Dortmund'da kazanacaklarına dair bir tahmin değil. Bu, fikstür listesi zorlu olmasına rağmen temel yönün yukarı doğru olduğuna dair bir not. Fikstür etkisini çıkardığınızda, ligde tutunmaya çalışan sekizinci sıradaki bir takımdan ziyade, zorlu testlerden geçmiş orta sıra takımı gibi görünüyorlar.

Bu akşam izlenmesi gereken üç şey. Birincisi, Dortmund'un pozisyon üretme hacminin, bu sahada daha önce derine gömülüp iki gol atan Bremen'e karşı korunup korunmayacağı. İkincisi, Bremen'in bitiriciliğinin tekrar yüksek seyredip seyretmeyeceği: Pozisyonlarının hak ettiğinden daha fazla puan topladılar ve kupa maçları bu tür varyansları ödüllendirir. Üçüncüsü, maçın gidişatı. Dortmund erken gol bulursa, fikstür hikayesinin muhtemelen bir önemi kalmaz. Ancak bir saat sonunda skor hala 0-0 ise, düzeltilmiş veriler Bremen'in burada var olabileceğine inanmakta haklı olduğunu söylüyor.

Bunların hiçbiri, uzun vadeli reytinglerde Dortmund'un karşısına oynamanızı gerektirmiyor. Sadece markalara bakıp formalite icabı yorum yapmayı bırakmanızı istiyor. Maç başına bir gol daha iyi reytinge sahip, fikstür kolaylığı nedeniyle yaklaşık yirmi puanlık bir düzeltme alan ve yükselişteki, ancak zorlu bir fikstürle boğuşan ve şans faktörü yüksek bir rakibi ağırlayan bir takımın maçı, tam bir kupa mücadelesi havasındadır. The Beaumont Index'in ön izlemesi budur.

Kupa futbolu, sezonu tek bir geceye sığdırır. The Beaumont Index yine de Dortmund'u favori görüyor. Fikstür ve şans sütunları, Bremen'in neden formalite bir maç değil de gerçek bir ön izlemeyi hak ettiğinin nedenidir.

Karar

Dortmund daha iyi. Eşleşme, markaların gösterdiğinden çok daha yakın. Reytingler hala Dortmund'u maç başına yaklaşık bir gol önde gösteriyor. Bremen'in daha zorlu fikstürü ve yükselen trendi, bunun formalite değil, bir kupa gecesi olduğu anlamına geliyor. Aradaki farka saygı duyun. Olmayan bir maç senaryosu yaratmayın.

The Beaumont Index'i bu akşamdan sonra güncelleyeceğiz. Şimdilik ön izleme, 25 Ekim Pazar sabahına kadar alınan sonuçlara dayanıyor: Dortmund reytinglerde hala önde, Bremen fikstür hesaba katıldığında markaların önerdiğinden daha yakın ve fikstür farkı, bu kupa gecesinin ev sahibi için formalite olarak görülmemesi gerektiğinin ana nedeni.

Fikrimizi ne değiştirirdi? Eğer Dortmund'un rakip düzeltmesi, bir aylık zorlu fikstür boyunca derin bir negatifte kalırsa, fikstür kolaylığı şerhi zayıflar. Eğer Bremen şansını dört puan veya daha fazla aşmaya devam ederse, şans faktörü er ya da geç normale dönecektir. Bu akşam tek bir maç. Fikstür hikayesi, bu maçın formalite yerine bir rekabet olarak izlenmeye değer olmasının nedenidir.

Yöntem üzerine bir not daha. Rakip düzeltmesi, her performansı karşılaşılan rakibe göre yeniden ağırlıklandırır. Lig ve Avrupa maçları tam sayılırken, kupa maçları yarı ağırlıkta hesaplanır. İşte bu yüzden bir kupa ön izlemesi, bu akşamı sadece sıradan bir Bundesliga pazarı gibi göstermeden, lig düzeltmeli tabloya dayanabilir.

Kısa cevap Alex Scott'ın 2025-26 Premier Lig sezonu, savunma aksiyonları ve top çalma istatistiklerinde orta sahaların ilk beşte birlik dilimine giriyor. Lamine Camara, Ligue 1'de daha düşük bir bonservis bedeliyle benzer bir top kazanma profili sergiliyor. Bournemouth'un kendi reytingi (1721, dünyada 16. sıra) ve +28 rakip düzeltmesi, 100 milyon £'luk talebi açıklamaya yardımcı oluyor; Camara ise daha fazla adaptasyon riski taşıyan ancak fiyat/performans açısından değerli bir alternatif.

Liverpool'un orta sahaya takviye yapmayı planladığı ve Bournemouth'tan Alex Scott ile Monaco'dan Lamine Camara'nın listenin başında yer aldığı konuşuluyor. Almanya'dan ve Fabrizio Romano'dan gelen ayrı haberler, her iki ismin de Liverpool'un sadece rotasyon değil, doğrudan ilk 11'de başlayabilecek merkez orta saha adayları arasında olduğunu doğruluyor. Scott'ın ismi Chelsea ile de anılıyor ve İngiliz oyuncu için 90 milyon sterlin ile 100 milyon sterlin arasında bir bonservis bedelinden bahsediliyor. Camara ise transfer döneminin son gününde Chelsea'ye çok yaklaşmış ancak anlaşma bozulmuştu; Senegalli oyuncu için konuşulan rakamlar ise daha düşük. Henüz kesinleşen bir durum yok. The Beaumont Index'in sorusu ise dedikodu kazanından çok daha basit: 100 milyon sterlin civarında bir bütçe neyi satın alır ve hangi profil gerçekten ihtiyacı karşılar?

Transfer dönemleri yanlış ikilemler yaratır. Scott mı Camara mı kıyaslaması, Liverpool'un Cuma gününe kadar bu iki adamdan birini seçmek zorunda olduğu iddiası değil, profillerin karşılaştırılması için faydalıdır. Daha pek çok orta saha oyuncusu gündeme gelecektir. Bu ikisinin şu anda tam bir The Beaumont Index yazısına konu olmasının nedeni, haberlerin birleşmesi, Scott için bonservis konuşmalarının dokuz haneli rakamlara ulaşması ve Bournemouth'un kendi verilerinin bu bedeli saçma değil, anlaşılabilir kılmasıdır.

Scott'ın ayrılacağı kulüpten başlayalım. Bournemouth, zor durumda olduğu için oyuncu satan bir kulüp değil. The Beaumont Index ölçeğimize göre 1721 puanla dünyada 16., Premier League'de ise 8. sıradalar. Bu hafta rakip düzeltmeleri +28 puan; fikstür zorluk derecesi 20 takım arasında 15. sırada olmasına rağmen ligdeki en büyük artışlardan biri. Sonuçlar ise pek adil değil: hak ettikleri futbolun 4,9 puan gerisindeler. Orta sahaları için dokuz haneli bonservis bedelleri ödemek, aslında takımın genel kalitesine ödenen bir 'ekstra vergi' gibi.

Alex Scott: Premier League'e hazır top kazanan

Scott 23 yaşında, sağ ayaklı ve Haziran 2028'e kadar sözleşmesi var. 2025-26 sezonunda 37 maçta 3.143 dakika Premier League tecrübesi yaşadı. Ligdeki merkez orta sahalar arasında başarılı savunma aksiyonlarında (90 dakikada 8,13) %82'lik, pas arası yapmada %86'lık ve kazanılan ikili mücadelelerde %72'lik dilimde yer aldı. Yüksek hacimli bir oyun kurucu değil; asist beklentisi (xA) lig ortalamasında seyretti. Topu kazanan ve takımın oyun yönünü doğru tutan bir orta saha oyuncusu.

Bu sezonki örneklem 7 maçta 599 dakika ile oldukça küçük, bu yüzden temkinli yaklaşıyoruz. Ancak erken sinyaller daha güçlü: 270 dakika barajını aşan Premier League orta sahaları arasında ikili mücadele kazanmada %90'lık, topla kat etmede ise %70'lik dilimde. Andoni Iraola'nın Bournemouth'taki pres prensiplerine zaten hakim. İşte asıl değer burada. Adaptasyon süreci satın almıyorsunuz; şu an Anfield'da olan bir teknik direktörün sisteminde bu ligin iş yükünü zaten kaldırmış bir oyuncuyu alıyorsunuz.

Lamine Camara: Fiyat/performans tercihi

Camara 22 yaşında ve Monaco ile Haziran 2029'e kadar sözleşmesi var. 2025-26 sezonunda 2,033 Ligue 1 dakikası oynadı. Fransız ligindeki orta sahalar arasında savunma aksiyonlarında 85. yüzdelik dilimde, top kapmada 89. ve ikili mücadele kazanmada 78. yüzdelik dilimdeydi. Scott'tan daha fazla yaratıcılık gösterdi: asist beklentisi 81. yüzdelik dilimdeydi. Topla kat etme ise nispeten zayıf kaldığı bir alandı.

Sıçrama testi en kullanışlı olanı. Camara'nın 2025-26 sezonundaki 90 dakika başına düşen ham verilerini Avrupa'nın beş büyük ligindeki 900 dakika barajını aşan tüm merkez orta sahalarla kıyasladığımızda, savunma aksiyonlarında %89.'luk, pas arası yapmada %85.'lik dilimde kalmaya devam ediyor. Bu ham veriler transfer sonrası aynı kalmayacaktır ancak oyuncunun çok yüksek bir temelden başladığını gösteriyor. Bu sezon Monaco'da 683 dakikada ikili mücadele ve savunma aksiyonları Ligue 1 havuzunda daha da güçlü görünüyor, topla kat etme ise hala sakin.

Bu sezonki örneklem yedi maçta 599 dakika ile oldukça kısıtlı, bu yüzden temkinli yaklaşıyoruz.

100 milyon sterlin aslında neyi satın alıyor?

Fiyat bir kalite göstergesi değildir ancak kıyaslamayı zorunlu kılar. Haberler, Scott için 90 ila 100 milyon sterlinlik bir bonservisten bahsediyor. Camara’nın Chelsea ile yatan transferinin ise bunun yaklaşık yarısı kadar olduğu konuşulmuştu. Kulüp reytinglerimize göre Bournemouth (1721), Monaco’dan (1646) daha güçlü bir ortam ve Scott, Liverpool’un şu anki hocasının sisteminde Premier Lig’de kendini zaten kanıtladı. Piyasanın dokuz haneli rakamlar istemesinin sebebi bu. Futbol kalitesinin bu bedeli karşılayıp karşılamadığı ise cevabı aranan soru.

1772 puanlı Liverpool’un bir projeye ihtiyacı yok. Onların pres yapabilen, ikili mücadele kazanan ve Mac Allister veya Gravenberch’in oyununu rahatlatacak bir orta sahaya ihtiyacı var. Scott, bu tanıma adaptasyon riski daha düşük bir şekilde uyuyor. Camara ise benzer bir savunma profiline, daha düşük bir maliyetle sahip ancak adaptasyon riski daha yüksek ve hücumda biraz daha yaratıcı. Chelsea’nin Scott’a olan ilgisi ve Camara transferindeki başarısızlıkları piyasa gürültüsünün bir parçası. Bu durum oyuncu profillerini değiştirmiyor.

Haberler nasıl şekilleniyor?

Florian Plettenberg, Scott ve Camara’yı Liverpool’un merkez orta saha hedefleri arasında ilk sıraya koyarken, Dortmund’dan Felix Nmecha’nın da beğenildiğini ancak öncelikli olmadığını belirtti. Fabrizio Romano ise Liverpool’un her iki oyuncuyu da takip ettiğini ve 2027 yılı için, doğru fırsat doğarsa Ocak ayında bile ciddi bir orta saha takviyesi planladığını yazdı. Chelsea’nin Scott’ın kişisel şartlarında ilerleme kaydettiği haberleri ve yazın Camara transferinin çöküşüyle yaşadıkları hayal kırıklığı aynı haber döngüsünün parçası. İki bağımsız kaynak, her iki oyuncuyu da Liverpool’un radarında gösteriyor. Bu bir transfer değil, sadece bir nabız yoklama.

The Index transfer pazarlığı yapmaz. Sadece futbol profillerini analiz eder. Scott, Premier Lig’de pres gücü yüksek, kesin çözüm. Camara ise Ligue 1’dan gelen, biraz daha yaratıcı ve bonservisi daha düşük bir 'yıkıcı' orta saha. Bournemouth’un bizim ölçeğimizdeki yeri ve +28’lik rakip zorluk düzeltmesi, Scott hikayesindeki gizli karakter: Küme düşme hattındaki bir takımdan orta saha koparmıyorsunuz. Futbolu puan durumundan çok daha iyi olan bir kulüpten oyuncu alıyorsunuz.

Iraola’nın imzası, Scott için diğer tüm hedeflerden daha önemli. Bu yapıda pres yapmış, alan kapatmış ve top taşımış bir oyuncu, alışılagelmiş altı aylık 'lig adaptasyon vergisi' olmadan geliyor. Bu parayla ölçülebilir bir değer. 100 milyon sterlinin sonuna değip değmeyeceği ise kulübün maaş bütçesi, kadro yaş ortalaması ve paranın alternatif kullanım alanlarıyla ilgili bir karar. Bizim görevimiz, bu bedelin sadece oyuncuyla değil, kulüp bağlamıyla da ilgili olduğunu göstermek.

Karar

Scott uyumun, Camara ise değerin karşılığı. 100 milyon sterlin ise 'Bournemouth vergisi'. Eğer Liverpool, Iraola’nın dilini konuşan ve Premier Lig’de tam bir sezon boyunca üst düzey top kazanma performansı sergilemiş birini istiyorsa, Scott daha temiz bir cevap ve bonservis bedeli, oyuncunun kalitesi kadar Bournemouth’un kendi seviyesini de yansıtıyor. Eğer aynı savunma motorunun daha genç ve ucuz bir versiyonunu istiyorlarsa ve bir sezonluk adaptasyon sürecini göze alıyorlarsa, Camara rasyonel bir alternatif. Dokuz haneli rakamlar ödemek, ancak teknik direktör sürekliliği transferin temel amacıysa mantıklı hale gelir.

Bunların hiçbiri bir transfer tahmini değil. Bonservis bedelleri değişkenlik gösterir ve ocak ayı transfer dönemleri kendi mantığını yaratır. The Beaumont Index'in katkısı daha spesifik: Eğer Liverpool bu dönemde merkez orta saha için 100 milyon sterlin civarında bir harcama yapacaksa, Bournemouth bağlamı Scott'ın neden bu parayı hak ettiğini açıklıyor; Camara'nın Ligue 1 profili ise farklı bir yetenek seti için daha düşük bir bonservisin neden tutarlı bir alternatif olduğunu ortaya koyuyor. Bir sonraki veri güncellemeleri geldiğinde her ikisini de tekrar değerlendireceğiz.

Fikrimizi ne değiştirir? Eğer Scott'ın ikili mücadele ve top kapma sayıları yarım sezonun sonunda ilk üçte birlik dilimin dışına çıkarsa, ödenen prim azalır. Eğer Camara'nın topla kat etme istatistikleri transfer sonrası son beşte birlik dilimde kalırsa, o zaman saf bir kesiciye dönüşür ve farklı bir partnerle tamamlanması gerekir. O zamana kadar The Beaumont Index bunu iyi ve kötü orta saha oyuncuları arasında bir seçim olarak değil, bir bedel karşılığında kesinlik ile bir indirim karşılığında potansiyel arasında bir tercih olarak görüyor.

Kısa cevap Liverpool'un rakip zorluk derecesi ayarlı puanı +9, Chelsea'nin ise +7. Chelsea'nin fikstürü Premier Lig'deki 20 takım arasında zorluk derecesi bakımından 2. sırada, Liverpool ise 12. sırada. Buna rağmen The Beaumont Index'te Liverpool daha yüksek puana sahip. Chelsea, bu sezon sergilediği oyuna kıyasla sonuçlar konusunda hala şanslı.

Liverpool, Carabao Kupası dördüncü turunda Çarşamba günü TSİ 20:00'de Anfield'da Chelsea'yi ağırlıyor. Lig tablosunda Chelsea, oynadığı futboldan daha sağlıklı bir görüntü çiziyor; Liverpool ise derecelendirmesine göre daha sıradan görünüyor. Her maç rakibe göre değerlendirildiğinde, her iki taraf da biraz yer değiştiriyor; üstelik Premier League'de daha zorlu bir fikstürden geçen taraf Liverpool değil, Chelsea.

Anfield'daki maç için The Beaumont Index'in bakış açısı bu. Bir skor tahmini değil, bir fikstür düzeltmesi.

Puan durumu, her iki kulübe de farklı şekillerde haksızlık etti. Liverpool'un derecelendirmesi onları Premier League'de üçüncü, dünyada 7. sırada tutuyor. Chelsea ise bizim verilerimize göre ligde altıncı, dünyada 13. sırada; sonuçlar performansın önünde gidiyor. Rakip ayarlamasını şans faktörüyle yan yana koyduğunuzda, Çarşamba günü bir favori ile krizdeki bir kulübün değil, farklı baskılar altındaki iki denk takımın karşılaşmasını izleyeceğiz.

Rakipler hesaba katıldığında her iki takım da biraz yükseliyor

Liverpool'un 7 lig maçındaki rakip düzeltmesi +9 puan. Chelsea'nin 8 maçtaki düzeltmesi ise +7. İkisi de bir devrim değil. İkisi de aynı şeyi söylüyor: bu takımlar kolay fikstürlerle şişirilmiş değiller. Chelsea'nin Premier League'deki fikstür zorluk derecesi 20 takım arasında 2. sırada; Liverpool'un ise 12. sırada. Daha zorlu fikstür konuk ekibe ait.

Derecelendirmeler ve şans faktörü

Derecelendirmelerimize göre Liverpool 1772 puanla Premier League'de üçüncü, dünyada 7. sırada. İstikrarlı bir çizgide ilerliyorlar. Chelsea ise 1736 puanla ligde altıncı, dünyada 13. sırada ve düşüş trendindeler. Aralarındaki fark maç başına çeyrek golün altında.

Chelsea'nin sezonu bir açıdan tam bir ayna görüntüsü. Rakip ayarlaması onları biraz yukarı taşıyor ancak sonuçlar performanslarının önünde gidiyor: Tottenham mağlubiyetinden sonra bile beklenen puanın 3,2 puan üzerindeler. Puan tablosundaki dördüncülük, sahadaki oyunun yansıttığından daha iyi bir yer.

Eşleşmeyi etkileyen son geceler

Chelsea, Tottenham mağlubiyetinin tazeliğiyle geliyor. Tottenham, Stamford Bridge'de topa çok sahip oldu ve 2-0 kazandı. Bu maç Chelsea'nin sezonunu tanımlamıyor ancak soru işaretlerini keskinleştirdi: geçen sezona göre daha net fırsatlar veren bir savunma, artık bir alışkanlık haline gelen duran top zaafı ve referans noktası eksikliği çeken bir hücum hattı. Kupa futbolu, bu oyun yapısının deplasmanda işleyip işlemeyeceğini gösterecek.

Derecelendirmelerimize göre Liverpool 1772 sırada, Premier League'de üçüncü ve dünyada 7. sırada.

Liverpool'un son lig maçları arasında City mağlubiyeti ve Brentford deplasmanındaki zorlu mücadele var. Rakamlar, bu sonuçların bir krizden ziyade sağlam bir performans seviyesinin içinde olduğunu söylüyor. Andoni Iraola'nın ekibi hala ileri bölgelerde çok sayıda pas yapıyor ve ceza sahasında varlık gösteriyor. Carabao Cup, kimlikten ödün vermeden rotasyon yapmak için bir fırsat. The Index, kimin ilk 11 başladığından ziyade orta saha ikilisi değiştiğinde pozisyon kalitesinin korunup korunmadığıyla ilgileniyor.

Kupalardaki ikili rekabet geçmişi zayıf bir rehber. Çarşamba günü önemli olan, derecelendirmeleri zaten rakip ayarlamasını içeren iki takımın karşılaşması. Liverpool hala önde. Chelsea daha zorlu bir lig fikstürü geçirdi ve puan tablosunda yüksekte olmasına rağmen The Beaumont Index'te hala geride. Eşleşmenin altındaki gerilim bu.

Rotasyon tek maçlık sinyali bulanıklaştıracaktır, bu da sorun değil. The Beaumont Index bir kupa skoru tahmin etmiyor. Sadece puan durumu ve anlatı saptığı için zorlu bir fikstürden geçen Premier League kulübünün krizdeymiş gibi okunmasını ve şanslı bir puan durumunun performans zirvesi olarak algılanmasını engelliyor. Liverpool ve Chelsea'nin Çarşamba günkü maçtan önce bu düzeltmeye ihtiyacı var.

Top topla oynarken Liverpool, puan durumumuzun ilk dört sırasında yer almayı hak eden bir takım görüntüsü çizmeye devam ediyor. Chelsea ise Tottenham maçından sonra bile, topladığı puanların yarattığı pozisyon kalitesinin çok üzerinde olduğu bir takım gibi duruyor. Rakip zorluk derecesi ayarı bu iki yargıyı da değiştirmiyor, aksine daha da keskinleştiriyor. Chelsea’nin daha zorlu fikstürü, şans faktörüne dair notumuzu daha ilginç kılıyor. Liverpool’un orta sıra takımlarıyla oynadığı fikstürün zorluk derecesi ise, mevcut puanlarının kolay maçlarla şişirilmediğini gösteriyor.

Iraola için Carabao Kupası, Premier Lig'in ağır yükü altında kalmadan pres kurgusunu test etmek için bir fırsat. Chelsea içinse Tottenham gecesinin bir seviye göstergesi değil, sadece kötü bir akşam olduğunu kanıtlama şansı. Sayılarımız doksan dakikada buna karar vermeyecek. Ancak her iki kulübün de son dönemdeki sonuçlarına bakarak yapılan yüzeysel yorumlardan daha iyi durumda olduğunu ve The Beaumont Index'e göre Liverpool'un hala daha net bir avantaja sahip olduğunu söylüyorlar.

Fikrimizi ne değiştirir? Eğer Liverpool’un rakip ayarlı verileri daha kolay bir fikstür sürecinde negatife dönerse, “temeli sağlam” okumamız zayıflar. Eğer Chelsea, şans faktöründen gelen fazlalığı zorlu rakiplere karşı sürdürülebilir bir pozisyon üretimine dönüştürürse, üzerlerindeki “şanslı” etiketi kalkar. Çarşamba günü oynanacak maç, her iki proje için de bir hüküm değil, sadece yeni bir veri noktasıdır.

Iraola’nın öğrencileri, pres kurgusu işlediğinde büyük kulüpleri nasıl yaralayabileceklerini gösterdiler. Chelsea ise, pozisyon üretimi puanlarıyla örtüştüğü takdirde buna karşılık verecek yeteneğe sahip. The Beaumont Index, her iki kulübü de orta sıra karmaşasının üzerinde konumlandırıyor ancak ikisinin de henüz tam olarak oturmuş bir yapıya sahip olduğunu iddia etmiyor.

Çarşamba günü ayrıca yoğun bir takvimin içinde yer alıyor. Rotasyon isimleri değiştirecektir; ancak sezon başından bu yana oluşan tabloyu değiştirmemeli. Liverpool, mütevazı bir pozitif rakip ayarı ile dünya genelinde yedinci sırada. Chelsea ise benzer bir ayarlama ve çok daha zorlu bir fikstür sıralamasıyla on üçüncü sırada. Bu iki gerçek, maçın ön izlemesidir.

Skor tahmini arayan okurlar burada onu bulamayacak. Ancak hangi kulübün puan tablosu tarafından yanlış okunduğunu merak edenler şunu bilmeli: Liverpool kolay fikstürün yarattığı bir serap değil, Chelsea ise bitmiş bir ürün değil ve The Beaumont Index'teki fark gerçek ancak bir hezimet değil.

Basitçe ifade etmek gerekirse: Liverpool'u makul bir fikstüre sahip ilk on Index takımı, Chelsea'yi ise zorlu bir fikstüre ve şans fazlasına sahip ilk on beş Index takımı olarak görün. Çarşamba gününü ise sezon hikayelerini baştan yazmayacak ama her iki tarafa da gidebilecek bir kupa gecesi olarak değerlendirin.

Fikstür ve rakip ayarını ön izlemeye dahil etmemizin tüm amacı bu. Onlar olmadan Chelsea orta sıra takımı, Liverpool ise tökezleyen bir ekip gibi görünüyor. Onlarla birlikte ise her iki kulüp de tamamlanmamış işleri olan Index takımları gibi duruyor ve Çarşamba günü Anfield'da oynanacak maç bir eşleşme hatası değil, gerçek bir test olacak.

Karar

Liverpool daha iyi bir takım. Chelsea ise ligde daha zorlu bir fikstürden geçti. Çarşamba günü Anfield'da oynanacak maç, iki teknik direktör için de kolay bir sınav değil. Liverpool, Index'te iki takım arasında liderliğini koruyor. Chelsea'nin şans notu ise geçerliliğini koruyor. İki taraf da puan tablosuna bakıldığında görünen yerde değil.

Çarşamba günü iki kulübün de sezonunu belirlemeyecek. Sadece bir veri noktası daha ekleyecek. Eğer Liverpool'un pozisyon kalitesi rotasyonla birlikte korunursa, Index son lig sonuçlarını sağlam bir seviyenin etrafındaki gürültü olarak görmeye devam edecek. Eğer Chelsea'nin pozisyon kalitesi yerinde sayarken puan tablosu daha iyi görünmeye devam ederse, şans notu baki kalacak. Carabao Kupası bu test için adil bir sahne.

Sadece tek bir cümle isteyen okurlar için: Liverpool, Index'imizde Chelsea'den daha iyi durumda; Chelsea şu ana kadar daha zorlu bir Premier Lig fikstürüyle karşılaştı; her iki takım da rakipler hesaba katıldığında küçük bir yükseliş yaşıyor. Bu ön izlemedeki diğer her şey, bu cümlenin iskeletini oluşturuyor.

ÖzetleMarcus Linday, kazanılan ikili mücadelelerde 95. yüzdelik dilimde, ileriye yönelik paslarda ise 88. yüzdelik dilimde yer alarak 2025-26'da Eredivisie'nin en iyi iki yönlü orta sahalarından biriydi. Ham verileri 5 Büyük Lig orta sahalarıyla kıyaslandığında bile top kazanma becerisi ilk %10'a yakın. Seviye atlayınca bir gerileme beklense de Bournemouth, Freiburg ve Stuttgart profiline gayet uygun.

Bu yaz SC Braga, basındaki haberlere göre yaklaşık 6,5 milyon euroya kadar çıkan dört veya beş teklif yaptı. Heerenveen her seferinde hayır dedi. 23 yaşındaki İsveçli oyuncu kulübe ayrılmak istediğini belirtti. Ancak takımda kaldı ve sözleşmesi Haziran 2029'a kadar sürüyor. Piyasanın ona bakışı bu transfer sürecinden gayet net anlaşılıyor: Orta ölçekli bir Portekiz kulübünün bütçesine layık, iyi bir Eredivisie orta sahası. Bizim verilerimiz ise piyasanın onu bir basamak aşağıda gördüğünü ortaya koyuyor.

Bu bir seviye atlama analizidir. Mesele Linday'in Hollanda'da başarılı olup olmadığı değil; çünkü zaten öyle. Asıl soru, Avrupa'nın beş büyük ligindeki bir kulüpte bu rolün altından kalkabileceğine dair veri temelli kanıtların bulunup bulunmadığı, bu sıçramanın ona ne kadara mal olacağı ve hangi kulüplere uyum sağlayacağı.

İlk tam sezonundaki sıçrama

Linday, Ocak 2025'te İsveç ekibi Västerås'tan transfer edildi ve ilk yarım sezonu fırtınalar koparmaktan ziyade dengeli geçti: 1.446 lig dakikası, pas arası (17. yüzdelik dilim) ve hava topu (9. yüzdelik dilim) zaaflarıyla Eredivisie merkez orta sahaları arasında çoğu parametrede ortalama bir performans.

Ardından 2025-26 sezonu geldi. 32 lig maçında aldığı 2.493 dakikada, modern bir box-to-box veya 6 numaranın ihtiyaç duyduğu neredeyse tüm parametrelerde lig orta sahalarının en üst beşte birlik dilimine tırmandı. Kazanılan ikili mücadelede 95., kazanılan savunma ikili mücadelesinde 86., başarılı savunma aksiyonunda 82., ileriye yönelik paslarda 88. ve ileriye yönelik top taşımada 91. yüzdelik dilime yerleşti. Zayıf yönlerini bile geliştirdi: Pas araları 72. yüzdelik dilime, hava topu mücadeleleri ise 75. yüzdelik dilime yükseldi.

Önemli olan bu iki beceriyi birleştirebilmesi. Pek çok orta saha topu kazanıp basitçe stoperine bırakır. Pek çoğu da topu öne taşır ama arkasında koca bir delik bırakır. Linday aynı sezonda ikisini birden başardı. 90 dakika başına 9,64 başarılı savunma aksiyonu üretti, girdiği ikili mücadelelerin %57'sini kazandı ve bunların üstüne maç başına 7,22 ileriye yönelik pas ekledi.

Seviye atlama testi

Eredivisie'de iyi olmakla Premier League'de veya Bundesliga'da iyi olmak aynı şey değil. Değerlendirmelerimize göre ortalama bir Eredivisie kulübü, beş büyük ligin ortalama bir kulübünden yaklaşık 206 puan daha zayıf. Bu, maç başına birden fazla gole denk gelen ciddi bir fark. Bu yüzden basit ama bilerek sert tuttuğumuz bir test uyguladık. Linday'in 2025-26 sezonundaki ham 90 dakika başına verilerini aldık ve geçen sezon Premier League, LaLiga, Serie A, Bundesliga ve Ligue 1'de en az 900 dakika süre alan 347 merkez orta sahanın bulunduğu havuza yerleştirdik.

Ham verileriyle dahi savunma aksiyonlarında 91., pas arasında 88., ikili mücadele kazanmada 93., ileriye yönelik top taşımada 90. ve ileriye yönelik paslarda 83. yüzdelik dilimde yer almayı başarıyor.

Pek çok orta saha topu kazanıp basitçe stoperine bırakır.

Bu verileri okurken dikkatli olmak gerekir. Ham istatistiklerin bu transfer sonrasında birebir korunması beklenemez. Daha güçlü rakipler topa daha çok sahip olur, daha fazla ikili mücadele kazanır ve bir orta sahaya pas açısını bulması için çok daha az zaman tanır. İlk sezonunda yüzdelik dilimlerinin, belki de sert bir şekilde, gerilemesi muhtemeldir. Ancak başlangıç noktası son derece önemli. Ham top kazanma metriklerinde 5 Büyük Lig havuzunun en üst %10%'luk diliminde yer alan bir orta sahanın düşüş payı vardır ve yine de faydalı bir ilk 11 oyuncusu olarak kalabilir. Medyanda yer alan bir oyuncunun ise böyle bir lüksü yoktur.

Hangi rolde oynayabilir?

Linday gibi profilleri yanlış kullanmak çok kolaydır. Onu 10 numara pozisyonuna koyarsanız değerli özelliklerini kaybedersiniz; çünkü yeterince gol şansı yaratamaz. Savunmanın önünde tek başına bir çapa olarak konumlandırırsanız bu kez de top taşıma becerisini heba edersiniz. Verileri çok net bir role işaret ediyor: 4-2-3-1 veya 4-4-2'deki iki merkez orta sahadan biri ya da 4-3-3'ün daha hareketli, dinamik parçası. Görevi topa baskı yapmak, topu kazanmak ve daha iyi bir pasöre aktarmadan önce 20-30 metre ileri taşımak olacaktır.

Zaten ligden ziyade kulüp profilinin daha önemli olmasının nedeni de bu. Topa sürekli sahip olan ve nadiren top kaybeden bir takım, onun savunma özelliklerinden yeterince yararlanamaz. Derinde bekleyen, alçak blok (low block) kuran bir takım ise koşu temposunu boşa harcar. Onun için en ideal ortam; ön alanda şiddetli pres uygulayan ve topu kazandığı anda hızlı oynayan, ikili mücadeleleri kazanıp topu derhal ileriye taşıyarak geçiş hücumları üreten bir orta sahadan verim alabilen bir takımdır.

Fiziği de bu noktada büyük avantaj sağlıyor. 186 cm'lik boyuyla Premier League ve Bundesliga'nın gerektirdiği fiziksel sertliğe uygun bir yapıya sahip; hava topu mücadelelerinde 9. yüzdelik dilimden 75. yüzdelik dilime sıçraması da bu fiziğini kullanmayı öğrendiğini gösteriyor. Önümüzdeki iki ay boyunca onu takip edecek bir scout için soru çok basit: Yaşadığı diz sakatlığının ardından girdiği ikili mücadeleler ve top taşıma kabiliyeti geçen sezonki seviyesine döndü mü? Eğer döndüyse, transfer ihtimali oldukça kuvvetli.

Soru işaretleri

Onu transfer etmek isteyen bir kulübün endişelenmesi gereken üç nokta var. İlki, üretken bir oyuncu olmaması. Eredivisie'deki beklenen asist (xA) performansı yalnızca 58. yüzdelik dilimde kaldı; dolayısıyla yanına mutlaka bir oyun kurucu gerekecektir. İkincisi, eldeki performans geçmişinin kısa olması: Bir harika tam sezon, fena sayılmayacak bir yarım sezon ve bu sezonki küçük bir veri örneklemi. Üçüncüsü ise fiziksel durumu. Ağustos ayının sonunda antrenmanda dizinden sakatlandı, üç lig maçını kaçırdı ve Heerenveen'in ilk 11'ine ancak ekim ayında dönebildi; bu nedenle 2026-27 sezonu örneklemimiz dört maçta yalnızca 367 dakikadan ibaret. Bu küçük örneklemde top kazanma ve pas isabeti oranları geçen sezonki seviyesini andırıyor. Ancak hava topu mücadeleleri ve ileriye doğru isabetli pasları henüz o noktada değil.

Üç gerçekçi transfer rotası

Bu kulüpler basında çıkan transfer dedikodularına değil, taktiksel uyum ve seviye analizlerimize dayanmaktadır.

Bournemouth (1695, puanlamamıza göre Premier League'de 9. sırada). Stil metriklerimize göre ligin savunmada en aktif takımlarından biriler; topa sahip olma oranına göre düzeltilmiş pas arası verileri oldukça yüksek. İkili mücadele kazanan ve topu ileri taşıyan bir orta saha, tam da bu oyun planının ihtiyaç duyduğu profil. Ayrıca alt liglerden oyuncu alıp parlatarak satma konusunda başarılı bir geçmişe sahipler.

Freiburg (1599, Bundesliga'da 5. sırada). Kariyer basamağını tırmanmak için klasik bir sıçrama kulübü: Teknik direktör yönetimi güçlü, alt liglerden gelen oyunculara karşı sabırlı ve onu doğrudan Premier League'in içine atmadan ikili mücadele sertliğini test edebilecek bir Bundesliga temposuna sahip.

Stuttgart (1561, Bundesliga'da 6. sırada). İki yönlü (box-to-box) orta sahaların süre bulduğu yüksek tempolu bir takım. Premier League'e kıyasla çok daha dengeli bir ilk adım olur. Kıyaslamak gerekirse Braga'nın puanı 1481; dolayısıyla önerdiğimiz üç takım da bu yaz oyuncu için resmi teklif yapan kulübün oldukça üzerinde.

Kararımız

Üst seviyeye hazır mı: Evet, ancak örneklem boyutu uyarısıyla. Piyasa, Linday'i Portekiz kulüpleri seviyesinde 6-7 milyon Euro değerinde bir oyuncu olarak fiyatladı. 2025-26 sezonundaki ham verileri 5 Büyük Lig havuzuna konulduğunda dahi, ilk 11 potansiyeli taşıyan bir 5 Büyük Lig rotasyon oyuncusu profili çiziyor. Top kazanma ile top ilerletme özelliklerini bir arada sunması, bu bonservis seviyesinde nadir rastlanan bir durum. Buradaki somut risk, eldeki kanıtların yalnızca tek bir sezona dayanıyor olması. Eğer önümüzdeki iki ay içinde geçen sezonki seviyesine yeniden ulaşırsa bonservis bedeli hızla yükselecektir. Ocak ayında harekete geçen ya da Heerenveen yönetiminin işaret ettiği gibi yaz transfer dönemi için şimdiden planlama yapan bir 5 Büyük Lig kulübü, piyasa oyuncunun değerini tamamen fark etmeden önce karlı bir hamle yapmış olur.

Kısa özetPSG, sonradan oyuna giren Senny Mayulu (72') ve Mika Godts'un (84') ikinci yarıdaki golleriyle Lyon'u 2-0 mağlup etti. Lyon derinde savunma yaparak bir saat boyunca oyunu dengede tuttu. Reytinglerimiz maç öncesinde PSG'yi maç başına yaklaşık bir gol daha üstün görüyordu; sonuç, önceki puan eşitliğinden ziyade bu hiyerarşiyi yansıttı.

Paris Saint-Germain, Pazartesi gecesi Parc des Princes'te Lyon'u 2-0 mağlup ederek Ligue 1'de zirveye yerleşti. Senny Mayulu 72. dakikada, Mika Godts ise 84. dakikada oyuna girdikten sonra gollerini attılar. Maç bir saat boyunca ön izlememizde beklediğimiz gibi geçti: PSG baskılı, Lyon derin savunmada ve yedekler girene kadar sahadaki fark, puan tablosundaki farktan daha azdı.

Maçın ertesi sabahı. The Beaumont Index'in sorusu PSG'nin galibiyeti hak edip etmediği değil. Hak ettiler. Asıl mesele, puan puana olan iki takımın ve sakatlıklarla boğuşmasına rağmen aynı sonuca giden farklı yollar bulan bir PSG kadrosunun bu gece bize ne anlattığı.

Maç önü analizimizde, puan durumunda eşit olsalar da rating bazında maç başına bir gol fark olduğunu belirtmiştik. Gece tam da bu ruhla geçti: Lyon rekabetçi, PSG ısrarcı ve Enrique sistemini bozmadan oyunun çehresini değiştirdiğinde hiyerarşi kendini gösterdi. Bir maçın ertesi günü yazısı, tek bir karşılaşmanın neyi kanıtlayıp neyi kanıtlayamayacağı konusunda dürüst olmalıdır. Bu maç, PSG'nin kadro derinliğinin şu an bir silah olduğunu kanıtladı. Ancak Lyon'un yükselişinin sona erdiğini kanıtlamadı.

Gece nasıl gelişti

İlk bir saat oldukça sıkışıktı. PSG topa daha çok sahip oldu ve sahayı daha iyi parselledi. Lyon kalecisi Dominik Greif, Ferran Torres ve diğerlerinin şutlarında gole izin vermeyerek skoru 0-0'de tuttu. Lyon'un en etkili anları geçiş hücumlarıydı: Matvey Safonov, yarım saat civarında Julien Duranville ve Zachary Athekame'nin pozisyonlarında gole geçit vermedi. İkinci yarının büyük bölümünde skor hala 0-0 idi.

Luis Enrique hamlesini yaptı. 57. dakikada João Neves yerini Godts'a bıraktı; 65. dakikada ise Mayulu, Ferran'ın yerine oyuna girdi. Yedi dakika sonra Mayulu, Godts ile girdiği verkaç sonrası ceza sahası dışından sağ ayağıyla yaptığı düzgün vuruşla skoru 1-0'e getirdi. 84. dakikada ise Godts, sol kanattan içeri kat ederek skoru 2-0'ya taşıdı. Bu, Lucas Beraldo ve Quentin Ndjantou'nun pasıyla gelişen yüksek pres sonrası gelen, PSG formasıyla attığı ilk Ligue 1 golüydü. Parc des Princes galibiyeti kutluyordu. Lyon bir saat boyunca direnmiş ancak PSG'nin yedek kulübesi oyuna dahil olduğunda yorulmuştu.

Rakamlarımız maç öncesinde ne diyordu

Başlama vuruşundan önce PSG, dünya genelinde 1833. sırada, 5. sırada ve Ligue 1'de liderdi. Lyon ise 1600. sırada, 44. sırada ve dördüncüydü. Aradaki fark maç başına yaklaşık 1,3 gol. PSG'nin bu haftaki rakip zorluk derecesi +39 rating puanı ile Ligue 1'deki en zorlu fikstürlerden biri; Lyon'un ise en kolaylarından biri olan -27. Her iki takım da futbollarının karşılığı olan puanları topladı. Pazartesi günü yeni bir hiyerarşi icat etmedi; sadece puan durumunun gizlediği mevcut hiyerarşiyi teyit etti.

Taktiksel bir gerçek olarak yedek kulübesi

PSG'yi haftalık takip edenler için ilginç olan, Lyon'u yenmeleri değil, golleri kimin attığıdır. Khvicha Kvaratskhelia'nın uzun süreli sakatlığı ve diğer eksikler varken, Enrique geniş bir hücum rotasyonu kullanıyor. Mayulu ve Godts acil durum seçenekleri değil; Pazartesi günü beraberlik ile galibiyet arasındaki farkı yaratan isimler oldular. Bu kadar yüksek bir rating, sakatlık listesine rağmen işte böyle ayakta kalıyor: İkinci dalga, ilk 11'in açamadığı derin blokları kıracak kadar kaliteli.

57. dakikada João Neves yerini Godts'a bıraktı; Mayulu ise 65'te Ferran'ın yerine girdi.

Lyon'un planı tutarlıydı. Geriye yaslandılar, Greif'e güvendiler ve geçişlerde Duranville ile Athekame'yi aradılar. Bu plan 70 dakika işledi. Ancak PSG'nin taze hücumcuları sahaya girdiğinde, blokları esnemeye başladı. Fonseca bu maçtan önce Avrupa Ligi rotasyonu yapmıştı; bunun bedeli maçın son bölümlerinde ödendi.

Bu durum iki tarafı nereye taşıyor

PSG liderliğe yükseldi. Trend ratingleri düşüşte, bu bir hükümden ziyade bir uyarı ışığı ve sakatlık listesi gerçek. Ancak ligde üst üste beşinci, tüm kulvarlarda sekizinci galibiyet ve puan puana oldukları rakibe karşı alınan gol yemeden galibiyet, kırılgan değil şampiyon bir takımın refleksidir. Lyon rating bazında yarışın içinde kalmaya devam ediyor ancak puan durumunda farkı koruma şansını kaçırdı. Kendi trendleri yükselişte. Parc'ta bu PSG'ye karşı alınan bir mağlubiyet bunu silip atmaz.

Gecenin teyit ettikleri

Kulüp ve lig raporları maçın gidişatı konusunda hemfikir: 0-0 dakikadan sonra Lyon derin blokta, Greif meşgul, Safonov geçişlerde kritik kurtarışlar yaptı, ardından 1-0'de 72. dakikada ve 2-0'da 84. dakikada goller geldi. Maçın son bölümleri PSG'nin alanı, Lyon'un ise yorulduğu anlardı ve Parc des Princes liderlik koltuğuna oturmanın sevincini yaşadı.

Bunların hiçbiri, görüntülerin desteklemediği taktiksel bir makale yazmayı gerektirmiyor. PSG, erken bir gol bulamasa da sahaya hükmetti. Lyon, organizasyonu ve gününde olan kalecisiyle maçın içinde kaldı. Yedek oyuncular enerjiyi ve bitiriciliği değiştirdi. Maçın özeti bu kadar ve bu da yeterli.

Maç önü analizine dönüş

Maçtan önce PSG ve Lyon'un puan olarak eşit olmalarına rağmen rating bazında maç başına bir gol fark olduğunu ve PSG'nin Ligue 1'in zayıf baz çizgisi dışında lig içi dominasyonunun devasa olduğunu belirtmiştik. Pazartesi günü bu tezi yeniden yazmadı, sadece resmetti. Derin bir blok, favori bir takımı bir saat boyunca durdurabilir. Ancak bu favori takım, yapısını bozmadan hücum hattını değiştirebiliyorsa, doksan dakika boyunca maç başına bir gol daha iyi olan bir takımı durdurmak çok zordur.

Karar

PSG'nin hiyerarşisi, kulübeden gelenlerle kuruldu. Skor tabelası 72. dakikaya kadar dengedeydi ancak sezonun genel istatistikleri hiçbir zaman eşit değildi. Mayulu ve Godts, ilk 11'in Greif'i zorlayarak hazırladığı zemini gole çevirdi. PSG için bu gece, kısa vadede derinlik sorusuna bir yanıt niteliğindeydi. Lyon içinse maç öncesinde öngördüğümüz o makası doğruladı: Bir saat boyunca rekabetçi kalabildiler ancak rating olarak maç başına bir gol daha iyi olan bir rakibe karşı 90 dakikayı çıkarmakta yetersiz kaldılar.

Ligue 1, PSG için bu tarz geceler üretmeye devam edecek: Derin bloklar, formda bir kaleci ve ancak geriye dönüp bakıldığında kaçınılmaz görünen geç gelen bir gol. Pazartesi günkü 2-0'lik sonuç, PSG'nin lig içi dominasyonu ile ligin Avrupa'daki genel seviyesi arasındaki farkı belirleyen çerçeveyi değiştirmiyor. Sadece bu çerçeveyi, Enrique'nin kulübesinin inatçı bir geceyi nasıl gövde gösterisine dönüştürdüğüne dair somut bir örnekle dolduruyor.

Fikrimizi ne değiştirebilir? Eğer PSG her hafta orta sıra takımlarına karşı son dakika sihrine ihtiyaç duymaya başlarsa, düşüş trendi ana hikaye haline gelir. Eğer Lyon rövanş maçında daha iyi pozisyonlar üretirse, Pazartesi günkü maç bir seviye göstergesi değil, sadece bir maç senaryosu olarak kalır. O zamana kadar The Beaumont Index, bunu güçlü favorinin sonunda tabelada gerçekleri konuşturması olarak okuyor.

Maç ertesi için metodoloji notu: Yukarıdaki rating ve şans verileri, 25 Ekim Pazar sabahına kadar olan sezon örneklerini kapsamaktadır. Maç anlatısı, onaylanmış golcüler, zamanlar ve kamuoyuna yansıyan oyun dizilişine dayandırılmıştır. PSG'nin hiyerarşisinin korunduğunu söylemek için bu kadarı yeterli. The Beaumont Index okuması, durumu açıklamak için tam bir şut haritasına ihtiyaç duymaz: Sezon formu ve sonuç aynı hikayeyi anlatıyor.

Kısa cevapArsenal, her maçı rakibin gücüne göre değerlendirmeye başlamamızın ardından Bayern ve Barcelona'yı geride bırakarak yeniden 1. sıraya yerleşti. PSG, Aston Villa ve Bournemouth en çok yükselen takımlar olurken; Lille, Porto ve Lyon en çok düşüş yaşayanlar oldu. Lazio, Avrupa'nın beş büyük ligindeki en şanslı takım konumunda ve aynı zamanda en kolay fikstürlerden birine sahipler.

Barcelona, dünya sıralamamızda bu hafta birincilikten üçüncülüğe geriledi; bunun El Clásico ile bir ilgisi yok. Pazar günü Real Madrid karşısında alınan 2-1'lik mağlubiyet henüz bu rakamlara dahil değil. Değişen şey, maçları değerlendirme biçimimiz.

Bu haftadan itibaren, sıralamadaki her performans, karşılaşılan rakibin gücüne göre tartılıyor. Ligin son sırasındaki takıma karşı beş net pozisyon yaratmak, artık şampiyon bir takıma karşı yaratılanla aynı değerde değil. Bu tek değişiklik zirveyi yeniden şekillendirdi: Arsenal 1. sıraya döndü, PSG elit takımlar arasında en büyük sıçramayı yaptı ve şanslı ya da şanssız görünen bazı kulüplerin durumu artık biraz daha farklı görünüyor.

Bu haftaki soru basit: Herkesin kiminle oynadığı hesaba katıldığında, kim lig konumundan daha iyi, kim daha kötü ve kim sadece daha kolay bir fikstür avantajına sahip?

Verilere dair bir not

Puanlamalarımız 25 Ekim 2026 Pazar sabahına kadar olan sonuçları kullanıyor. Bu, Cumartesi maçlarının dahil olduğu, ancak El Clásico ve Manchester United'ın evinde Bournemouth'a karşı aldığı 3-0'lük mağlubiyet gibi Pazar öğleden sonra ve akşam maçlarının gelecek hafta ekleneceği anlamına geliyor. Puanlamalar, 1500 değerinin Avrupa'nın beş büyük ligindeki ortalama bir kulübü temsil ettiği ve yaklaşık 180 puanın maç başına bir gole denk geldiği tek bir dünya ölçeği üzerinde hesaplanıyor.

Bu yazıda ve her kulüp sayfasında iki yeni veri yer alıyor. Fikstür zorluğu, bir kulübün bu sezon karşılaştığı rakiplerin ortalama puanıdır. Rakip ayarlaması ise rakipler hesaba katıldığında kulübün puanının ne kadar değiştiğini gösterir. Şans verimiz ise değişmedi: Bir kulübün topladığı puanları, oynadığı maçlardaki pozisyonlarının normalde kazandırması gereken puanlarla karşılaştırıyor. Bu ikinci sayıya, futbolun hak ettiği puan diyoruz.

Zirve yarışı

Arsenal zirveye çıkmak için ekstra bir şey yapmadı. Puanları 1910, yani geçen haftakiyle aynı. Bayern München bir basamak yükselerek 1900 puanla ikinci sıraya yerleşti. Barcelona 16 puan kaybederek 1897 puana geriledi; bu da ilk üç sıradaki takımların birbirinden sadece 13 puan farkla ayrıldığı, yani maç başına 0.1 gol bile etmeyen bir fark olduğu anlamına geliyor.

Barcelona'nın düşüşü bir fikstür hikayesi. LaLiga'da dokuz maçta 27 puan topladılar, Pazar gününe kadar mükemmel bir seri yakalamışlardı ancak rakipleri LaLiga'daki zorluk derecesine göre 17. üzerinden 20. sırada yer alıyor. Her maç oynadıkları rakibe göre değerlendirildiğinde, puanları yaklaşık 12 puan düştü; bu da mütevazı rakiplere karşı alınan mükemmel başlangıcın, daha önce göründüğünden biraz daha az değerli olduğu anlamına geliyor. Yine de İspanya'nın en yüksek puanlı takımı olmaya devam ediyorlar ve LaLiga'da hak edilen puan ortalamasında zirvedeler. Mesele göründüğünden daha dar bir çerçevede: Onlarla hemen altlarındaki kulüpler arasındaki fark, dokuz maçlık galibiyet serisinin düşündürdüğünden her zaman daha azdı.

Bu yazıda ve her kulüp sayfasında iki yeni veri karşımıza çıkıyor.

İlk on sıranın geri kalanı: Manchester City dördüncü (1850), PSG beşinci (1833), Real Madrid altıncı (1817), Liverpool yedinci (1772), Benfica sekizinci (1760), Brighton dokuzuncu (1751) ve Inter onuncu (1749) sırada.

Yükselişe geçenler

Dünyanın en iyi 50 kulübü arasında, üç ekip 25 puandan fazla artış kaydetti.

PSG (+37, 6.'den 5.'ye). Ligue 1'te PSG kadar zorlu bir fikstürden geçen başka bir takım yok. Bu fikstür göz önüne alındığında, sergiledikleri performans aslında göründüğünden yaklaşık 39 puan daha değerli; yani rakipleri ayırt etmeyen bir yöntem onları olduğundan düşük gösteriyordu. Artık dünyada net bir şekilde beşinci sıradalar.

Aston Villa (+27, 14.'den 11.'ye). Bu, haftanın en ilginç yükselişi çünkü beraberinde bir uyarıyı da getiriyor. Villa, Premier Lig'in en zor 5. fikstürüne sahip, bu yüzden yapılan düzeltme onlara yaradı. Ancak oynadıkları futbolun hak ettiği puanlara bakılırsa, Premier Lig'in dibindeler: sekiz maçta 6,4 puan. 11 durumundalar. 4,6 puanlık bu fark, onları ligin en şanslı takımlarından biri yapıyor. Villa'nın İngiltere'nin en iyi 5. takımı olarak derecelendirilmesinin sebebi, sezonun bu erken aşamasında ağırlıklı olarak geçen sezonki verilerin baz alınması. Zorlu fikstür kötü istatistiklerinin bir kısmını açıklıyor, ancak tamamını değil.

Bournemouth (+26, 19. sıradan 16. sıraya). Bournemouth, Pazar gününden önce yedi maçta 6 puan toplamıştı ancak sergiledikleri futbol 10,9 puanlık bir performans değerine sahipti. Rakipleri lig ortalamasına göre biraz daha kolay olsa da, yapılan düzeltme onları yukarı taşıdı. Düzeltme mekanizması maç maç işlediği için bu durum sadece rakiplerin kim olduğuyla değil, her bir rakibe karşı ne kadar iyi oynadıklarıyla ilgili. Ardından Old Trafford'da 3-0 kazandılar; bu sonuç henüz bu rakamlara dahil değil.

Hemen arkalarında Monaco +25 artışla 33.'e, Benfica ise +21 artışla 8.'e yükseldi. Listenin alt kısımlarında ise, bu haftaki güncellemenin lig verilerini yukarı yönlü revize etmesiyle Olympiacos 99.'ten 52.'e, Braga ise 105.'dan 63.'ye sıçradı.

Düşüşe geçenler

Lille (−38, 50. sıradan 61. sıraya). Lille, yedi maçta 14 puan topladı; bu, sergiledikleri futbolun hak ettiğinden 5,5 puan daha fazla ve beklenen puan (deserved points) bazında Ligue 1'de sadece 11. sıradalar. Yapılan düzeltme, puanlarına 36 puan daha ekleyerek ilk 50'deki kulüpler arasında en büyük düşüşü yaşamalarına neden oldu. Fikstürleri kolay değildi, yani mesele zayıf rakipler değil. Oynadıkları takımlara karşı maç maç değerlendirildiğinde, performansları ham verilerin gösterdiğinden daha düşük kaldı.

Porto (−36, 18.'den 28.'ye). Porto ligde dokuz maçta 27 puan topladı ve Portekiz'de onlardan daha zorlu bir fikstürle karşılaşan kimse yok. Yine de derecelendirmeleri, sadece düzeltme nedeniyle yaklaşık 28 puan düştü. Düzeltme, sadece rakiplerin kim olduğuna değil, Porto'nun her rakibe karşı ne kadar iyi oynadığına bakıyor ve bu ölçüye göre performansları kusursuz bir karneden daha az özeldi. Bu durum, zorlu bir fikstür listesi ile güçlü bir performansın iki farklı şey olduğunu hatırlatıyor.

Lyon (−28, 37.'den 44.'ye). Lyon, Ligue 1'teki en kolay ikinci fikstüre sahipti ve bu hesaba katıldığında derecelendirmeleri 28 puan düştü. Al Nassr da aynı miktarda düşüşle 53.'e geriledi.

İki Premier Lig ekibi de geriledi. Brighton 7.'dan 9.'e (−27), Manchester United ise 10.'ten 14.'e (−22) düştü. Her ikisi de daha yakından incelenmeyi hak ediyor.

Manchester United ve Brighton: Fikstür ne diyor?

United'ın derecelendirmesi için kolay açıklama, kolay bir fikstür serisiyle veya geçen sezonla desteklendiği yönünde. Ancak rakamlar bunu doğrulamıyor. United'ın rakipleri ortalama 1581 değerindeydi; bu, Premier Lig'deki en zor 7. fikstür. Oynadıkları futbolun hak ettiği puanlara bakıldığında ligde 6. sıradalar ve derecelendirmeleri 7. Yani derecelendirmeleri, bu sezonki futbollarının onları konumlandırdığı yerle aşağı yukarı aynı.

Yapılan düzeltme onlara yaklaşık 20 puana mal oldu. Rakiplerine karşı maç maç değerlendirildiğinde, United'ın performansları ham toplamların işaret ettiğinden daha düşüktü. Pazar gününden önce yedi maçta 7 puan toplamışlardı, sergiledikleri futbol ise 11,7 puanlık bir performansa karşılık geliyordu; yani 4,7 puan eksikteler ve modelimiz onları hala şanssız olarak nitelendiriyor. Pazar günü Bournemouth karşısında alınan 3-0'lik iç saha mağlubiyeti bu rakamlara dahil değil. Gelecek hafta, bunun sadece kötü bir şans mı yoksa performansların sonuçlara doğru gerilemeye başladığının ilk işareti mi olduğunu göreceğiz.

Brighton ise tam tersi bir vaka. Rakipleri ortalama 1485 değerindeydi; bu, Premier Lig'deki açık ara en zayıf fikstür; lig ortalaması ise 1572. Dünyada 9. sıradalar ve oynadıkları futbolun hak ettiğinden 3,1 puan öndeler. Bunların hiçbiri Brighton'ın kötü bir takım olduğu anlamına gelmiyor. Sadece önlerindeki fikstür serisinin gerçek sınavları olacağı anlamına geliyor.

Şans Tablosu

Şans Tablosu, kulüplerin topladığı puanları, sergiledikleri futbolun karşılığı olan beklenen puanlarla kıyaslıyor. Bu hafta ikinci bir soru daha ekledik: Bu puanlar ne tür rakiplere karşı alındı? Zayıf rakiplere karşı şanslı olan bir kulüp, iki kat yanıltıcı bir tablo çizer. Güçlü rakiplere karşı şanssız olan bir kulüp ise iki kat küçümsenmiş olur.

İki kat yanıltıcı: Lazio ve Manchester City. Lazio, sekiz maçta 22 puan topladı ancak sergilediği futbol 12,8 puanlık bir performans. 9,2 puanlık bu fark, Avrupa'nın beş büyük ligindeki en yüksek fark. Rakiplerinin ortalama gücü 1413 seviyesinde; bu, Serie A'daki en kolay ikinci fikstür (lig ortalaması 1448) ve bu ayarlama, puan durumundaki yerlerini yaklaşık 21 puan aşağı çekiyor. Hak edilen puanlara göre Serie A'da sadece 9. sıradalar. Manchester City ise 5,7 puan önde (21 puana karşılık 15,4 hak edilen puan) ve Premier Lig'in en kolay üçüncü fikstürüne sahipler. City, verilerimize göre İngiltere'nin hâlâ en iyi ikinci takımı; sadece puan tablosundaki yerleri, oyunlarının biraz önünde gidiyor.

Şanslı ama güçlü rakiplere karşı: Arsenal, Atlético Madrid ve Aston Villa. Arsenal 5,3 puan önde ancak aynı zamanda Premier Lig'deki en iyi hak edilen puan oranına ve 6. en zorlu fikstüre sahipler. Atlético, Lazio'nun ardından 6,7 puanla en şanslı ikinci takım konumunda ve LaLiga'nın 6. en zorlu fikstürüne sahipler. Villa ise yukarıda belirtildiği gibi, puan olarak şanslı ancak oyun olarak beklentinin altında; yine de fikstürleri oldukça zordu. Her üç takım için de puan avantajlarının bir kısmı gerçek bir güce dayanıyor.

İki kat küçümsenmiş: Nottingham Forest ve Athletic Club. Forest, sekiz maçta 6 puan topladı ancak sergiledikleri futbol 14,7 puanı hak ediyordu. 8,7 puanlık bu eksiklik, beş büyük ligdeki en büyük fark ve bu durum İngiltere'nin 4. en zorlu fikstürüne karşı gerçekleşti (rakiplerin ortalaması 1602). Forest, hak edilen puanlara göre Premier Lig'de 4. sırada. Athletic Club ise bir sonraki sırada: 9 puana karşılık 16,2 hak edilen puan ve LaLiga'nın 2. en zorlu fikstürü. Her iki tablo da onlar hakkında yanılıyor ve her ikisi de daha kolay bir fikstür dönemini hak etti.

Şanssız ama mazeretsiz: Juventus. Juventus, yedi maçta 11 puan topladı ancak 16,9 puanı hak ediyordu; aradaki fark 5,9. Fikstürleri ortalamadan biraz daha kolaydı, buna rağmen sergiledikleri futbol, hak edilen puanlar bazında Serie A'nın en iyi ikinci performansı. Bu, puan ve performansın birbirinden koptuğu en net örnek ve genellikle sezon ilerledikçe bu durum kendi kendini düzeltir.

Modelimiz, Avrupa'nın beş büyük ligindeki 96 kulüpten 23'ünü şanslı, 21'ini ise şanssız olarak etiketliyor. Geri kalanlar ise aşağı yukarı hak ettiklerini alıyor.

Sırada ne var?

Önümüzdeki Salı günkü güncelleme, El Clásico ve United'ın Bournemouth mağlubiyeti dahil olmak üzere geçen Pazar günkü maçları ve bu haftaki fikstürü içerecek. Bu haftaki değişimlerin ilk testi, PSG'nin kazanımlarını koruyup koruyamayacağı, Lazio ve City'nin ise puan kaybetmeye başlayıp başlamayacağı olacak. Forest ve Athletic ise futbollarının karşılığı olan puanları arayacak.

Her kulübün reytingi, fikstür zorluğu ve şans verisi kulüp sayfasında yer alıyor; tam tablo ise dünya kulüp sıralaması bölümünde bulunabilir. Sıralama nasıl çalışır bölümü, yöntemi sade bir dille açıklıyor.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

ÖzetleReal Madrid, derinde beklemeyi reddederek Barcelona'yı Camp Nou'da 2-1 mağlup etti. Zaman zaman önde basan, hızlı hücuma çıkan ve ceza sahasını kalabalık savunan Madrid'de topsuz alandaki bu çalışkanlığın lideri Jude Bellingham'dı. Kylian Mbappé, 87. dakikadaki galibiyet golü de dahil olmak üzere iki kez fileleri havalandırdı. Barcelona'nın Atlético ile puan farkı ikiye, Madrid ile üçe indi.

Pazar gecesi Camp Nou'da 2-1 kazanan Real Madrid'de manşetleri Kylian Mbappé süsleyecek. Fransız yıldız her iki golü de kaydetti; ilki devreye dört dakika kala dizine çarpan topla geldi, ikincisi ise 87. dakikada kulüpteki 100. golü olan boş kaleye dokunuştu. Ancak galibiyet bu vuruşlardan çok önce inşa edildi. José Mourinho'nun ekibi Barselona'ya sadece hayatta kalmaya değil, oynamaya gelmişti. Zaman zaman pres yaptılar, her fırsatta dikine koştular, ceza sahalarını kalabalık savundular ve Jude Bellingham sayesinde bu planın kusursuz işlemesini sağladılar.

Barcelona, pazar gününden önce ligdeki dokuz maçının tamamını kazanmıştı. %62% topla oynama oranına, Madrid'in 10 şutuna karşılık 18 şuta ve geceyi dokuz puanlık farkla kapatmayı bekleyen bir stadyuma sahiptiler. Ancak sahadan, Atlético Madrid'in iki, Real'in ise üç puan önünde ayrılabildiler. Ekim ayında neredeyse bitti gözüyle bakılan şampiyonluk yarışı yeniden alevlendi.

Otobüsü çekmek yerine kafa kafaya oyun

Camp Nou'da lig liderine konuk olan bir takım için alışılmış senaryo alçak blok (low block) kurup sabırla kontratak beklemektir. Madrid bu ezberi bozdu. Henüz dördüncü dakikada Pedri'nin hatalı pasını değerlendiren Arda Güler'in atağıyla maçın ilk şutunu onlar attı. İlk yarı boyunca Mourinho'nun öğrencileri Barcelona ile dişe diş bir mücadeleye girdi: Güler, Joan García'yı kurtarışa zorladı; Anthony Gordon, Andriy Lunin'i test etti; Raphinha ise Gordon'la yaptığı şık verkaçın ardından önce üstten auta attı, sonra da uzak köşeyi az farkla ıskaladı. Karşılıklı ataklarla geçen tempolu bir maç oldu ve Madrid bu durumdan memnundu.

Mourinho maçın ardından oyuncularının "sert pres yapan bir rakibe karşı geriden oyun kurarken büyük bir cesaret" gösterdiğini belirtti. İlk yarının özeti tam olarak buydu. Madrid sadece top uzaklaştırmakla yetinmedi. Barcelona'nın ritim bulmasını engelleyecek kadar topa sahip oldu ve boşluk bulduğunda hızla dikine çıktı. Hansi Flick de madalyonun diğer yüzünü benzer sözlerle ifade etti: "Topsuz oyunda bize neredeyse hiç alan bırakmadılar."

Açılış golünde şans faktörü vardı ama Madrid bunu hak etti. Marc Cucurella sağ kanatta Yan Diomandé'yi kaçırdı, Diomandé altıpasa sert bir top kesti ve Gerard Martín'in uzaklaştırmak istediği top Mbappé'ye çarparak ağlara gitti. Seken top şanstı belki ama Martín'i o müdahaleye zorlayan atak kesinlikle tesadüf değildi. Madrid, Barcelona'nın ön alan baskısını kırarak sol arkadaki boşluğa sarktı; tam da hedefledikleri yere.

Bellingham maçı topsuz oyunuyla kazandı

Bellingham gol atmadı ve iki golde de asist yapmadı. Topla ilişkisi açısından inişli çıkışlı bir gece geçirdi. İkinci yarının başlarında yanında Mbappé ile ikiye bir yakaladığı pozisyonda pası aktaramadı ve Martín tehlikeyi savuşturdu. Daha sonra Mbappé'yi kaçırabileceği bir fırsat daha yakaladı ancak onu da değerlendiremedi.

Katkısı başka bir noktadaydı. 33. dakikada Bellingham'ın orta sahada yaptığı kritik müdahale, Güler'in ortası ve Mbappé'nin üstten auta giden röveşatasıyla sonuçlanan atağın fitilini ateşledi. İkinci yarıda Barcelona Madrid'in üzerine gelmeye başladığında, Madrid ceza sahası çevresindeki kritik müdahaleler hız kesmedi; Bellingham ve Aurélien Tchouaméni de bu mücadelenin tam merkezindeydi. Madrid, takımın büyük bölümünü topun arkasına çekerek ceza sahasını savundu. Bellingham da bu bloğu sadece seyretmek yerine bizzat parçası oldu ve Madrid'e birbiri için canını dişine takarak savunan bir orta saha kurgusu kazandırdı. Tüm sezon boyunca gol olup yağan bir rakibe karşı Madrid, Barcelona'yı tek golde tutmayı başardı.

Madrid, Barcelona'nın ön alan baskısını kırarak topu tam da hedeflediği yere, yani rakibin sol tarafının arkasındaki boşluğa aktarmıştı.

Ardından, bitime üç dakika kala topla o kritik an geldi. Dar alanda baskı altındayken Bellingham klas bir dönüşle sıyrılıp Eduardo Camavinga'yı kaçırdı; Camavinga hızla ceza sahasına sokuldu, Pau Cubarsí'yi ekarte edip topu yerden geriye çıkardı ve Mbappé ağları havalandırdı. Bellingham'ın bütün gece topla yaptığı az sayıdaki temiz aksiyondan biri El Clásico'yu belirledi. Fakat Madrid'in maçı kazanacak noktada kalabilmesi, tamamen onun bu andan önce topsuz oyunda sergilediği muazzam performansa bağlıydı.

Barcelona maça nasıl ortak oldu ve bu neden yetmedi?

Barcelona devre arasından sonra daha iyi bir görüntü verdi. João Cancelo ve Alejandro Balde birlikte hücuma çıktı, Barcelona ön alana daha fazla oyuncu yığdı ve oyunun dengesi değişti. Bir saat geride kalırken Lamine Yamal korneri paslaşarak Pedri'ye kullandı; o da şık bir ters pasla Raphinha'yı gördü ve onun yerden vuruşu Lunin'i mağlup etti. Beraberlik golünden hemen önce Cancelo kramponunun vidalarıyla Diomandé'nin baldırına basmış ama sahada kalmıştı; Mourinho ise bunun net bir kırmızı kart olduğunu savundu.

Barcelona 25 dakika boyunca baskıyı hissettirdi. Lunin, bir korner pozisyonunda Martín'in kafa vuruşunu tek eliyle harika bir refleksle çıkardı. Yamal iki rakibinden sıyrılıp topu az farkla auta gönderdi, ardından bir başka şutu Dean Huijsen'in suratında patladı. Yamal'ın gecesi değildi. İlk yarının sonlarında beraberliği yakalamak için çok net bir fırsat bulmuş ama ön direkte topu auta atmıştı; Cucurella da maçın ilk dakikasından itibaren ona nefes aldırmadı.

Baskıyı artırmanın handikabı ise arkada bırakılan geniş alanlardı. Barcelona öne çıktıkça Madrid koşabileceği boşlukları fazlasıyla buldu ve bu fırsatları kovalamaktan hiç vazgeçmedi. Madrid, Barcelona'nın iki net fırsatına karşılık maç boyunca dört net gol pozisyonu üretti. Galibiyet golü de bunların en netiydi: tek bir dönüş, harika bir koşu, tek bir pas ve Camp Nou sessizliğe gömüldü.

The Beaumont Index başlama düdüğü öncesinde ne diyordu?

Verilerimiz, bu maçın puan durumunun yansıttığından çok daha başa baş geçeceği konusunda uyarmıştı. Pazar gününden önce Barcelona'nın dokuz maçta 27 puanı vardı; ancak ortaya koydukları futbolun karşılığı 3,3 puan daha az, yani 23,7 beklenen puandı. Performans açısından bakıldığında hâlâ İspanya'nın en iyi takımı ve dünyanın en yüksek reytingli kulübü konumundaydılar, ancak şans da fazlasıyla yanlarındaydı. Geçen sezonu, oynadıkları futbolun hak ettiğinden 14,9 puan yukarıda tamamlamışlardı.

Madrid'de ise durum tam tersiydi. Dokuz maçta 21 puan toplamışlardı ve oynadıkları futbolun karşılığı 21,2 beklenen puandı. Bu, ne eksik ne fazla, tam olarak hak ettiğini alan bir takım profili. LaLiga'da Madrid'den daha iyi futbol oynayan tek ekip Barcelona'ydı. Aralarındaki altı puanlık fark, sahadaki oyun kalitesi farkından her zaman daha büyüktü ve pazar günkü maç bu makasın yarısını kapattı.

Reytinglerimiz de aynı tabloyu ortaya koyuyor. Barcelona 1913 reytingle dünya genelindeki 3.834 kulüp arasında ilk sırada yer alıyor. Madrid ise 1808 reytingle dünyanın 5. sırasında. Yaklaşık 180 puanlık bir fark maç başına bir gole denk geliyor; dolayısıyla iki takım arasındaki fark yarım golden biraz fazla. Bu elbette somut bir fark ve tam bir sezon maratonunda büyük önem taşır. Ancak Camp Nou'da tek bir doksan dakikada bu fark, iyi işlenmiş bir kontra atak ve yerden çıkarılan tek bir pasla silinip gidebiliyor.

The Beaumont Index'teki kulüp profilleri bir katman daha ekliyor. Madrid'in teknik direktör puanı LaLiga'nın en yükseği. Bu skor tek bir maçı değil, Mourinho'nun yıllara yayılan istikrarını yansıtıyor; ancak pazar gecesi tam da bu kariyerin üzerine inşa edildiği türden bir maçtı: oyuncularına biçilmiş kaftan olan ve 87 dakika boyunca kusursuz uygulanan bir taktik plan. Barcelona'nın profili ise ilk 11 kalitesiyle dünyanın en iyileri arasında yer alan, ancak kilit oyuncuların kariyer dönemlerini ölçen kadro yaşam döngüsünde ligin dibine demir atmış bir takıma işaret ediyor. Flick maçtan sonra takımının "tazelikten yoksun olduğunu" söyledi. Paris Saint-Germain deplasmanındaki Şampiyonlar Ligi mağlubiyetini de içeren yoğun maç trafiği kesinlikle işlerini kolaylaştırmadı.

Şampiyonluk yarışı için ne anlama geliyor?

Puan durumu artık on maç sonunda Barcelona 27, Atlético 25, Real Madrid 24 şeklinde. Atlético'nun konumuna şimdilik çok fazla anlam yüklememek gerek. Pazar öncesinde futbollarının hak ettiğinden 6,7 puan fazlasına sahiptiler ve bu LaLiga'daki en büyük fazlalıktı. Aldıkları sonuçlar ortada, ancak sergiledikleri performans bu kadar puanı toplarken şansın da fazlasıyla yanlarında olduğunu gösteriyor.

Barcelona için çıkarılacak ders, bir anda daha kötü bir takıma dönüştükleri değil. Reytinglerimize göre hâlâ dünyanın en iyi takımı konumundalar ve tek bir mağlubiyet bu reytingi ancak çok az aşağı çeker. Asıl ders; mükemmel başlangıçlarının durumu biraz olduğundan parlak gösterdiği ve Madrid'in yarıştan kopmayı bekleyen bir ekip değil, aksine dişli bir rakip olduğu. Bir hafta içinde hem Paris'te hem de iç sahada Madrid'e karşı alınan iki mağlubiyet onları ciddi bir sınavdan geçirecek; cevabı ise bu denli spot ışıkları altında olmayan maçlar verecek.

Madrid cephesinde ise pazar günü alınan galibiyet, rakamların tüm sezon boyunca sessizce fısıldadığı bir gerçeğin tescili niteliğindeydi. Oynadıkları futbol hak ettiklerinin neredeyse birebir karşılığıydı ve bu futbol, İspanya'nın en iyi ikinci oyunu konumunda. Mbappé'nin bitiriciliği ve Bellingham'ın tabelada görünmeyen o görünmez işçiliği sayesinde, liderin evine gidip onları kendi silahlarıyla vurdular. Fark şu an üç puana indi ve Madrid bu farkı kapatmaya hazır bir takım görüntüsü veriyor.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap: Sezonun geneline bakıldığında hayır. Pazar gününden önce United'ın futbolu maç başına 1,67 beklenen puana karşılık geliyordu; bu da Premier League'deki en iyi altıncı dereceydi ve hak ettiklerinin 4,7 puan altındaydılar. Ancak evdeki 3-0'lık Bournemouth mağlubiyeti şanssızlıkla açıklanamayacak kadar kötü bir performanstı ve Fernandes krizi hiçbir modelin öngöremeyeceği bir risk barındırıyor.

Manchester United, pazar günü sahasında Bournemouth'a 3-0 kaybetti; üstelik skor daha da ağır olabilirdi. Michael Carrick takım kaptanı Bruno Fernandes'i kızağa çekti ve oyuna hiç dahil etmedi. Rayan, Marcus Tavernier ve Evanilson'ın golleriyle United tüm kulvarlardaki galibiyet hasretini sekiz maça çıkarırken Old Trafford kendi oyuncularını yuhaladı. United sekiz lig maçında aldığı yedi puanla 16. sırada ve düşme hattının sadece bir puan üzerinde.

İşte Carrick ve onun geleceğine karar verecek olanlar için asıl kritik soru burada yatıyor: Bu takım gerçekten de 16. sıranın takımı mı? Yoksa geçen iki haftanın ardından durum bundan çok daha mı vahim? The Beaumont Index'in geride kalan ilk sekiz maç için net bir cevabı, dokuzuncusu içinse ciddi bir uyarısı var.

Bournemouth Old Trafford'u nasıl dağıttı?

Top United'daydı: %63 topla oynama, 264'e karşı 513 isabetli pas ve 10'a karşı 17 şut. Ancak bu rakamların hiçbiri gerçeği yansıtmıyordu. Bournemouth ilk dakikalardan itibaren çok daha tehlikeli olan taraftı ve golleri bulduklarında fatura United'ın yaptığı bireysel ikramlara kesildi.

Perde 38. dakikada açıldı. Ayden Heaven, Evanilson'a kontrolsüz bir müdahalede bulunarak sarı kart gördü; Justin Kluivert'ın sağ kanattan kullandığı serbest vuruşta arka direkte bomboş kalan Rayan gelişine voleyle topu ağlara gönderdi. Beş dakika sonra Leny Yoro kendi ceza sahası çevresinde ayağı kayıp düşünce topu kapan Adrien Truffert içeri çevirdi ve Tavernier topu boş kaleye yuvarladı. Carrick maçın ardından her iki oyuncusunu da savundu; ilkinin tartışmalı bir düdük olduğunu, ikincisinin ise "yalnızca talihsiz bir kayma" olduğunu dile getirdi.

Devre arasındaki değişiklik Fernandes yerine değil, Youri Tielemans'ın yerine Matheus Cunha hamlesi oldu. Ancak bu da işe yaramadı. İkinci yarının hemen başında Harry Maguire'ın hatalı pası sonrası Evanilson'un attığı gol ofsayt gerekçesiyle iptal edildi; ardından Rayan bir diğer net fırsatı harcadı. Lisandro Martínez, Heaven'ın yerine oyuna girdi ve hemen akabinde Lewis Cook'un uzun pasıyla Evanilson kaleye yöneldi. Senne Lammens kalesini terk etti, topa ilk hamleyi yapan Evanilson kaleciyi ekarte edip sağ çaprazdan, dar açıdan harika bir vuruşla topu ağlara gönderdi. Maç orada bitti.

United'ı en çok endişelendirmesi gereken detay, iki takımın ürettiği pozisyonların kalitesiydi. United'ın 17 şutunun büyük bölümü ceza sahası dışındandı. Bournemouth ise bulduğu 10 şutta üç gol çıkarırken, üç tane de net gol pozisyonu harcadı. Üretemeden topa sahip olmak, istatistiklerin bir süre maskeleyebileceği bir tablodur; ancak pazar günü bu eksiklik tüm çıplaklığıyla ortadaydı.

Bournemouth'un hakkını teslim etmek gerek. Buraya, perşembe günü AC Milan karşısında aldıkları 3-0'lık galibiyet de dahil olmak üzere tüm kulvarlarda üç maçlık bir galibiyet serisiyle geldiler ve bu seriyi dörde çıkardılar. Pazar gününden önce onlar da United'la benzer bir durumdaydı; sergiledikleri futbolun karşılığına kıyasla 4,9 puan gerideydiler. Şimdi sekiz maçta topladıkları dokuz puanla, aldıkları sonuçlar nihayet oyunlarının seviyesine yaklaşmaya başladı.

Devre arasındaki değişiklik Fernandes yerine değil, Youri Tielemans'ın yerine Matheus Cunha hamlesi oldu.

Pazar öncesi rakamlar ne söylüyordu?

İşte Index'in puan durumuna itiraz ettiği nokta tam da burası. Pazar gününden önce United, yedi lig maçında yedi puan toplamıştı. Bir takımın ürettiği ve kalesinde gördüğü pozisyonların kalitesini analiz ederek normal şartlarda kaç puan alması gerektiğini hesaplayan beklenen puan (xPTS) modelimiz, sergiledikleri futbola 11,7 puan biçiyordu. Bu da maç başına 1,67 puan demekti ve Premier League'in en iyi 6. ortalamasıydı.

Daha basit bir ifadeyle United, oynadığı futbolun karşılığına kıyasla 4,7 puan eksik almıştı. Performansının bu denli gerisinde kalan yalnızca Nottingham Forest ve Sunderland vardı; Bournemouth da bu listede hemen United'ın önündeydi. İşte bu yüzden maç önü analizimizde bunu, puan tablosunun haklarını teslim etmediği iki takımın randevusu olarak nitelemiştik. Pazar günü bu ekiplerden biri nihayet hak ettiğini aldı; ancak o takım United değildi.

Reytingler de aynı tabloyu ortaya koyuyor. United 1750 reytinge sahip; bu oran Premier League'de en yüksek 5., dünya sıralamamızda ise 10. basamağa denk geliyor. Oyun profilleri, ligin en yüksek hacimlerinden birine sahip, fazlasıyla şut çeken bir takıma işaret ediyor. Karşımızda her hafta ezilen bir ekip değil, gayet üretken bir takım vardı. İlk yedi maçın verileri ışığında United'ın temel performans seviyesi, düşme hattının ilk dördünden ziyade ligin ilk altısına çok daha yakındı.

Peki durum gerçekten 16. sıradan daha mı kötü?

Sezonun geride kalan kısmına bakıldığında hayır. Ancak pazar günkü maç yalnızca kötü bir sonuç değil, kötü bir performanstı ve asıl mesele bu. Şimdiye dek United'ın sorunu bitiricilik ve küçük detaylardı: Kaçan net pozisyonlar, yenilen ucuz goller... Bournemouth karşısında ise üretilen pozisyonların kalitesi düşüktü, savunma performansı ise daha da kötüydü. Tek bir maç reytingi radikal şekilde sarsmaz; çünkü reyting sistemleri sabırlı olacak şekilde inşa edilir. Eğer pazar günkü gibi performanslar alışkanlık haline gelirse, rakamlar da puan tablosunu takip ederek aşağı inecektir. Şayet bu bir istisnaysa, puan tablosunun yeniden istatistiklerin işaret ettiği seviyeye yaklaşması muhtemel.

Bu noktada geçmişe bakmak fayda sağlayabilir. İki sezon önce United, modelimizin 52,2 puan değer biçtiği oyundan 42 puan çıkarabilmiş ve 10 puan geride kalmıştı. Geçen sezon ise ibre tersine döndü; 64,4 puanlık futbolla 71 puan topladılar. Skorlar, oyun kalitesine kıyasla çok daha büyük dalgalanmalar gösterdi. Bu sezonun ilk yedi haftasında ise yeniden çizginin yanlış tarafına savruldular.

Index'teki kulüp profili, asıl zayıf noktaların nerede olduğunu açıkça gösteriyor. United'ın ilk 11'i ligde üst sıralarda yer alıyor; ancak kalitenin kadroya ne kadar dengeli dağıldığını ölçen yıldız dağılımı metriğinde diplere yakınlar ve teknik direktör puanları da alt yarıda kalıyor. Belirli birkaç oyuncuya fazlasıyla bağımlı bir takım, bu isimlerden biri—bu senaryoda takım kaptanı—bir anda kadro dışı kaldığında tüm kırılganlığıyla savunmasız kalıyor.

Fernandes meselesi

Pazar gününün rakamlarla ölçülemeyecek boyutu tam da burası. Maçın hazırlık sürecine, geçtiğimiz çarşamba günü Şampiyonlar Ligi'nde Como deplasmanında alınan 4-1'lik hezimetin ardından Fernandes'in takım taktiğini alenen eleştirmesi ve Carrick'in onu kadro dışı bırakma kararı damga vurdu. Carrick bu tercihin "oyunun gidişatını" değiştirmekle ilgili olduğunu söyledi. Ayrıca şunları da ekledi: "Bundan sonra ne mi olacak? İnanın bilmiyorum."

Bu ruh halindeki bir soyunma odası, fazlasını hak eden bir takımı çok daha azına razı edebilir. Pazar günü United, bu sezon ilk kez tam da puan tablosunun tarif ettiği gibi bir takım hüviyetinde oynadı. Bunun tek seferlik bir kaza mı yoksa bir kırılma noktası mı olduğunu, bu hafta saha içinde yaşanacaklar kadar saha dışındaki gelişmeler de belirleyecek.

Carrick açısından bu tablonun anlamı ne?

Bu konuyu daha önce de incelemiştik. 6.876 teknik direktörlük dönemi genelinde takımlar, çoğu menajerin kovulduğu eşikten çok daha sonra zirveye ulaşma eğilimi gösteriyor ve teknik adamları salt sonuçlara göre değil, saha içi performanslarına göre değerlendiren kulüpler genellikle daha isabetli kararlar alıyor. Pazar gününden önce United'ın sergilediği performans, aldığı sonuçların fersah fersah önündeydi; bu da sabır gösterilmesi yönündeki en kuvvetli argümandı.

Pazar günü alınan mağlubiyet bu argümanı zayıflatsa da tamamen yerle bir etmiyor. Carrick aleyhindeki tez artık temel metriklerden ziyade soyunma odasına, kaptana ve tribünlerin ruh haline dayanıyor. Onu destekleyen tez ise takımının ülkenin en iyilerinden biri gibi oynayıp hak ettiği puanları alamadığı yedi lig maçına dayanmaya devam ediyor. United'ın futbolu ilk yedi maçtaki gibi görünmeyi sürdürürse ligdeki konumları yükselecektir. Ancak pazar günkü gibi görünürse, puan cetvelinin en başından beri haklı olduğu ortaya çıkacaktır.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısaca özetlemek gerekirse: Hafta sonunun en büyük olayları Real Madrid'in deplasmanda Barcelona'yı devirmesi, United'ın sahasında Bournemouth'a 3-0 mağlup olması ve Inter'in son dakikalardaki geri dönüşüydü. Verilerimize göre Bayern ve Inter puan tablosunun gösterdiğinden çok daha güçlü; Lazio, Palmeiras ve Nashville ise sahada hak ettiklerinin çok üzerinde puan topladı.

Real Madrid El Clásico'yu kazandı, Manchester United yine kaybetti, Inter bir kez daha geriden gelip kazandı, Bayern ve Rennes zirveye yerleşti; Atlas Okyanusu'nun diğer yakasında ise Palmeiras ve Nashville sahada tam olarak hak etmedikleri puanları hanelerine yazdırmayı sürdürdü. İşte hafta sonundan en kritik yedi hikâye ve her birinin maç öncesi reytinglerimiz ve beklenen puan verilerimizle karşılaştırması.

Yeni haftalık köşemiz The Monday Index'in ilk sayısı karşınızda. Her hafta Avrupa ve dünya futbolunda sezonun gidişatına dair en çok şey anlatan beş ila yedi hikâyeyi mercek altına alıyor ve her biri için aynı soruyu soruyoruz: Bu sonuç sürpriz miydi, yoksa veriler bunu zaten öngörmüş müydü?

Verilere dair bir not

Verilerimiz pazar sabahına kadar olan maçları kapsamaktadır. Yani Lazio, Dortmund, Palmeiras ve Nashville'in galibiyetleri dahil cumartesi maçları hesaba katılmış, pazar maçları ise dahil edilmemiştir. "Pazardan önce" ifadesiyle bunu kastediyoruz. Beklenen puan (xP), bir takımın ürettiği ve kalesinde verdiği pozisyonların normal şartlarda kaç puan getirmesi gerektiğini modeller. Beklenen puanından çok daha fazlasını toplayan bir takım, sadece oyun gücünün vadettiğinden daha iyi bitiricilik sergilemiş veya şansın yardımına mazhar olmuş demektir. Bu durumun hemen sona ereceği anlamına gelmez; ancak aradaki bu makas kesinlikle yakından takip edilmelidir.

1. Madrid Camp Nou'ya gitti ve haklı çıktı

Real Madrid, Barcelona'yı 2-1 yendi. 41. dakikada Kylian Mbappé perdeyi açtı, bir saatin ardından Raphinha skoru eşitledi; 87.'de ise Jude Bellingham'ın baskıdan şık bir şekilde sıyrılıp Eduardo Camavinga'nın önüne yuvarladığı topun devamında Mbappé maçı bitirdi. Barcelona LaLiga'da hâlâ lider, ancak Atlético Madrid ile fark ikiye, Madrid ile üçe indi.

Pazardan önce Barcelona'nın dokuz maçta 27 puanı vardı; yani sahadaki futbollarının hakkından yaklaşık 3,3 puan fazlası. Madrid'in ise 21 puanı bulunuyordu ve bu neredeyse oyunlarının tam karşılığıydı. İki kulüp LaLiga reytinglerimizde ilk iki sıradaydı ve Barcelona 1913, Madrid ise 1808 puana sahipti. Bu rakamlar ışığında Madrid'in Camp Nou galibiyeti kesinlikle bir şok değildi. Asıl dikkat çekici olan bunu nasıl başardıklarıydı. Detayları El Clásico taktik analizimizde masaya yatırdık.

2. United için mesele artık sadece şanssızlık değil

Manchester United, kendi sahasında Bournemouth'a 3-0 boyun eğdi. Michael Carrick, kaptanın takımı kamuoyu önünde açıkça eleştirmesinin ardından Bruno Fernandes'i kızağa çekti; United ise sekiz maçta topladığı yedi puanla 16. sıraya gerilerken tüm kulvarlardaki galibiyet hasreti sekiz maça çıktı.

Pazar gününden önce United'ın oynadığı futbol maç başına 1,67 beklenen puan (xP) üretiyordu; bu Premier League'deki en iyi altıncı dereceydi ve hak ettiklerinden 4,7 puan gerideydiler. Carrick için sabır istenmesinin ana gerekçesi buydu. Pazar günü ise bu argüman zayıfladı; çünkü bu kez şanssız bir maçtan ziyade kötü bir performans vardı. Kapsamlı analizimiz United gerçekten 16. sıranın takımı mı?, sahadaki oyun kalitesinin mi puan durumuna yetişeceğini, yoksa tablonun mu gerçeğe dönüşeceğini irdeliyor.

Pazar gününden önce Barcelona dokuz maçta 27 puan toplamıştı; bu da oynadıkları futbolun hak ettiğinden yaklaşık 3,3 puan fazlaydı.

3. Inter yine son anlarda güldü, Lazio ise paçayı kurtarmaya devam ediyor

Alex Jiménez 65. dakikada Fiorentina'yı öne geçirdiğinde Inter, San Siro'da mağlubiyete doğru gidiyordu. Marcus Thuram 91. dakikada eşitliği sağladı, ardından 98. dakikada Piotr Zieliński'nin gole çevirdiği penaltıyı kazandırdı. Inter, Serie A'nın zirvesinde 22 puanla Lazio ile eşleşmiş durumda. Fiorentina ise 18. sırada.

Bunlar birbirine hiç benzemeyen iki lider. Inter, Serie A'nın en yüksek reytingli takımı ve dünya sıralamamızda 9. basamakta yer alıyor; üstelik ligin en iyi üçüncü beklenen puan ortalamasına sahip. Cumartesi günkü galibiyeti de dahil Lazio, 12,8 puan hak eden bir futboldan 22 puan çıkardı. Aradaki 9,2 puanlık fark Serie A'nın en yükseği ve maç başına beklenen puanda Lazio ancak 9. sırada yer bulabiliyor. Bu arada Fiorentina, pazar gününden önce oynadığı futbolun hak ettiğinin 4,9 puan gerisindeydi ve işte bu tür son dakika golleri bir takımı 18. sıraya kadar düşürüyor. Şampiyonluk yarışı 22 puanlı bu iki takıma kalırsa, veriler net biçimde Inter'i işaret ediyor.

4. Bayern zirveye dönmeden önce de Almanya'nın en iyi takımıydı

Bayern, Freiburg deplasmanında 3-1 kazanarak averajla yeniden Borussia Dortmund'un üzerine çıktı. Dayot Upamecano ve Serge Gnabry ilk yarıda ağları havalandırdı, Tom Bischof'un kendi kalesine attığı gol Freiburg'u umutlandırdı ve Michael Olise uzatmaların derinliklerinde fişi çekti. Cuma günü baygınlık geçirip hastaneye kaldırılan Vincent Kompany kulübede yoktu, takımı yardımcıları yönetti.

Puan durumu Bayern'i değil, Dortmund'u olduğundan iyi gösteriyordu. Pazar gününden önce Bayern altı maçta 14 puan toplamıştı ancak maç başına 2,74 beklenen puan üretiyordu; bu Bundesliga'nın en iyi oranıydı ve hak ettiklerinden 2,4 puan eksikleri vardı. Dortmund ise cumartesi günkü galibiyetin ardından yedi maçta 17 puana ulaştı; bu da maç başına 2,02 puan hak eden oyunlarının 2,8 puan üzerindeydi. Bayern 1899 reytingle dünyada 3. sırada. İki kulüp arasındaki temel performans farkı, averajın gösterdiğinden çok daha büyük.

5. Rennes lider ama arkasındaki takımlar fazlasıyla şanslıydı

Rennes, Strasbourg'u 3-0 mağlup ederek Ligue 1'de zirveye yerleşti ve birbirleriyle 1-1 berabere kalan Lille ile Monaco'nun bir puan önüne geçti. İlk golü Boulaye Dia atarken Sebastian Szymański iki golle skora katkı verdi. Rennes'in iki puan gerisindeki Paris Saint-Germain ile Lyon ise pazartesi günü karşılaşıyor.

Rennes istatistiksel bir serap değil ama verilerimize göre bir şampiyonluk favorisi de sayılmaz. Pazar gününden önce Ligue 1 reytinglerimizde 7. sıradaydılar, maç başına beklenen puanda da 7. basamaktaydılar ve oynadıkları futbolun 2,5 puan önündeydiler. Asıl ilginç hikaye hemen arkalarında yaşanıyor. Lille, oynadığı futbolun 5,5 puan üzerine çıkmıştı —ligin en yükseği— ve beklenen puanda ancak 11. sıradaydı. Monaco da aynı şans listesinde ikinci sıradaydı. PSG ise Fransa'nın en yüksek reytingli takımı ve dünyada 6. sırada kalmaya devam ediyor. Zirvedeki bu kalabalık büyük ölçüde şans eseri oluştu ve pazartesi günü Paris'te oynanacak maç taşları yerine oturtmaya başlayabilir.

6. Brezilya'da lider Palmeiras ama en iyisi Flamengo

Palmeiras cumartesi günü Red Bull Bragantino'yu Mauricio ve Giay'in golleriyle 2-0 mağlup etti ve 69 puana ulaşarak Flamengo'nun iki puan önünde Brasileirão'nun zirvesine yerleşti. Bir maçı eksik olan Flamengo, pazartesi gecesi sahasında Atlético Mineiro'yu ağırlayacak ve olası bir galibiyet onları yeniden liderliğe taşıyacak.

Her iki kulüp de oynadıkları futbolun fersah fersah önünde gidiyor. Cumartesi dahil Palmeiras, 49,4 puan hak eden bir futboldan 69 puan çıkardı; hak ettiklerinden 19,6 puan fazlası var ve bu ligdeki en büyük fark. Flamengo ise 13,8 puan fazlayla bu listede ikinci sırada. Ancak Flamengo, Brezilya'nın en iyi beklenen puan ortalamasına ve 1566 ile en yüksek reytingine sahip. Palmeiras ise beklenen puanda 3. sırada. Bitime altı hafta kala verilerimizin zirvesindeki takımla lig tablosunun zirvesindeki takım uyuşmuyor. Brezilya futbolunu küresel ölçeğe oturtmak gerekirse: Palmeiras 1524 reytinge sahip, bu da Avrupa'nın beş büyük ligindeki ortalama bir kulübün seviyesine denk geliyor.

7. Nashville Shield'ı bitiricilikle kazandı, Vancouver da bunun farkında

Nashville SC cumartesi günü Montréal deplasmanında Sam Surridge ve Hany Mukhtar'ın golleriyle 2-0 kazanarak Supporters' Shield'ı tarihinde ilk kez müzesine götürdü. Bu, ligdeki 21. galibiyetleri oldu ve onları 70 puana taşıdı.

Nashville, 1521 puanla MLS'in en yüksek reytingli takımı ve geçirdikleri sezon kupayı kesinlikle hak ediyor. Ancak topladıkları puan, oynadıkları futbolun oldukça önünde seyrediyor. Cumartesi günkü maç dahil 70 puana ulaştılar; bu da beklenen puanın 15,7 fazlası anlamına geliyor ve ligdeki en büyük fark. Hak edilen maç başına puan tablosunda ise ancak 3. sıradalar. Bizim verilerimize göre MLS'in en iyi futbolunu Vancouver oynadı. Maç başına 2,08 hak edilen puanla ligin zirvesindeler fakat hanelerinde, oynadıkları futbolun karşılığı olandan 9,5 eksikle, sadece 55 puan bulunuyor. Normal sezon puanı ödüllendirir. Play-off'lar ise her 90 dakikadaki futbolu ödüllendirir. İki takım orada karşılaşırsa, aralarındaki makas puan tablosunun gösterdiğinden çok daha dar.

Haftanın programı

Bu hafta sonu henüz oynanmamış iki maç genel tabloyu değiştirebilir. PSG, pazartesi gecesi Lyon karşısına Ligue 1'de liderliğe yükselme fırsatıyla çıkıyor; Brezilya'da ise Flamengo, Atlético Mineiro'yu mağlup ederse yeniden zirveye yerleşebilir. Salı günkü haftalık güncellememizle cumartesi ve pazar günkü tüm sonuçlar verilere işlenecek ve Şans Tablosu, hangi kulüplerin oynadığı futbola kıyasla en çok kazandığını ya da kaybettiğini gözler önüne serecek. The Monday Index önümüzdeki pazartesi yeniden sizlerle.

Sezona dair tüm içeriklerimiz tek bir yerde: Dünya kulüp sıralaması, Avrupa'nın en şanslı ve en şanssız takımları rehberi ve The Monday Index'in tüm bölümlerine göz atın.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevapSpurs, Stamford Bridge'de 2018'den bu yana ilk galibiyetini sonuna kadar hak etti. %69% topla oynama oranına ulaştılar, rakibe 15'e 7 şut üstünlüğü kurdular ve hava toplarını domine ettiler. Chelsea'ye duran top zaafı ve Alonso'nun forvetsiz oyun kumarı pahalıya mal oldu. Yine de Index, Chelsea'yi hâlâ Spurs'ün üzerinde derecelendiriyor ve Chelsea oynadığı futbolun hak ettiğinden daha iyi bir noktada durmayı sürdürüyor.

Tottenham, Stamford Bridge'e yaptığı önceki 36 lig ziyaretinin yalnızca birini kazanabilmişti. Cumartesi gecesi bardaktan boşanırcasına yağan yağmur altında 37. maçı 2-0 kazandılar; üstelik bu skor, sahadaki ezici üstünlüklerini anlatmaya yetersiz bile kaldı. Roberto De Zerbi'nin ekibi %69% topla oynama oranına imza attı, Chelsea'nin yedi şutuna karşılık 15 şut çekti, rakip ceza sahasında topla buluşmada 27'ye 17 ve kazanılan hava topu mücadelesinde 17'ye yedi üstünlük sağladı. Goller maçın son bölümünde geldi: 77. dakikada köşe vuruşundan Mike Penders'ın kendi kalesine attığı gol ve 87. dakikada Mathys Tel'in bireysel çabasıyla gelen bitiriş. İki golün arasında Cole Palmer ikinci sarı karttan kırmızı kartla oyun dışı kaldı.

Bu maçın hemen ertesinde yazılmış bir değerlendirme yazısı, dolayısıyla peşinen bir uyarıyla başlamakta fayda var. Chelsea kalecisi topu kendi kalesine tokatladı ve takımın en iyi oyuncusu kırmızı kart gördü. İkisi de bir maçın kaderini değiştirecek anlar. Ancak 77. dakikadan önce sahada yaşananlar, her iki kulübün geleceği adına çok daha belirleyici; bu yazı da tam olarak oradan başlıyor.

Maçın gidişatı

Spurs, beklerini öne çıkararak ve orta sahalarıyla Chelsea'nin ön hattının çevresinden paslaşarak uzun süreler boyunca topu Chelsea yarı sahasında tuttu. Chelsea'nin hücumları ise organize bir topa sahip olma oyunundan ziyade çoğunlukla tek kişilik driplingler ve erken atılan toplardan ibaretti.

Açılış golü bir Spurs kornerinden geldi. Emi Martínez geçen hafta Everton karşısında çenesini kırdığı için ligdeki ilk maçına 11'de başlayan Penders, Jan Paul van Hecke ile girdiği hava topu mücadelesinde topa hamle yaptı. Maxence Lacroix çizgide çıkarmaya çalışsa da top eline çarparak ağlara gitti. Chelsea'nin kendi maç raporu, BBC ve Spurs'ün raporu da pozisyonu tam olarak böyle anlatıyor. Penders, 2009'da Petr Čech'ten sonra Premier League'de kendi kalesine gol atan ikinci Chelsea kalecisi oldu.

İkinci gol ise Tel'in imzasını taşıyordu. Topu kendi yarı sahasının solunda aldı, Josh Acheampong'u sırtına alıp süratiyle geçti, Lacroix'nın içinden geçerek ceza sahası yayından sağ ayağıyla köşeye yerden sert bir vuruş çıkardı. Kulübün verilerine göre Spurs formasıyla ligdeki 50. maçına çıkan Tel'in bu golü, 10 kişi kalan Chelsea'nin o dakikalarda orta sahasının arkasında ne kadar geniş alanlar bıraktığının da bir göstergesiydi.

Duran top zaafı artık kronikleşti

Kendi kalesine atılan golü isterseniz talihsiz bir kaza olarak görebilirsiniz; fakat Chelsea'nin duran top karnesi öyle demiyor. Bu sezon Premier League'de duran toplardan şimdiden sekiz gol yediler; bu rakam ligdeki diğer tüm takımların en az iki katı. Ligdeki ilk maçına yağmur altında çıkan ve Chelsea'nin yedi hava topu kazanmasına karşılık 17 hava topu alan uzun boylu bir Spurs takımına karşı oynayan bir kalecinin zor anlar yaşaması kaçınılmazdı. Spurs sürekli ceza sahasına orta kesti ve 77. dakikada aradığı golü buldu.

Verilerimiz tablonun daha geniş bir kısmına ışık tutuyor. Cumartesi öncesinde Chelsea, ligde maç başına geçen sezonki 1,46'lık ortalamasının üzerine çıkarak 1,84 xG kalesinde görüyordu. Beklenen gol (xG) bir takımın verdiği fırsatların kalitesini ölçer; dolayısıyla ortada sadece şanssız bir savunma değil, açıkça gerilemiş bir savunma hattı var. Arsenal deplasmanında 2,64 xG, Brentford deplasmanında ise 2,47 xG verdiler. Xabi Alonso'nun ekibi sezona üçlü savunmayla başladı, ancak son üç lig maçında dörtlü savunmaya döndü. Cumartesi günü Spurs uzun süreler akan oyunda pek tehlike yaratamadı, ancak canını dişine takıp savunma yapmak zorunda da kalmadı.

Bu sezon Premier League'de duran toplardan tam sekiz gol yediler; bu, ligdeki diğer tüm kulüplerin en az iki katı.

Alonso'nun ilk 11 kumarı

João Pedro'nun sakatlığında Alonso, asıl mevkisi santrfor olan bir oyuncuyu sahaya sürmemeyi tercih etti. Morgan Rogers en uçta görev alırken 19 yaşındaki Geovany Quenda kanatta ilk kez 11'de başladı, Danny Welbeck ise kulübede bekledi. Buradaki planı tahmin etmek güç değil: derin koşular atan daha fazla oyuncu, daha fazla hız ve Spurs'ün geriden oyun kurulumuna baskı yapıp hızlı geçişler yakalayabilecek bir ön hat.

Fakat bu plan işlemedi. İleride bir referans noktası olmayınca Chelsea'nin uzun topları adresi bulamadı ve Spurs stoperleri neredeyse hiç zorlanmadı. Yedi şut, Chelsea'nin bu sezon bir lig maçındaki ve ocak ayından bu yana evindeki en düşük şut sayısı oldu. Chelsea'nin kendi maç raporunda ilk yarıda Palmer ve Jordan Henderson'ın Antonín Kinský'yi zorlayan iyi kurtarışlara mecbur bıraktığı belirtiliyor; The Beaumont Index de Chelsea'nin zaman zaman tehlikeler yarattığını inkar etmiyor. Ancak bunlar sadece anlık parlamalardı, bir planın eseri değil.

Palmer'ın gecesi aslında maçın özeti gibiydi. Fernandes etkili bir driplingini kestikten sonra ona sertçe girdiği için sarı kart gördü. Sky yorumcuları pozisyonun doğrudan kırmızı kart bile olabileceğini savundu. Dokuz dakika sonra, ilk golden sadece üç dakika geçmişken orta sahada Conor Gallagher'a geç bir müdahalede bulundu ve Chris Kavanagh ikinci sarıdan kırmızıyı çıkardı. Chelsea'nin en yaratıcı ismi, gecenin büyük bölümünü ayağına bir türlü gelmeyen topun peşinde koşarak harcamıştı.

De Zerbi'nin Spurs'ü kendi kimliğine bürünmeye başlıyor

Spurs için bu galibiyet, pazartesi günkü 3-1'lik Coventry maçının ardından altı gün içindeki ikinci galibiyet ve bu sezon ligdeki ilk zaferleri oldu. O haftadan önce ligde altı maçtır kazanamıyorlardı. Açılış haftasında Brentford deplasmanında 4,89 xG vererek 3-0 mağlup olmuşlardı ve cumartesi öncesinde maç başına 1,97 xG kalesinde görüyorlardı; bu da geçen sezonki 1,47'lik ortalamalarından bile kötüydü.

Stamford Bridge'de değişen şey kontrol oldu. De Zerbi'nin takımları topu derinde tutmak, rakip baskıyı üzerine çekmek ve ardından bu baskıyı kırıp çıkmak üzerine kuruludur. Spurs, Cumartesi öncesinde maç başına hücum bölgesinde ortalama 32 topla buluşma yakalamıştı; bu rakam geçen sezonki 25'in oldukça üzerindeydi, yani oyun tarzı yavaş yavaş oturuyordu. Cumartesi günü ise tam anlamıyla sahaya yansıdı. İlk dörtteki bir takıma karşı deplasmanda neredeyse %70 topla oynama oranı yakalamak maç içi dinamiklerin getirdiği bir tesadüf değil, çünkü skor 77 dakika boyunca 0-0'dı.

Savunma tarafı da bir o kadar önemli. Chelsea'yi yedi şutta tutmak, Spurs'ün büyük ölçüde topa sahip olarak savunma yaptığı anlamına geliyor. Hava topu mücadelesini 17'ye yedi kazandılar ve Kinský'nin bütün gece yalnızca dört kurtarış yapması yetti. Spurs, Chelsea'ye karşı böyle savunma yapabiliyorsa, sezona yaptıkları berbat başlangıç takımın gerçek seviyesinden ziyade yeni bir sistemi henüz öğrenmeye çalışan bir ekip olduklarını gösteriyor.

The Beaumont Index şimdi ne söylüyor?

İşte genel havanın aksine duran kısım burası. Bu mağlubiyete rağmen Chelsea, sahadaki performansının hak ettiğinin 3,2 puan önünde seyrediyor ve bu da ligdeki en büyük fazlalıklardan biri. Sekiz maçta 13 puan topladılar ancak oynadıkları futbol maç başına 1,22 puana denk geliyor; bu da Premier League'deki en iyi 12. derece. Cumartesi günü Chelsea'yi daha kötü bir takım yapmadı. Sadece sonuçlarını, sezon başından beri oynadıkları futbolun gerçek karşılığına biraz daha yaklaştırdı.

Spurs neredeyse tam olması gerektiği yerde: maç başına 1,09 beklenen puandan beklentinin +0,3 puan üzerindeler. Bu önemli, çünkü geçen sezon beklenen toplam puanlarının 8,3 puan gerisinde kalmış ve ligin en şanssız sezonlarından birini geçirmişlerdi. Bir haftada gelen iki galibiyet onları şanslı kılmadı; sadece şanssızlıkları sona erdi.

Güç puanları gereği yavaş değişir ve tek bir maç ayların verisini tersine çevirmez. Chelsea 1634 puanla dünya sıralamamızda 12. basamakta ve 1583 puanla 25. sırada yer alan Spurs'ün hâlâ 51 puan önünde. Yaklaşık 180 puan maç başına bir gole denk gelir, dolayısıyla aradaki fark kabaca üçte bir gol civarında. Asıl fark ise gidilen yönde: Chelsea düşüş eğilimindeyken, Spurs istikrarlı görünüyor.

Sırada ne var?

Chelsea, Çarşamba günü Lig Kupası'nda (Carabao Cup) Liverpool'u ağırlayacak; bir sonraki lig maçında Palmer cezası nedeniyle forma giyemeyecek ve kalede de bir karar verilmesi gerekiyor. Ancak asıl çözülmesi gereken sorun yapısal: geçen sezona kıyasla bariz şekilde daha net pozisyonlar veren bir savunma, artık kronikleşen bir duran top zaafı ve bir santrfora ihtiyaç duyan hücum hattı. Dördüncü sıradalar ama rakamlar bu konumun oynanan futbolun ilerisinde olduğunu söylüyor.

Spurs, De Zerbi döneminin en iyi haftasının ardından Chelsea'nin dört puan gerisinde 12. sırada. The Beaumont Index, ne kadar net olursa olsun tek bir sonuca aşırı anlam yüklemez. Ancak skor tabelasından ziyade Cumartesi günkü galibiyetin sahaya yansıma biçimi, kendisinin inşa etmesi için göreve getirildiği topla oynama oyununun işlemeye başladığının şu ana kadarki en somut kanıtı. Bu durum devam ederse, Spurs'ün puan cetvelindeki yeri tam tersi yerine oynadığı futbola yetişmeye başlayacaktır.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap: Palmeiras Brasileirão'da iki puan farkla lider ancak Flamengo'nun bir maçı eksik ve eldeki verilere göre daha güçlü olan taraf onlar. Brezilya'nın reytingi en yüksek kulübü konumundalar, ligin en iyi temel metriklerine sahipler ve şansa daha az bağımlılar. Palmeiras ise ligde pozisyon kalitesine kıyasla en fazla puan fazlası üreten takım.

Palmeiras, cumartesi gecesi Brasileirão'da liderliğe yükseldi. Abel Ferreira'nın ekibi, Arena Barueri'de Red Bull Bragantino'yu Maurício'nun ilk yarıdaki penaltısı ve Agustín Giay'in golüyle 2-0 mağlup ederek 32 maçta 69 puana ulaştı. 31 maçta 67 puanı bulunan Flamengo ise pazartesi gecesi Maracanã'da Atlético Mineiro karşısında erteleme maçına çıkacak. Palmeiras'ın altı, Flamengo'nun yedi maçı kala şampiyonluk artık iki takımlı bir yarışa dönüştü: Üçüncü sıradaki Cruzeiro 15 puan geride.

Puan tablosu durumun neredeyse başa baş olduğunu söylüyor. The Beaumont Index ise Flamengo'nun bariz bir farkla daha güçlü takım olduğunu gösteriyor. 1435 reytingle Brezilya'nın en yüksek dereceli kulübü konumundalar ve dünya sıralamamızda 84. sıradalar. Palmeiras ise 1394 puanla ikinci ve dünyada 125. sırada. Aradaki 41 puanlık fark, maç başına yaklaşık 0,23 gole denk geliyor; bu da aralarında sadece iki puan bulunan iki takım için oldukça ciddi bir fark.

Öncesinde ufak bir şerh düşelim: Brezilya için beklenen puan verilerimiz maç bazlı şut datalarından değil, her kulübün sezon genelindeki ortalama pozisyon kalitesinden elde ediliyor. Hangi takımların daha kaliteli pozisyonlar üretip hangilerinin kalesinde daha az tehlike gördüğünü anlamak adına güvenilir bir rehber olsalar da, Avrupa'nın beş büyük ligine yönelik rakamlarımıza kıyasla biraz daha genel bir tablo sunarlar. Aşağıdaki değerleri bu doğrultuda gösterge niteliğinde okumakta fayda var.

Aynı puan, farklı futbol

Maç başına iki kulüp de neredeyse aynı oranda puan topladı: Flamengo 2,16, Palmeiras 2,16. Fakat madalyonun diğer yüzünde tablo çok farklı. Tahminimize göre Flamengo'nun ürettiği ve kalesinde verdiği pozisyonların karşılığı maç başına 1,84 beklenen puan ve bu da ligin en iyisi. Palmeiras'ınki ise 1,71. Bir sezon geneline vurulduğunda bu, sahadaki temel performans açısından dört ila beş puanlık bir fark anlamına geliyor.

Gol sayıları da aynı tabloyu ortaya koyuyor. Flamengo 31 maçta 61 gol atıp 25 gol yedi; averajı +36. Palmeiras ise 32 maçta 56 gol atıp kalesinde 22 gol gördü; averajı +34. Palmeiras'ın savunması kusursuz ancak Flamengo bir maçı eksik olmasına rağmen hem daha çok pozisyon üretiyor hem de daha çok gol atıyor.

Alınan skorlar ile oynanan futbol arasındaki fark şanstır ya da en azından uzun vadede sürdürülemeyecek detaylardır. Palmeiras, girdiği pozisyonların vadettiğinden yaklaşık 14 puan fazlasını cebine koydu; bu da ligdeki en yüksek artı fark. Flamengo da pozisyon kalitesinin yaklaşık 10 puan üzerinde, ki bu dominasyon kuran bir takım için oldukça olağan bir durum. Çok kazanan takımlar genelde bitiricilikte standardın biraz üzerine çıkar ve skor avantajını iyi yönetir. Ancak Palmeiras'ın yakaladığı bu denli büyük bir marjı son altı haftada korumak epey zordur.

Aynı rekabetin üçüncü sezonu

Bu iki kulüp üst üste üçüncü yıldır zirvede ya da zirvenin hemen paydaşında yer alıyor. Botafogo'nun ipi göğüslediği 2024'te her iki ekip de beklenen puan toplamlarına yakın bitirmişti: Flamengo +2,7, Palmeiras +2,1. 2025'te ise Flamengo 79 puanla, 76 puanlı Palmeiras'ın önünde şampiyon oldu ve iki takım da pozisyon kalitelerinin benzer şekilde üzerine çıktı (+7,9 ve +7,0).

Flamengo 31 maçta 61 gol atıp 25 gol yedi; averajı +36.

Dolayısıyla Brezilya'da zirvedeki iki takımın beklentilerin bir nebze üzerine çıkması alışıldık bir durum. 2026'da asıl göze çarpan ise Palmeiras'ın yarattığı farkın boyutu: Her iki kulübün geçen sezon yakaladığının yaklaşık iki katı. Bu, Ferreira'nın takımının kötü olduğu anlamına gelmiyor. Reytinglerimize göre Brezilya'nın en iyi ikinci takımı konumundalar ve üçüncü sıradaki Athletico Paranaense'nin 45 reyting puanı önündeler. Ancak zirvedeki yerlerinin, Flamengo'ya kıyasla ince detaylara ve şans faktörüne çok daha fazla borçlu olduğunu gösteriyor.

Şampiyonluk virajı

Fikstürler önemli. Palmeiras, 28 Ekim Çarşamba günü Paulista derbisinde Santos deplasmanına gidiyor, ardından Copa do Brasil yarı final ilk maçında Vasco ile karşılaşacak. Flamengo, Pazartesi günü Atlético Mineiro ve 29 Ekim Perşembe günü Rio derbisinde Vasco ile oynayacak. İki liderin, Palmeiras'ın Nubank Parque stadında oynayacağı maç, şampiyonu belirleyecek karşılaşma olabilir.

The Beaumont Index kehanette bulunmaz, bu değerlendirme de bir tahmin değildir. Ancak soru bu iki takımdan hangisinin daha iyi olduğuysa, veriler tek bir adresi işaret ediyor. Flamengo ülkenin en yüksek reytingli takımı, ligin en iyi temel metriklerine sahip ve eksik maçını kazandığı takdirde yeniden liderlik koltuğuna oturacak. Palmeiras ise yakaladığı fırsatlardan herkesten daha fazla verim aldığı için şu an zirvede. Ne var ki bu tür marjlar lig sonlarında erimeye meyillidir.

Pazartesi günkü maç ne anlama geliyor?

Eksik maçın matematiği gayet basit. Flamengo'nun Atlético Mineiro karşısında alacağı bir galibiyet onları 70 puana taşıyacak ve her iki takım da 32 maça ulaştığında Palmeiras'ın bir puan önüne geçirecek. Beraberlik puanlarını 68'e çıkarıp bir puan geride bırakır. Mağlubiyet ise eşit maç sayısıyla iki puan geriye düşmeleri demek. Atlético Mineiro asla hafife alınacak bir rakip değil: 50 puanla altıncı sıradalar, reytinglerimizde de Brezilya'nın en iyi altıncı takımı konumundalar ve tam olarak pozisyon kalitelerinin işaret ettiği yerdeler.

Pazartesi günü ne olursa olsun, Nubank Parque'ta oynanacak doğrudan randevu bu yarışın doğal finali niteliğinde. Yedi maç kala iki puanlık bir salınım hiçbir şeydir. Rakamların sunduğu asıl katkı, hangi tarafın istikrarlı biçimde sonuç almaya devam edeceğine dair bir perspektif vermesidir; bu noktada da Flamengo'nun eli çok daha güçlü.

Brezilya'nın en iyisi ne kadar iyi?

Ölçekten de bahsetmek gerek. Reyting modelimize göre Avrupa'nın beş büyük ligindeki ortalama bir kulübün seviyesi yaklaşık 1500 puandır. 1435 reytinge sahip Flamengo, bu ortalamanın maç başına yaklaşık 0,36 gol gerisinde yer alıyor; bu da ölçeğimize göre söz konusu liglerdeki bir alt sıra takımının seviyesine denk geliyor. Palmeiras ise ortalamanın yaklaşık 0,59 gol altında. Bunlar lig kalitesine göre normalize edilmiş takım performansı reytingleridir, tek tek oyuncuların bireysel kalitesine yönelik bir hüküm değildir; nitekim Brezilya ligi, yeteneklerinin büyük kısmını çok genç yaşta Avrupa'ya ihraç ettiği için kulüp reytinglerinin vadettiğinden çok daha fazla potansiyel barındırır.

Yine de Brezilya sınırları içinde ilk iki sıra bambaşka bir seviyede. Palmeiras ile reyting üçüncüsü Athletico Paranaense arasındaki uçurum, Flamengo ile Palmeiras arasındaki farktan bile daha büyük.

Zirvenin ardındaki yarış

Üçüncü ve dördüncü sırayı paylaşan Cruzeiro ile Athletico Paranaense 54 puanda eşitlenirken, Fluminense 51 puanla beşinci sırada yer alıyor. Athletico'nun aldığı sonuçlar ürettiği şanslarla neredeyse birebir örtüşürken, Fluminense sahadaki futbolunun işaret ettiğinden yaklaşık 8 puan fazlasına sahip ve bu ligdeki en yüksek üçüncü artı puan farkı. Cruzeiro da beklentisinin biraz üzerinde seyrediyor. Son altı haftada takipçi grubunda kartlar yeniden dağıtılırsa, en çok kaybedecek takım Fluminense olacak.

Düşme hattında durum

Düşme hattındaki mücadele ise bambaşka bir şans hikâyesi barındırıyor. Internacional 35 puanla 16. sırada, ateş hattının hemen üzerinde yer alıyor; ancak hesaplamalarımıza göre oynadıkları futbolun hakkı yaklaşık 50 puandı. Yaklaşık 15 puanlık bu açık ligdeki en büyük farklardan biri ve normal şartlarda bu istatistiklere sahip bir takımın puan tablosunun ilk yarısında olması gerekirdi. Cumartesi günü Vasco deplasmanında 3-2 mağlup olarak son dört sıraya gerileyen Corinthians yarattığı tehlikelerin yaklaşık 10 puan gerisinde kalırken, 19. sıradaki Remo için de bu fark yaklaşık 10 puan civarında. Orta sıralarda yer alan Botafogo ve Vasco da sahadaki futbollarının hak ettiğinin oldukça altında.

Flamengo ve Palmeiras için önümüzdeki üç hafta şampiyonluğu belirleyecek. Internacional ve Corinthians içinse şanssızlığın köklü bir kulübü küme düşürüp düşürmeyeceğini gösterecek.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

ÖzetleSanfrecce Hiroshima, Japonya'nın en yüksek reytingli kulübü ve J1'deki en iyi temel metriklere sahip; ancak zirvenin bir puan gerisindeler ve yakaladıkları pozisyon kalitesinin hak ettiği puanın altındalar. Kashima, 2025 şampiyonluğunu ürettiği pozisyon kalitesinin çok üzerinde puan toplayarak kazandı. Bu sezon ise şansları dengelendi ve sekizinci sıradalar.

Japonya'da sonbahar-ilkbahar takvimine geçilen ilk J1 sezonunun 12. haftasında, FC Machida Zelvia ve FC Tokyo 27 puanla zirveyi paylaşırken, Sanfrecce Hiroshima bir puan geriden geliyor. The Beaumont Index'in bu gruptaki en iyi takımın kim olduğuna dair görüşü son derece net: 1390 puanla dünya sıralamasında 132. sırada yer alan ve ülkenin en yüksek reytinge sahip kulübü olan Sanfrecce. Üstelik bu sezon ligdeki en iyi temel metriklere sahipler ve topladıkları puan, bu verilerin hak ettiğinden daha az.

Şans hikayesinin diğer ucunda ise 2025 J1 sezonunun şampiyonu ve tek seferlik bahar turnuvasının finalisti Kashima Antlers yer alıyor. Verilerimize göre, son bir buçuk yılda Japonya'nın en şanslı büyük kulübü oldular. Bu sezon ise uzun bir aradan sonra ilk kez aldıkları sonuçlar oynadıkları futbolu yansıtıyor ve sekizinci sıradalar.

Rakamlara geçmeden önce küçük bir not: Japonya'da beklenen puan verilerimiz maç maç şut verilerinden değil, her kulübün sezonluk ortalama pozisyon kalitesinden elde ediliyor. Kimin daha kaliteli pozisyonlar ürettiği ve kalesinde gördüğü konusunda iyi bir kılavuz olsalar da, özellikle henüz 12 maç geride kalmışken, Avrupa'nın beş büyük ligi için kullandığımız verilere kıyasla daha genel hatlıdır. Aşağıdaki farkları kesin değerler olarak değil, genel eğilimi gösteren göstergeler olarak değerlendirin.

Sanfrecce: En iyi takım, zirvenin bir puan gerisinde

Sanfrecce 12 maçta 26 puan topladı: 8 galibiyet, 2 beraberlik, 2 mağlubiyet; 29 atılan gole karşılık kalede görülen yalnızca 10 gol. Bu harika bir tablo. Modelimizin tahminine göre oynadıkları futbol yaklaşık 31 puana karşılık geliyordu—ki bu ligdeki en yüksek beklenen puan toplamı—yani ürettikleri pozisyon kalitesinin hak ettiğinden yaklaşık 5 puan eksikteler. Pozisyonlarının tam karşılığı kadar puan toplayan Machida ile aynı şans faktörüne sahip olsalardı, Sanfrecce liderlik koltuğunda oturuyor olurdu.

Bu tablo yeni değil. 2025 sezonu ve 2026 bahar geçiş sezonunu kapsayan 58 maçlık tek bir uzun dönem olarak ele aldığımızda, Sanfrecce beklenen puan toplamının yaklaşık 11 puan gerisinde kaldı. 2024'te ise durum dengeliydi (+1,9). Sürekli bitirebildiğinden fazlasını üreten ya da savunmasının yememesi gereken golleri yemeye devam eden bir kulüp, bazen yapısal bir sorunla karşı karşıyadır. Ancak çoğunlukla bu durum iki kalede de bitiricilik şanssızlığıyla açıklanır ve zamanla bu fark kapanır.

Reyting modelimiz bu tür dalgalanmaları filtreleyecek şekilde kurgulanmıştır ve Sanfrecce'yi diğerlerinin belirgin biçimde üzerinde konumlandırmaktadır. Yükselişte bir kulüp olarak değerlendiriliyorlar. Mevcut lider Machida'ya karşı 32 reyting puanlık bir üstünlükleri var; bu da maç başına yaklaşık 0,18 gole tekabül ediyor. Henüz 26 maçı kalan 38 haftalık bir maratonda bu ciddi bir avantaj.

Kashima: Şansı tersine dönen şampiyon

Kashima, teknik direktör Toru Oniki yönetiminde 2025 J1 şampiyonluğunu son günde kazanmış; bu onların dokuzuncu ve dokuz yıl aradan sonraki ilk lig zaferi olmuştu. Leo Ceará 21 golle ligin gol kralı oldu. Haziran ayında ise sonbahar takvimine geçişi sağlayan tek seferlik '100 Year Vision League' bahar turnuvasında finale yükseldiler ve iki maç sonunda Vissel Kobe'ye toplamda 5-2 mağlup oldular.

Sürekli bitirebildiğinden fazlasını üreten ya da savunmasının yememesi gereken golleri yemeye devam eden bir kulüp, bazen yapısal bir sorunla karşı karşıyadır.

Olağanüstü bir 18 aydı ve verilerimize bakılırsa fazlasıyla şans faktörünün yardımıyla geldi. Bu 56 lig maçında Kashima, tahminlerimize göre değeri yaklaşık 83 puan olan bir futboldan 119 puan çıkardı. Aradaki yaklaşık 36 puanlık bu fazlalık, o dönemde açık ara farkla Japonya'daki en yüksek değerdi. Bunun bir kısmı sezon ortalaması alan bir modelin gözden kaçırabileceği saf bireysel beceridir: Leo Ceará gibi bir forvet yarım pozisyonları gole çevirir ve başa baş giden maçları son anlarda koparan bir takım muhakkak bir şeyleri doğru yapıyordur. Ancak hiçbir kulüp bu büyüklükteki bir farkı uzun süre sürdüremez.

Düşüş kapıya dayandı. Kashima bu sezon 12 maçta 20 puan topladı; reyting sıralamasında altıncı olsalar da puan tablosunda sekizinci sıradalar. Sonuçları artık yakaladıkları fırsatlarla neredeyse bire bir örtüşüyor; tahminlerimize göre +0,9. Oynadıkları futbolda çöken bir şey yok. Ortadan kalkan şey fazlalık; o fazlalık olmayınca da Kashima, her zaman bir yolunu bulan o takım olmaktan çıkıp kalabalık bir grubun içindeki iyi takımlardan biri haline geliyor.

Zirve yarışındaki diğer takımlar

Machida, görebileceğiniz en hakiki lider. Topladıkları 27 puan, beklenen puan toplamlarıyla neredeyse bire bir örtüşüyor. Japonya'da ikinci sırada değerlendiriliyorlar ve yükselişteler; attıkları 30 gol ve yedikleri 10 golle ligin en iyi averajına sahipler. En iyi takım Sanfrecce ise en yakın takipçi Machida ve verilerinde bir düşüşün yaklaştığına dair hiçbir işaret yok.

Pazar günkü maçların ardından 27 puanla Machida ile eşit durumda olan FC Tokyo, Japonya'da üçüncü sırada ve yükselişte; sonuçları da yakaladıkları fırsatlarla örtüşüyor. 2025'in ikincisi Kashiwa Reysol ise 25 puanda ve zirve takımları arasında sonuçları oynadığı futbolun net biçimde önünde olan tek kulüp: tahminlerimize göre yaklaşık 3 puan fazlaları var. Bir düşüş yaşayıp yaşamayacakları yakından izlenmeli.

Bahar şampiyonu Vissel Kobe, 23 puanla beşinci sırada ve aldıkları sonuçlar yakaladıkları fırsatlarla tamı tamına örtüşüyor. Onlar da 2025 ve 2026 bahar döneminde beklenen puanlarının yaklaşık 9 puan üzerine çıkmıştı; Kashima hikayesinin daha mütevazı bir versiyonu.

Japonya'nın en şanssız takımı düşme hattında

Ligdeki en büyük uçurum dipte yaşanıyor. Avispa Fukuoka 12 maçta 7 puan topladı ve üç küme düşme basamağından biri olan 19. sırada yer alıyor. Tahminlerimize göre oynadıkları futbol yaklaşık 16 puanı hak ediyordu ki bu da onları rahatça orta sıralara yerleştirirdi. Yaklaşık 9 puanlık bu açık, J1'deki en büyük fark. 14 puanla 13. sırada bulunan Shimizu S-Pulse da yakaladığı fırsatların epey gerisinde kalmış durumda.

Şanslı kulüpler ise gözlerden biraz daha uzak. Urawa Red Diamonds ve Kawasaki Frontale, yakaladıkları fırsatların işaret ettiğinden yaklaşık dörder puan fazlasına sahip. İkisi de şampiyonluk yarışında değil ancak ikisi de oynadıkları futbolun hak ettiğinden biraz daha üst basamakta oturuyor. Üç takımın küme düşeceği ve önümüzde uzun bir kış arasının bulunduğu düşünülürse Fukuoka'nın verileri sıralamadaki yerlerinden daha iyi olduklarını gösteriyor; gerçi bu durum ancak puanlar gelmeye başladığında işlerine yarayacak.

Bunun sezon için anlamı ne?

Geriye 26 hafta var ve J1 şampiyonu 2027'ye kadar belli olmayacak. The Beaumont Index tahminlerde bulunmaz ancak verilerin nereye işaret ettiğini söyler. Sanfrecce, son iki yılın büyük bölümünde temel performans verilerine göre Japonya'nın en iyi takımı oldu ve defalarca bu performansın hak ettiğinden daha az puanla sezonu tamamladı. Şansları biraz olsun dengelenirse alt edilmesi gereken takım onlar olacaktır.

Kashima ise tam tersi bir tablo çiziyor. Şampiyonlukları gerçekti ve iyi futbol oynadılar ancak sonuçlarının yakaladıkları fırsatların bu kadar önüne geçmesi olağan dışıydı. Bu sezon tam olarak hak ettiklerinin karşılığını alıyorlar ve bu da onları sekizincilikte bırakıyor. İki kulüp de pek değişmedi. Değişen şey şanstı.

Ölçüm yaptığımız her ligde aynı ders karşımıza çıkıyor: Sonuçlar ile performans arasındaki büyük uçurum genellikle geçicidir ve uçurumun her iki tarafındaki kulüpler de zamanla ortalamaya dönme eğilimi gösterir. Avrupa'da bu sonbaharın en net örnekleri Viking ve Nottingham Forest. Japonya'da ise Kashima ve Sanfrecce.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap: Nashville SC, bitime üç maç kala 70 puanla 2026 Supporters' Shield zaferine ulaştı; ancak MLS'te pozisyon kalitesine kıyasla en yüksek puan fazlasına sahip takım konumundalar. Vancouver Whitecaps ise 15 puan geride olmasına rağmen en iyi temel metriklere sahip ve The Beaumont Index'e göre ligin zirvesinde yer alıyor.

Nashville SC, cumartesi günü CF Montréal'i 2-0 mağlup ederek kulüp tarihinde ilk kez MLS normal sezonunu lider tamamlamayı garantiledi ve 2026 Supporters' Shield'ı kazandı. 31 maçta topladıkları 70 puan, diğer tüm takımlardan 15 puan fazla; üstelik önlerinde Inter Miami'nin 2024'te kırdığı 74 puanlık tek sezon rekorunu kovalamak için üç maç daha var. Dört puan rekoru egale edecek, beş puan ise kıracak. Maç başına 2,26 puanlık ortalamaları, ligin kurulduğu 1996'dan bu yana herhangi bir Supporters' Shield şampiyonunun ulaştığı en yüksek oran ve Miami'nin 2024'teki 2,18'lik ortalamasını şimdiden geride bırakmış durumda.

Müthiş bir sezon geçirdiler ve B.J. Callaghan'ın ekibi bu kupayı sonuna kadar hak ediyor. Ancak The Beaumont Index'in "MLS'in en iyi takımı kim?" sorusuna yanıtı farklı. Reytinglerimize göre zirvede, 1407 puanla dünya genelinde 112. sırada yer alan Batı Konferansı lideri Vancouver Whitecaps bulunuyor. Nashville ise 1404 puanla ikinci sırada. Aradaki 3 reyting puanlık fark yok denecek kadar az. Puan tablosundaki fark ise tam 15 puan.

Normal sezon henüz bitmedi. 20 Kasım'da başlayacak play-off'lar öncesinde takımların 7 Kasım'a kadar oynayacağı üç hafta daha var. Bu süre, tablodaki şans faktörünün dengelenmeye başlaması için yeterli; nitekim MLS'te bu durum sıkça yaşanır. Aşağıdaki verilere dair bir şerh: MLS'te beklenen puan hesaplamalarımız maç bazlı şut verilerinden ziyade takımların sezon geneli ortalama pozisyon kalitesine dayanıyor. Dolayısıyla bu rakamlar gösterge niteliğindedir ve büyüklükleri temkinle değerlendirilmelidir.

Nashville: Hem harika hem şanslı

Buradaki hiçbir veri Nashville'in başardıklarına gölge düşürmez. Kalelerinde gördükleri 23 golle ligin en az gol yiyen takımı oldular; Sam Surridge, Hany Mukhtar ve Cristian Espinoza'dan oluşan designated player üçlüsü ise toplam 63 gole doğrudan katkı sağladı. Oynadıkları futbol gerçekten birinci sınıf: tahmin modelimiz bu performansa yaklaşık 57 puan değer biçiyor ki bu da MLS'in en yüksek toplamları arasında.

Mesele şu ki, hanelerinde bunun yaklaşık 13 puan üzerinde, tam 70 puan yazıyor. Bu da ligdeki en büyük puan fazlası. Kuşkusuz bunun bir kısmı tahmin modellerinin göremediği saf kaliteden kaynaklanıyor. Bu kadar az gol yiyen bir takımın kalecisi ve savunma hattı, genelde karşılaştıkları pozisyonların ortalamasının üzerinde bir performans ortaya koyar. Ancak bu büyüklükteki bir fark, genellikle ciddi bir şans faktörünü de beraberinde getirir.

Çarpıcı olan ise geçmiş performansları. Nashville, 2024'te beklenen puan toplamının yaklaşık 19 puan gerisinde kalmıştı. 2025'te de yaklaşık 11 puan geride kaldılar. Şanssız geçen iki sezonun ardından bu kez talih tamamen onlardan yana döndü. Geçen yıldan bu yana yaşanan salınım yaklaşık 24 puan. Oynadıkları futbol kesinlikle gelişti ve reytinglerimiz de yükselişte olduklarını gösteriyor; ancak puan tablosu bu yükselişi biraz abartıyor.

Vancouver: Ligin en iyi futbolu

Vancouver'ın rakamları ise tam tersi bir ayna görüntüsü sunuyor. Tahminlerimize göre ürettikleri ve verdikleri pozisyonların bu sezondaki karşılığı yaklaşık 65 puan; bu da açık ara MLS'in en yüksek değeri. Fakat fiilen 55 puandalar. Oynadıkları futbol fersah fersah önde olmaları gerektiğini söylerken, Batı Konferansı'nda FC Dallas'ın sadece bir puan önünde lider durumdalar.

Mesele şu ki, hanelerinde bunun yaklaşık 13 puan üzerinde, tam 70 puan yazıyor.

Üstelik Nashville'in aksine, onların şansı bir türlü dönmedi. Vancouver pozisyon beklentilerinin 2024'te yaklaşık 14 puan, 63 puan topladığı 2025'te ise 7 puan gerisinde kaldı. Üst üste üç sezon metriklerinin altında kalmak pek alışıldık bir durum değil. Bu durum bitiricilikleri ya da kaleci performansları hakkında bir fikir verebilir. Aynı zamanda sahadaki performans açısından uzun süredir tabelada görünenden çok daha iyi oldukları anlamına geliyor.

Bu tür gürültüleri ayıklamak üzere kurgulanan reytinglerimiz, Vancouver'ı yükselişte ve Kuzey Amerika'nın en üst liginin en iyi takımı olarak derecelendiriyor. 31 maçta 63 gol atıp kalelerinde 32 gol gördüler ve Nashville'in ardından MLS'in en iyi ikinci averajına sahipler.

Diğer şampiyonluk adayları

Inter Miami reytinglerimizde üçüncü sırada yer alıyor ve Doğu Konferansı'nda Nashville'in gerisinde, New England ile 55'er puanda eşit durumda. Miami'nin aldığı sonuçlar, girdiği ve verdiği pozisyonlarla neredeyse bire bir örtüşüyor. 73 golle herkesten fazla gol atıyorlar, ancak kalelerinde de bolca gol görüyorlar. New England ise beklentileri aşan bir diğer büyük ekip: pozisyon kalitelerinin yaklaşık 11 puan önündeler (bu alanda yalnızca Nashville'in gerisindeler), oysa tahmin modelimiz oynadıkları futbolu ligin alt yarısında konumlandırıyor.

Diğer tarafta ise fena sayılmayacak metriklere sahip birkaç kulüp wild-card mücadelesi veriyor ya da yarışın tamamen dışında kalmış durumda. Geçen sezonun Supporters' Shield şampiyonu Philadelphia Union, ürettiği şanslara göre yaklaşık 9 puan geride. Seattle Sounders yaklaşık 8 puan geride kalmış durumda. Geçen yıl play-off potasında yer alan Minnesota United ise yaklaşık 12 puan geride kalarak Batı'da ilk dokuzun dışına çıktı. Doğu Konferansı'nın son sırasındaki CF Montréal ise ligdeki en büyük puan açığına sahip takım konumunda.

Batı'daki yarış

Batı'da bir numaralı seri başı olma mücadelesi Doğu'ya göre çok daha çetin geçiyor ve istatistikler liderin lehine görünüyor. 54 puanlı Vancouver'ın bir puan gerisindeki FC Dallas, ürettiği şansların işaret ettiğinden yaklaşık 6 puan fazlasına sahip. 51 puandaki St. Louis City beklentisinin yaklaşık 4 puan gerisinde ve yükseliş trendinde gösteriliyor. 46 puanla altıncı sırada yer alan LAFC ise yaklaşık 5 puan geride kalsa da zirve yarışında düşüş trendinde olan tek kulüp durumunda.

Kalan üçer maçla birlikte kimseyi şimdiden silip atmak mümkün değil. Ancak son haftalarda skorlar sahada sergilenen performansa doğru evrilirse, Vancouver ve St. Louis kazançlı çıkmaya en açık ekipler olurken, Dallas kaybedecek en çok şeyi olan taraf.

MLS'in en iyisi ne kadar iyi?

Avrupa futboluna alışkın okurlar için durumu ölçeklendirmekte fayda var. Değerlendirmelerimiz, Avrupa'nın beş büyük ligindeki ortalama bir kulübü yaklaşık 1500 puana yerleştiriyor; yaklaşık 180 puan ise maç başına bir gole denk geliyor. 1407 puandaki Vancouver, bu seviyenin maç başına yaklaşık 0,52 gol gerisinde duruyor. Nashville ve Miami ise hemen arkasında. Lig zorluk derecesine göre ayarlanan bu puanlamalar, MLS'in en iyilerini Avrupa ile doğrudan kıyaslama imkânı sunuyor. Bu kıstasa göre MLS'in zirvesi, Avrupa'nın beş büyük ligindeki ortalama bir takımın bir kademe altında ve Brezilya ile Japonya'nın en iyi kulüplerine yakın bir seviyede bulunuyor.

Son düzlük bize ne anlatacak?

The Beaumont Index kehanette bulunmaz; yaptığı şey, normal sezon biterken verilerin nereye işaret ettiğini ortaya koymaktır. Nashville, Shield'ı, Doğu Konferansı birinciliğini ve play-off'lar boyunca ev sahibi olma avantajını bileğinin hakkıyla elde etti. Rekoru kırıp kıramayacakları ise 28 Ekim Çarşamba günü evlerinde Philadelphia'ya karşı oynayacakları maçla başlayacak olan son üç haftaya bağlı.

Ancak play-off'lar kısa süren bir eleme futboludur ve 15 puanlık farkı inşa eden şans faktörü orada kimseyi korumaz. Soru "MLS'te bu sezon en iyi futbolu hangi takım oynadı?" ise yanıt Vancouver'dır. Eğer soru "Hangi takımın sonuçları normale dönmeye en yatkın?" ise yanıt Nashville'dir. 20 Kasım'da başlayacak play-off'lar, hangisinin daha belirleyici olduğunu gösterecek.

İncelediğimiz her ligde aynı ders karşımıza çıkar: Girdiği pozisyonların çok üzerinde puan toplayan kulüpler genellikle geriler, beklentinin çok gerisinde kalanlar ise toparlanma eğilimi gösterir. Bu sonbahar MLS'te bu iki tanıma uyan takımlar, ligin en iyi iki ekibi konumunda.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap PSG ve Lyon 14'er puanda eşit durumda; ancak değerlendirmemize göre PSG maç başına yaklaşık 0,9 gol daha üstün ve ev sahibi avantajına sahip. Ligue 1'in Premier League'den daha zayıf bir lig olması sebebiyle puanlamamızda dünya beşincisi sırasındalar. Kendi liglerini Arsenal ya da City'nin İngiltere'de kurduğu hakimiyetten çok daha fazla domine ediyorlar.

Paris Saint-Germain - Lyon mücadelesinin normalde pazar gecesi oynanması gerekiyordu. Ancak Paris'te cumartesi günkü gösterilerin yarattığı güvenlik gerekçesiyle maç, Parc des Princes'te İngiltere saatiyle 19.30'da pazartesi gününe alındı. Fazladan bir gün her iki kadroya da biraz nefes aldırsa da PSG'nin sakatlar listesine çare olmuyor ve bu eşleşmeyle ilgili en çarpıcı gerçeği değiştirmiyor: Yedi maç sonunda 14'er puanda eşit iki kulüp, ancak puanlamalarımız aralarında maç başına yaklaşık bir gol fark olduğunu söylüyor.

Bu maç önü analizi, dünya sıralamamızı yayımladığımızdan bu yana okurlarımızın sıkça sorduğu bir soruya da yanıt veriyor: Pek çok kişiye göre PSG Avrupa'nın en iyi takımıysa, The Beaumont Index onları neden beşinci sırada gösteriyor?

PSG dünyada neden beşinci sırada?

Derecelendirmelerimiz her kulübü tek bir ölçeğe yerleştiriyor: Avrupa'nın beş büyük ligindeki ortalama bir takımdan 90 dakika başına kaç gol daha iyi veya daha kötü oldukları. Bu sayıyı iki faktör belirliyor. İlki, bir kulübün kendi liginin ne kadar üzerinde olduğu. İkincisi ise o ligin dünyanın geri kalanına karşı ne kadar güçlü olduğu; bunu Avrupa kupaları dahil ligler arası oynanan tüm maçlar üzerinden ölçüyoruz.

İlk kriterde PSG olağanüstü durumda. Ortalama bir Ligue 1 kulübünden maç başına 1,22 gol daha iyiler. Arsenal ortalama bir Premier League kulübünden 0,90 gol, Manchester City ise 0,64 gol daha iyi. En yüksek puanlı altı kulüp arasında yalnızca Bayern München (1,63) ve Barcelona (1,46) kendi liglerini daha büyük bir farkla domine ediyor.

İkinci kriter ise PSG'nin zemin kaybettiği yer. İngiliz kulüplerinin diğer takımlara karşı performansına dayanan verilerimize göre Premier League, Ligue 1'den maç başına yaklaşık 0,80 gol daha güçlü seviyede. Lens, Lyon ve Marsilya'dan 1,25 gol daha iyi olmak büyük bir başarı. Ancak bu, her hafta Brighton, Liverpool ve Chelsea'den 1,25 gol daha iyi olmakla aynı şey değil.

Bu haftadan itibaren sadece liglerin değil, her kulübün kıta kupalarındaki kendi sonuçlarını da hesaba katmaya başladık. Bu değişiklik PSG'yi sıralamamızda yukarı taşıdı; çünkü son dönemdeki Şampiyonlar Ligi performansları, liglerinin vadettiğinden daha iyi olduklarının en güçlü kanıtı. Salı günü Barcelona karşısında alınan 4-2'lik galibiyet de bu tablonun bir parçası. Genel toplama bakıldığında PSG 1691 puanla dünyada 5. sırada; Arsenal, Bayern, Barcelona ve Manchester City'nin hemen arkasında, Real Madrid'in ise hemen önünde yer alıyor.

Derecelendirmeler beraberinde bir belirsizlik payı da taşır ve PSG'nin olası sıralama aralığı 3. ile 16. basamak arasında değişiyor. Bu makasın genişliği de başlı başına bir mesaj veriyor: Maçlarının büyük bölümünü güçlü rakiplerin daha az olduğu bir ligde oynayan bir kulübü hassas biçimde ölçmek çok daha zordur. PSG'nin en iyiler arasında yer aldığına dair kanıtlar güçlü; fakat açık ara en iyisi olduklarına dair kanıtlar henüz ortada yok.

Lens, Lyon ve Marsilya'dan 1,25 gol daha iyi olmak büyük bir başarı.

Puanları da düşüş eğiliminde. Trend ölçümümüz PSG'nin maç başına yaklaşık 0,45 gol gerilediğini gösteriyor; üstelik bu son sakatlıklardan önceydi. Khvicha Kvaratskhelia Barcelona karşısında ön çapraz bağını yırttı ve aylarca sahalardan uzak kalması bekleniyor. Ousmane Dembélé ve Marquinhos'un uyluk sakatlıkları var, Nuno Mendes ise kas problemi nedeniyle forma giyemiyor. Fransa ve Birleşik Krallık basınında çıkan haberlere göre dört oyuncunun da pazartesi günkü maçta oynaması beklenmiyor. Bu sonbaharda PSG'nin en kritik maçlarının çoğuna ilk 11'de başladıkları düşünülürse, Luis Enrique'nin ekibi sahada çok farklı bir görüntü sergileyecektir.

PSG'nin sezonu: Şans eseri değil, hak edilmiş

PSG ligdeki yedi maçtan 14 puan çıkardı ve sergiledikleri futbol maç başına 1,94 beklenen puan üretti; bu da gerçekteki 2,00'lik ortalamalarıyla neredeyse birebir örtüşüyor. Bu tablo yıllar öncesine dayanıyor. 2024-25 sezonunu beklentinin +0,3 puan, 2025-26 sezonunu ise +2,7 puan üzerinde tamamlamışlardı. Üç sezondur PSG'nin lig sonuçları, oynadıkları futbolun dürüst bir yansıması niteliğinde. Tükenecek bir şans payları da bulunmuyor.

Form grafikleri kusursuz değil. Son lig periyotlarında bir beraberlik ve bir mağlubiyet var; geçen hafta sonu Strasbourg karşısında alınan 3-1'lik galibiyet ise Mendes'in sakatlığıyla gölgelendi. Ancak Barcelona sonucu kadro derinliğini gözler önüne serdi: Lucas Hernández, Vitinha, Fabián Ruiz ve Désiré Doué skora katkı verdi. Doué son üç maçının hepsinde gol sevinci yaşadı.

Lyon: Geçen sezonun da rüzgarıyla gelen iyi başlangıç

Paulo Fonseca'nın Lyon'u da 14 puanda ve hafta sonuna averajla liderlik koltuğunda giriyor. Geçen pazar Pavel Šulc ve Tanner Tessmann'ın golleriyle Nice'i 2-1 mağlup ettiler. 1520 puanla verilerimize göre Ligue 1'de üçüncü, dünyada ise 42. sıradalar ve yükselişte olarak değerlendiriliyorlar. Bu sezonki futbolları maç başına 1,83 puan üretti; dolayısıyla bulundukları konumu büyük ölçüde hak ediyorlar.

Geçen sezon ise uyarı niteliğinde. Lyon 2025-26 sezonunu beklenen puan toplamının +7,2 puan önünde tamamlamıştı; bu bir sezon için oldukça büyük bir artık. Bu sezon ise sadece +1,2 puan öndeler, ki bu gerçeğe oldukça yakın bir tablo. Artık yakaladıkları fırsatlarla aldıkları sonuçlar örtüşen bir takıma dönüştüler ve bu, iyi başlangıcın ne kadar sürebileceğine dair olumlu bir işaret.

Fonseca da bu maçı düşünerek Perşembe günü Hoffenheim deplasmanında alınan 3-0'lık Avrupa Ligi mağlubiyetinde ciddi bir rotasyona gitti; Steeve Kango ve Rémi Himbert bu süreçte ilk kez ilk 11'de sahaya çıktı. Bu hamle, Lyon'un bu maçı ne kadar önemsediğini açıkça ortaya koyuyor. Nice karşısında kırmızı kart gören Keito Nakamura cezalı, Lois Openda sakat; Nicolás Tagliafico ile Mohamed Ouédraogo da diğer eksikler. Dizinden problemi bulunan Šulc'un durumu ise belirsiz.

Maçın düğümü nerede çözülür?

Fransız basınındaki haberlere göre PSG'nin alıştığımız 4-3-3 dizilişiyle sahaya çıkması; hücum hattının solda Doué, merkezde Ferran Torres ve sağda Maghnes Akliouche'tan kurulması bekleniyor. Sabit bir santrfor referansı yerine sürekli hareket eden ve dönüşümlü oynayan bu hat, topu rakip yarı alanda tutabilmek için Vitinha önderliğindeki orta sahaya güveniyor. Marquinhos'un yokluğunda ise Willian Pacho'nun stoperdeki partnerinin Illia Zabarnyi olması bekleniyor.

Lyon'un en net çıkış yolu kontra ataklar. Ligue 1'deki rakiplerinin çoğuna kıyasla Fonseca'nın ekibinin daha derinde blok kurması muhtemel görünüyor; özellikle Achraf Hakimi sağ kanatta bu kadar hücuma çıkarken PSG beklerinin arkasında bıraktığı boşluklar bariz hedef konumunda. Ernest Nuamah'ın geçiş hücumlarındaki hızı bu boşlukları cezalandırabilecek nitelikte; Corentin Tolisso'nun merkezden ceza sahasına yapacağı geç koşular da Lyon'a ikinci bir gol opsiyonu sunuyor.

Karar

Verilerimize göre, sakatlıklar hesaba katılmadığında PSG, Lyon'dan maç başına yaklaşık 0,9 gol daha üstün durumda ve üstelik ev sahibi. Aynı puandaki iki takım arasında bu ciddi bir fark. Dört as oyuncunun eksikliği bu makası daraltsa da, PSG'nin kadro derinliği tam da Barcelona galibiyetinde sergilediği cinsten. The Beaumont Index skor tahmini yapmaz; ancak puan tablosunun sahadaki futbola kıyasla bu iki takımı birbirine gereğinden fazla denk gösterdiğini ortaya koyuyor.

Daha genel tabloya gelince: PSG; dünyada beşinci sırada yer alan, İngiltere, Almanya ve İspanya dışındaki en yüksek dereceli elit bir kulüp. Şampiyonlar Ligi'nde kazanmaya devam ederlerse, kıtasal sonuçlar katsayımız onları daha da yukarı taşıyacaktır ki olması gereken de bu. Bir sıralama kamuoyu anketleriyle değil, en iyilere karşı oynanan maçlarda hak edilmelidir.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Özetle Aston Villa, derinde ve kompakt savunarak, maçın başında şiddetli ön alan baskısı yapıp hızlı hücumlara çıkarak Manchester City'yi 2-1 mağlup etti. İki golü de atan Nicolas Jackson, ilk golü City'nin geriden oyun kurarken yaptığı hatadan buldu. City topa hükmetti ve daha fazla pozisyon üretti ancak alışılmış standartlarının altında kaldı ve ligde üst üste dördüncü Villa Park ziyaretinden de mağlubiyetle ayrıldı.

Cumartesi günü öğle saatlerinde Villa Park'ta oynanan maçın ilk 15 dakikasında Manchester City, bir futbol maçına nasıl başlanacağını unutmuş bir takım görüntüsündeydi. Bir aut atışında artık izin verilen sekiz saniyelik süreyi o kadar aştılar ki hakem Villa lehine köşe vuruşu verdi. Altıncı dakikada Villa'nın ön alan baskısı altında geriden oyun kurmaya çalıştılar. Marc Guéhi topu ayağından fazla açınca John McGinn araya girdi ve Nicolas Jackson'ı topla buluşturdu; Jackson, Elliot Anderson'dan sıyrılıp vuruşunu Gianluigi Donnarumma'nın üzerinden ağlara gönderdi.

Bu golün ardından City'nin rakibini yavaş yavaş ablukaya alması beklenirdi. Bir bakıma öyle de oldu. City %63 topla oynama oranına ulaştı, Villa'nın 314 pasına karşılık 528 pas yaptı ve kaleye yedi isabetli şut gönderdi. Villa kalesinde Zion Suzuki altı kurtarışa imza attı. Ancak maçı 2-1 Villa kazandı; bu da Enzo Maresca'nın ligdeki ilk yedi maçını kazanan ekibinin, Premier League'in beklenen puan ortalaması en düşük takımına mağlup olduğu anlamına geliyordu.

Peki, küme düşme adayı gibi bir futbol sergileyen bir takım, ligin en formda ekibini nasıl devirdi? Yanıt; kısmen dizilişte, kısmen sinirlerine hakim olmakta ve kısmen de Villa'nın bir buçuk sezondur uyguladığı bir alışkanlıkta gizli.

Dizilişler: Ayna görüntüsü, farklı niyetler

Kağıt üzerinde iki takım birbirinin kopyasıydı. Unai Emery 4-2-3-1 dizilişini tercih etti. City'nin geride kalan on iki aylık lig maratonunda en az yedi farklı formasyon denemesinin ardından bu sezon yedi lig maçının tamamında aynı şablonu kullanan Maresca da 4-2-3-1 ile sahadaydı. İki 4-2-3-1 karşı karşıya geldiğinde, maçın kaderini genelde çift pivotların performansı ve beklerin kendi eşleşmelerindeki üstünlüğü belirler.

Villa'nın çift pivotu Boubacar Kamara ve João Gomes, genel kanıya göre City orta sahasına üstünlük kurdu. Villa topla oynama yarışına girmeye çalışmadı. Hatlar arasındaki boşlukları City'ye kapatmayı ve topu kazandığında hızlı hücuma çıkmayı hedefledi. The Guardian'ın maç yazısında Villa'nın "boş alanları kısıtlamak için büyük bir adanmışlık ve disiplinle" savunduğu belirtildi; istatistikler de bunu doğruluyor. Villa %37% topla oynadı ve City'den dört fazla olacak şekilde 21 faul yaptı; bu da atakları daha başlamadan kesmeye kararlı olduklarını gösteriyordu. Sağ bek Matty Cash dahil dört Villa oyuncusu sarı kart gördü.

City'nin hücum kurulumu ağırlıklı olarak kanatlardan, solda Jérémy Doku ve sağda Iliman Ndiaye üzerinden şekillendi. Tüm maç boyunca en tehlikeli göründükleri yer burasıydı ve Villa da fırsat buldukça her iki kanat oyuncusuna ikili sıkıştırma uyguladı. Bu City'yi yavaşlattı ama tamamen durduramadı. Ndiaye sağdan içeri kat edip plase bir vuruşla direğin dibini yokladı ve bir pozisyonda penaltı beklentisi hakem tarafından reddedildi. Suzuki; Ndiaye, Cherki ve Doku'nun vuruşlarını kurtarmaya devam etti. Doku'nun soldan bindirmeleri tehlike yaratsa da skoru değiştirecek golü getirmedi. City'nin yakaladığı fırsatlar iyiydi ama ezici bir üstünlük kuramadılar. Toplamda 1,81 xG ürettiler; bu oran hem 2,42'lik sezon ortalamalarının hem de dikkat çekici bir şekilde bu sezon Villa'ya rakip olan takımların tutturduğu ortalama 1,84 xG'nin altındaydı.

Şu son cümleyi bir kez daha okuyun: Villa cumartesi gününden önce kalesinde fazlasıyla pozisyon veriyordu. City karşısında ise normalden çok daha az fırsat tanıdılar.

Villa'nın çift pivotu Boubacar Kamara ve João Gomes, genel kanıya göre City orta sahasına bariz bir üstünlük kurdu.

Baskı: Başta cesur, sonda akılcı

Villa'nın maça başlangıcı, günün en agresif bölümüydü. İlk 15 dakika boyunca City'nin geriden oyun kurma çabalarına yoğun pres yaptılar ve açılış golü de doğrudan buradan geldi: City'nin baskıyı pasla kırma denemesi, pres altında kötü bir kontrol, hızlı bir pas ve bitiriş. City'nin resmi maç raporunda Villa'nın sahaya "tazı gibi fırladığı" ifade edildi.

Ardından Villa daha derine çekilerek kompakt kaldı. City uzun süreler boyunca topu Villa yarı sahasında tuttu. Villa adına risk ortadaydı ve ilk yarıda Suzuki'nin kurtarışları ile kritik son müdahalelerle bu riski savuşturdular. Ödülü de bir o kadar açıktı: City öne fazlasıyla adam yığdığı için Villa'nın kazandığı her sahipsiz top, arkasında geniş boşluklar bırakan savunma hattının üstüne koşma fırsatı demekti. Zaten iki maç raporunda da Villa'nın kontrataklardaki tehdidine dikkat çekildi.

City'nin ilk yarıdaki iki sarı kartı da bu dinamikten kaynaklandı. 32. dakikada Guéhi, Villa atağa kalkarken Jackson'ı yere indirdiği için sarı kart gördü; altı dakika sonra ise Rayan Cherki kartla cezalandırıldı. Devre arasında Maresca ikisini de oyundan alarak Rico Lewis ve Phil Foden'ı sahaya sürdü. Bu da City'nin ikinci yarıyı, başlarına bela olan santrfora karşı baştan dizayn edilmiş bir savunmayla geçirmesi anlamına geliyordu.

Kilit eşleşme: City stoperlerine karşı Jackson

The Guardian'ın maç yazısında Jackson ile City savunması arasındaki mücadele için dengesiz bir güç eşleşmesi denmişti ve buna itiraz etmek zordu. İki gol attı ve sarı kartla sonuçlanan faulü aldırdı. Emery maçın ardından, attığı gollerin yanı sıra Jackson'ın sahadaki çalışkanlığından ve yaptığı savunmadan da etkilendiğini söyledi. Jackson, bitime sekiz dakika kala kenara alındı.

Attığı ikinci gol, Villa'nın City'yi nereden vurmayı planladığının en net örneğiydi. Emery 59. dakikada Alysson Edward'ın yerine Ibrahim Mbaye'yi oyuna aldı. Yalnızca bir dakika sonra City topu kaybetti, Jackson pası Mbaye'ye aktardı ve Villa hızlı hücuma çıktı. Sağ kanattan süratle inen Mbaye, topu yerden Jackson'a çıkardı; onun gelişine vuruşu ise Donnarumma'nın müdahalesine rağmen ağlara gitti. Bu, Villa'nın maçtaki ikinci isabetli şutuydu ve ikisi de gol olmuştu.

Sadece City'nin topa sahip olma oranına bakarsanız açıklamakta zorlanacağınız kısım da burası. Villa, sezon ortalamalarının yarısından da azına denk gelen 0,64 xG değerindeki pozisyonlardan iki gol çıkardı. Donnarumma ikinci golün tekrarını izlemekten pek keyif almayacaktır. City'nin beraberlik golü ise muhtemelen maçın en şık anıydı: Kısa kullanılan bir serbest vuruş, Ndiaye'nin ortası ve devreden yedi dakika sonra Erling Haaland'ın kafası; City'nin hesabına göre Norveçlinin bu sezon ligdeki dokuzuncu golüydü. Maçın son anlarında Ian Maatsen, üstünlüğü korumak adına Haaland'ın kaleye giden bir diğer kafa vuruşunu çizgiden çıkardı. Villa'nın iki golü de City'nin top kayıpları sonrası geçiş hücumlarından geldi ki Emery'nin oyun planı da tam olarak bunun üzerine kuruluydu.

Villa'nın bir türlü vazgeçemediği alışkanlık

İşin birkaç sezona yayılan kısmı tam olarak burada ve bu maçın en Bill James tarzı boyutu da bu. Villa geçen sezon performansının hak ettiğinin yaklaşık 14 puan üzerindeydi; normalde bu tür makaslar hızla kapanır. Bu sezon ise cumartesi öncesinde, ligin en düşük beklenen puan oranına sahip olmalarına rağmen hâlâ 2,4 puan öndeydiler. Cumartesi günü de yoktan var edilen iki gol daha buna eklendi.

Bu şans mı yoksa beceri mi? Muhtemelen ikisi birden. Beklentilerin üzerinde istikrarlı bir performans sergilemek; genellikle iyi bitiricilik, kalecinin formda bir dönemden geçmesi ve önce öne geçip ardından skoru iyi koruma alışkanlığının birleşimiyle açıklanır. Villa cumartesi günü üçünü de yaptı. Ancak dipteki eğilim endişe verici. Önceki 12 aya kıyasla Villa maç başına 11,6 yerine 14,9 şutla karşılaşıyor. Daha az orta yapıyorlar ve kornerlerden daha az şut çıkarıyorlar. Daha fazla pas arası yapıyorlar ki bu da topsuz oyunda daha fazla vakit geçiren bir takıma işaret ediyor.

Villa Park: City'nin en sevmediği deplasman

Geçmişin de bu maçta payı vardı. Bu, Villa'nın Aralık 2023'te başlayan bir seride City'ye karşı iç sahada aldığı üst üste dördüncü lig galibiyetiydi ve hepsi tek farkla geldi: 1-0, 2-1, 1-0, 2-1. Ayrıca Villa, Mayıs ayında Etihad'daki 2-1'lik galibiyet de dahil olmak üzere iki takım arasındaki son üç lig randevusunun tamamından zaferle ayrıldı.

Bu serinin içinde belirgin bir şablon var: City, Villa Park'ta topa hükmetmeye meyilli; Villa ise kontratakla gol bulup takım boyunu koruyor ve baskıya göğüs geriyor. Her büyük kulübün nedense daha kötü oynadığı bir deplasman vardır; City için de Villa Park artık tam olarak öyle bir yere dönüştü.

City açısından ne anlama geliyor?

City bu maça verilerimize göre Premier League'in en şanslı takımı olarak, yani sahaya yansıttığı oyunun hak ettiğinin 7,6 puan önünde girdi. Maç başına 1,92 beklenen puanlık performanslar üzerine kurulu kusursuz bir başlangıcın böyle bir güne toslayacağı zaten belliydi. Cumartesi günü City standartlarına göre kötü bir performans değildi; sadece kendi rakamlarının biraz altında kalan ve gününde olan bir kaleci ile bir santrfora çarpan bir performanstı.

City, maç başlamadan önce ligin en yüksek ikinci derecesi olan 1731 puana sahipti. Tek bir mağlubiyet bunu pek değiştirmez. Asıl dikkat edilmesi gereken, Villa Park'ta başlarını yakan savunma hatalarının devam edip etmeyeceği. Bir maçta yapılan hatalardan iki gol yemek bir kriz değilse de ciddi bir uyarı.

Villa açısından ne anlama geliyor?

Villa adına bu galibiyet, tam anlamıyla bir 'Emery takımı' performansıydı: kompakt, disiplinli ve kritik anları kazanmaya odaklı. Asıl soru, Jackson'ın bitiriciliğine bağımlı kalmadan topa daha sık ve daha fazla sahip olup olamayacakları. Henüz bu maçı kapsamayan derecelendirmelere göre Villa, 1626 puanla ligde 9. sırada ve düşüş eğiliminde.

Tek bir maç trendi tersine çevirmez. Ancak plan işlediğinde Villa'nın neler yapabileceğini fazlasıyla gösteriyor. Top City'deydi, goller ise Villa'daydı. Cumartesi günü için bu kadarı yetti.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevapBarcelona dünyada 3., Real Madrid ise 6. sırada yer alıyor; aradaki fark maç başına yarım golden biraz daha azına denk geliyor. Ligdeki dokuz maçın tamamını kazanan Barcelona, ev sahibi olmasının yanı sıra Madrid'in altı puan önünde ve son altı resmi Clásico'nun beşinden galip ayrıldı. Madrid'in istatistikleri güçlü olsa da Barcelona'nınkiler daha iyi.

Dokuz maç, dokuz galibiyet, 39 gol. Barcelona, Pazar günkü Clásico'ya ligde kayıpsız bir karneyle ve Atlético'nun ardından üçüncü sırada bulunan Real Madrid'in altı puan önünde çıkıyor. Spotify Camp Nou'daki karşılaşma İngiltere saatiyle 20.00'de. Bu yazı kaleme alındığında hakem henüz açıklanmamıştı. Barcelona kazanırsa, kasım ayı gelmeden fark dokuz puana çıkacak.

The Beaumont Index, 1760 puan verdiği Barcelona'yı sadece Arsenal ve Bayern München'in ardında dünya üçüncüsü olarak konumlandırıyor. Madrid ise 1680 puanla 6. sırada. Dünyanın en iyi iki takımı karşı karşıya ve aralarındaki 80 puanlık fark, maç başına yarım golden biraz daha azına karşılık geliyor. Bu somut bir üstünlük. Yine de kapanmaz bir uçurum değil ve Madrid bu rekabette daha önce çok daha büyük farkları kapatmıştı.

Barcelona: Çok iyi geçen geçen sezondan bile daha iyi

Hansi Flick'in ekibi olağanüstü bir performans sergiliyor. Ligde maç başına geçen sezonki 2,24'lük ortalamalarını 3,46 xG'ye çıkarırken, kalesinde gördükleri xG'yi 1,24'ten 0,99'a düşürdüler. Rakipleri onlara karşı maç başına sadece ortalama 6,3 şut çekebiliyor. Ligde sadece tek bir rakip, Levante, pozisyon kalitesi açısından onlara kafa tutabildi; Barcelona o maçı da 4-2 kazanmayı bildi. Racing'i altının üzerinde xG üreterek 7-2 mağlup ettiler. Geçen cumartesi ise Real Betis deplasmanında 5-2 kazanırken goller Lamine Yamal, Rodri, Gabriel Jesus, Eric García ve Dani Olmo'dan geldi.

Kadro derinliği bu listeden de net bir şekilde anlaşılıyor. Raphinha 12 golle ligin en skorer ismi olmasına rağmen son iki lig maçının hiçbirine ilk 11'de başlamadı ve Barcelona bu maçlarda sekiz gol kaydetti. Yamal'ın sekiz golü ve altı asisti var. Pedri orta sahayı kusursuz yönetiyor. Betis deplasmanında savunmada Pau Cubarsí ve Gerard Martín başlarken sağ bekte Jules Koundé forma giydi. Flick, takımın ahengini hiç bozmadan 4-3-3 ile 4-2-3-1 arasında rahatça geçiş yapabiliyor.

Ayrıca temel istatistiklerinin de biraz önünde gidiyorlar. Barcelona bu sezon yakaladığı pozisyonların karşılığı olan beklenen puanın +3,3 puan üzerinde; geçen sezon ise bu fark +14,9 puandı. Bu ikinci rakam gerçekten muazzam. Bunun bir kısmı saf bitiricilik kalitesiyle açıklanabilir, ki bu yadsınamaz bir gerçek; bir kısmı ise sürdürülebilir değil. Yine de dokuzda dokuz yapmak asla tesadüf olamaz.

Tek uyarı sinyali hafta ortasında geldi. Barcelona salı günü Paris Saint-Germain deplasmanında 4-2 kaybetti; bu da önde kurdukları savunma çizgisinin elit hızdaki oyuncular tarafından delilebileceğini hatırlattı. Madrid ise tam olarak bu tür bir elit hıza sahip.

Real Madrid: İki mağlubiyet, iki bambaşka hikaye

José Mourinho'nun Madrid'i dokuz maçta 21 puan topladı ve beklenen puanının sadece −0,2 puan gerisinde. Başka bir deyişle, sahada oynadıkları futbolun tam karşılığını aldılar. Maç başına geçen sezonki 1,95'lik ortalamanın üzerine çıkarak 2,52 xG üretiyor ve kalesinde 1,22 xG görüyorlar.

Barcelona bu sezon yakaladığı pozisyonların karşılığının +3,3 puan üzerinde; geçen sezon ise bu rakam +14,9'du.

Aldıkları iki mağlubiyeti birbirinden ayrı değerlendirmek gerekiyor. Eylül ayında Real Betis deplasmanında 3,59'a karşı 1,00 xG üretmelerine rağmen 1-0 kaybettiler; futbolda görebileceğiniz en bariz şanssızlıklardan biriydi. Bir hafta sonra ise Atlético deplasmanında 0,60'a karşı 2,32 xG ile 2-1 mağlup oldular: tek kelimeyle sahadan silindiler. İlki sadece istisnai bir gürültüydü. İkincisi ise pazar günkü maç için çok daha yol gösterici. Düşmanca bir deplasman atmosferinde, taktiksel açıdan kusursuz işleyen bir takıma karşı Madrid hücumda hiçbir varlık gösteremedi.

Mourinho, geçen sezon Madrid'in en sık tercih ettiği diziliş olan 4-4-2'yi bırakıp her lig maçında 4-2-3-1'e döndü. İleri uçta Kylian Mbappé görev yapıyor ve ligde dokuz golü var. Arkasında Jude Bellingham oynuyor. Geçen cumartesi günü Sevilla karşısında çift pivotta Arda Güler ve Aurélien Tchouaméni yer alırken, Federico Valverde sağ bekteydi. Madrid o maçı 4-1 kazandı: Arda Güler attı, Mbappé biri penaltıdan iki gol buldu, dördüncü gol ise Diomande'den geldi.

Kadrodaki rotasyon devam ediyor. Ayın başında Villarreal karşısında savunma dörtlüsü Trent Alexander-Arnold, Antonio Rüdiger ve Álvaro Carreras ile kurulmuştu; Sevilla karşısında ise Valverde, Ibrahima Konaté, Dean Huijsen ve Marc Cucurella sahadaydı. Madrid, Barcelona'nın Paris'te kaybettiği gecenin ertesinde çarşamba günü Leipzig'i 4-1 mağlup etti ve derbiye çok daha moralli geliyor.

Tarihçe: Barcelona'nın serisi

Ocak 2025'ten bu yana oynanan altı resmi El Clásico'nun beşini Barcelona kazandı. Süper Kupa'da 5-2, Kral Kupası'nda uzatmalarda 3-2, ligde 4-3, yine Süper Kupa'da 3-2 ve mayıs ayında iç sahada 2-0. Tek istisna, Madrid'in Bernabéu'da 2-1 kazandığı geçen ekim ayıydı. Biraz daha geriye, Ekim 2024'e giderseniz seriyi başlatan Madrid'deki 4-0'lık galibiyeti görürsünüz.

Bu karşılaşmalar genellikle skor tabelasının gösterdiğinden çok daha başa baş geçiyor. Barcelona'nın bu serideki beş galibiyetinden üçü tek farkla geldi. El Clásico'larda anları doğru değerlendiren takım genellikle kazanır ve son 18 aydır bunu başaran taraf çoğunlukla Barcelona oldu.

Perspektifi sadece lig maçlarıyla sınırlandırdığınızda tablo biraz daha dengeleniyor. Son beş lig Clásico'sunda Barcelona 3, Madrid ise 2 galibiyet aldı. Madrid'in galibiyetleri Bernabéu'da geldi. Pazar günkü randevu ise Bernabéu'da değil.

Büyük resim

The Beaumont Index takımların hangi yöne doğru evrildiğini de takip ediyor ve burada iki dev birbirinden ayrışıyor. Barcelona'nın reyting trendi yükselişte: altta yatan metrikleri zaten çok yüksek bir seviyeden daha da yukarı taşındı ve reytingleri de buna paralel olarak tırmanmaya devam etti. Madrid'inki ise sabit bir çizgide. Her iki kulüp de geçen sezonu beklenen puanlarının oldukça üzerinde tamamlamıştı; Barcelona 14,9, Madrid ise 10,1 puan fark yaratmıştı, yani ikisinde de bitiricilik kalitesi fazlasıyla mevcut. Bu sezonki temel fark ise Madrid'in bu ekstra verimliliği tüketmiş olması, Barcelona'nın ise bu avantajı korumayı sürdürmesi.

Bu durum, pazar günkü maç kadar şampiyonluk yarışı açısından da kritik. 22 puanla ikinci sırada yer alan Atlético, 1598 puanlık reytingiyle dünya sıralamasında 20. basamakta ve her iki ekibin de bir hayli gerisinde. Reytinglere bakılırsa bu iki atlı bir yarış ve pazar günü bu iki at ilk kez kozlarını paylaşacak.

Düğümün çözüleceği yer

Mbappé'ye karşı Barcelona'nın kurduğu önde savunma hattı herkesin gözünü diktiği eşleşme olacak; hafta ortasında Paris'te alınan mağlubiyet de bu konudaki tartışmaları daha da alevlendirecektir. Barcelona savunma hattını öne çıkarıp sahayı daraltarak savunma yapıyor, rakiplerin bu kadar az şut şansı bulabilmesinin sebebi de bu. Ancak bunun bedeli, savunma arkasına atılan toplar. Yanında koşu atan Endrick ya da Diomande ile Mbappé, bu zaafı cezalandırma konusunda dünyanın en iyilerinden biri.

Sahanın diğer ucunda ise Madrid orta sahasının Pedri'yle ve Fermín López ile Yamal'ın hatlar arasına yaptığı koşularla baş etmesi gerekecek. Madrid, Barcelona'dan daha fazla pozisyon veriyor: maç başına 0,99'a karşı 1,22. Camp Nou'daki 90 dakika boyunca bu fark giderek ağırlığını hissettirir.

Yorgunluk iki ucu keskin bir bıçak. Barcelona salı günü oynadı, Madrid ise çarşamba. Barcelona fazladan bir gün dinlenme avantajına sahip; Madrid'in elinde ise arkasına alacağı daha iyi bir sonuç var.

Karar

The Beaumont Index, iç sahada Barcelona'yı maç başına yarım golün biraz altında bir farkla daha üstün taraf olarak görüyor. Katalan ekibinin bu sezonki temel metrikleri açık ara LaLiga'nın en iyisi ve bu eşleşmedeki son dönem karneleri de mükemmel. Madrid'in verileri ise fena sayılmaz; dünyada ilk altı takım arasında yer aldıklarını gösteriyor ki sıralamadaki yerleri de tam olarak burası.

Fakat tek bir maçta yarım gollük bir avantaj pek çok ihtimale kapı aralar. Madrid bu fikstürü daha geçen ekim ayında kazanmıştı ve Mourinho tüm kariyerini tam da bu tür gecelere hazırlanarak geçirdi. Barcelona'nın kazanması şampiyonluk yarışını formalite icabı bir geçit törenine çevirir. Madrid'in galibiyeti ise yarışı yeniden alevlendirir.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap Barcelona, 17 Ekim 2026'da La Cartuja'da Real Betis'i 5-2 mağlup etti; çünkü ölçülebilen neredeyse her şeye hükmettiler: %69 topla oynama, 18'e karşı altı şut ve Betis'in birine karşılık yaklaşık üç gollük fırsat kalitesi. Sağ kanattan Lamine Yamal girdiği on ikili mücadelenin sekizini kazandı ve durum 2-3 iken Facundo Bernal'in gördüğü kırmızı kart maçın fişini çekti.

İlk Betis taraftarları yerlerine oturmaya başladığında top henüz uzak köşeye doğru yuvarlanıyordu. La Cartuja'da henüz onuncu dakikada Lamine Yamal, ayağının tabanıyla topu çekip Facundo Bernal'i oyundan düşürdükten sonra ceza sahası dışından sert bir vuruş çıkardı; üçüncü sıradakinin lidere kafa tutup tutamayacağını görmeye gelen stadyum cevabını erkenden aldı. Ve bu cevabı dört kez daha alacaktı.

Maçın skoru 5-2 bitti. Giovani Lo Celso'nun iptal edilen sansasyonel bir volesi, Facundo Bernal'e doğrudan çıkan bir kırmızı kart vardı ve son düdük çaldığında Barcelona ligde dokuzda dokuz yapmıştı. Bunların hepsi hatırlanacak. Bu yazı ise hatırlanmayacak detayları konu alıyor: dizilişler, kanat değişimleri, ikili mücadeleler ve maçın artık bir maç olmaktan çıktığı o an.

Dizilişler: Tek çatlaklı bir ayna

Kağıt üzerinde bu bir ayna eşleşmesiydi. Manuel Pellegrini de Hansi Flick de sahaya 4-2-3-1 sürdü. Betis için bu bir rutindi: önceki sekiz lig maçının yedisinde ana dizilişleri buydu. Barcelona içinse bir tercihti. Önceki sekiz lig maçında Flick'in ana dizilişi beş kez 4-3-3 olmuştu. Burada ise Fermín López'in arkasında Rodri ve Pedri'den oluşan iki ön liberoyla sahaya çıktı; sağda Yamal, solda Karim Adeyemi ve en uçta Gabriel Jesus vardı.

İlk 11'deki her oyuncunun istatistiklerini esame listesindeki yerlerine (fiilen durdukları yerlere değil, yazılı pozisyonlarına) koyduğunuzda maçın resmi kendiliğinden ortaya çıkıyor. Barcelona'nın dörtlü savunması ve çift pivotu kendi aralarında 522 pas denemesi yaptı; bu, takımın toplam 751 pasının %70'i demek. Beş Barcelona oyuncusu 60 veya üzeri pas denedi. Betis'te ise hiçbir oyuncu 38'i geçemedi, o da stoper Valentín Gómez'di. Betis'in en yüksek reytinge sahip oyuncusu 7,5 ile kalecileri Álvaro Valles oldu; bu kadar çok şutla karşılaşıp yalnızca beş gol yediğinizde olan budur. Sahadaki en düşük reytinge sahip iki oyuncu Betis'in bekleriydi: 5,2 ile Héctor Bellerín ve 5,3 ile Fran García. Barcelona'nın ilk 11'indeki en iyi üç isim ise takımın her bir hattından birer kişiydi: Yamal (8,6), Rodri (8,3) ve Cubarsí (8,2).

Çift pivot kritik bir öneme sahipti çünkü beklere hareket alanı sağladı. Hem Rodri hem de Pedri derinde konumlanınca, anladığımız kadarıyla Jules Koundé ve Xavi Espart stoperleri açıkta bırakmadan hücuma rahatça çıkabildi. İlk golün asistini Koundé yaptı; Espart ise tüm Barcelona savunmacılarından daha fazla çalım denedi. Barcelona maç boyunca 4-2-3-1 düzenini korudu. Betis ise bu dizilişi maçın yaklaşık %61%'inde sürdürebildi; geri kalanı ise muhtemelen kırmızı kart sonrası yapılan zorunlu düzenlemeydi.

Aynadaki çatlak Betis'in sol kanadındaydı. Kağıt üzerinde sol bekte yer alan Fran García'nın karşısında Yamal vardı ve önündeki Abdessamad Ezzalzouli, işi adam eksiltmek olan bir kanat oyuncusuydu: beş çalım denedi. Çoğu hafta bu makul bir tercih olabilir. Yamal'a karşı ise adeta bir davetiye çıkarmaktı.

Barcelona nasıl hücum etti: Hızla değil, sabırla

Barcelona, Betis'i geçiş hücumlarıyla vurmaya çalışmadı. Maç boyunca sezon ortalamalarına uygun şekilde yalnızca bir kontratakları vardı. Bunun yerine hücum hacmiyle oynadılar: Önceki sekiz lig maçındaki yaklaşık 35 ortalamalarına kıyasla 47 set hücumu gerçekleştirdiler ve bunların 14'ü şutla sonuçlandı. 751 pas yapıp %92 isabet oranı yakaladılar. Yalnızca Rodri 129 pasın 126'sında isabet sağladı. Pedri 103, stoper Pau Cubarsí ise 106 isabetli pas kaydetti.

Çift pivot kritik bir öneme sahipti çünkü beklere hareket alanı sağladı.

İşin ilginç yanıysa şu: Barcelona, tüm bu oyun üstünlüğüne rağmen kendi standartlarına göre olağanüstü kalitede pozisyonlar üretemedi. Güvendiğiniz modele bağlı olarak, girdikleri pozisyonların değeri yaklaşık üç gole tekabül ediyordu; bu yüksek bir sayı olsa da kullandığımız iki modelde de sezon ortalamalarının altındaydı. Çektikleri 18 şut alışılmışın biraz altındaydı ve 16 ortadan sadece ikisi takım arkadaşını bulabildi. Barcelona'nın olağanüstü yaptığı şey bitiricilikti: Yaklaşık üç gollük fırsatlardan beş gol çıkardılar. Fermín'in kornerinde Rodri kafayı vurdu. Yamal'ın barajdan dönen serbest vuruşunda Cubarsí topa ilk yetişen olup içeri çevirdi ve Eric García dokunarak golü attı. Yamal'ın füzesi ve Dani Olmo'nun maç sonundaki vuruşu ise hiçbir gol beklentisi modelinin öngöremeyeceği türden bitirişlerdi.

Betis nasıl hücum etti: Neredeyse hiç

Betis'in rakamları ise tablonun vahametini daha net gösteriyor. Önceki sekiz lig maçında ortalama yaklaşık 30 set hücumu, 15 orta, beş korner ve 16 şut üretmişlerdi. Bu maçta ise 17 set hücumu, üç orta, iki korner ve altı şutta kaldılar. Topa %31% oranında sahip oldular ve Barcelona'nın toplamının yaklaşık üçte biri kadar, 256 isabetli pas yapabildiler.

Yine de çekilen altı şut gayet kaliteliydi. Beşi kaleyi buldu ve üretilen pozisyonlar 1 xG'nin biraz üzerindeydi. Betis'in iki golü de hücumda anlık olarak çoğaldıkları anlarda geldi: Uzaklaştırılamayan bir kornerin ardından Pablo Fornals'ın ortasına Valentín Gómez'in vurduğu kafa golü ve Barcelona'nın üçüncü golünün hemen ardından savunma arkasına sarkan Ezzalzouli'nin Joan García'nın yanından ağlara gönderdiği vuruş. Pozisyonun başlangıcında Cucho Hernández'in elle oynaması nedeniyle inceleme sonrası iptal edilen Lo Celso'nun volesi ise bu anların üçüncüsü olabilirdi. Betis hücumunun dürüst özeti tam olarak bu: Çok fazla bir şey yoktu ama büsbütün etkisiz de değillerdi. Joan García kalesine gelen beş isabetli şutla uğraşmak zorunda kaldı ve ikisi gol oldu.

Baskı ve savunma: Barcelona boğdu, Betis geri çekildi

Bu maçtaki en çarpıcı tek veri, iki takımın pres tarzları arasındaki devasa uçurumdu. Presi, bir takımın savunma aksiyonu yapmadan önce rakibine izin verdiği pas sayısı üzerinden ölçüyoruz: Rakam ne kadar düşükse pres o kadar agresif demektir. LaLiga'nın bu sezonki medyan değeri 11,6 civarında.

Barcelona, savunma aksiyonu başına Betis'e 7,4 pas izni verdi; bu rakam kendi sezon ortalamaları olan 6,5'e yakın ve lig standartlarının oldukça üzerinde bir agresifliğe işaret ediyor. Betis ise Barcelona'ya tam 38,3 pas şansı tanıdı. Kendi sezon ortalamaları 13 dolaylarında. Bu farkın bir kısmı kırmızı kartla açıklanabilir, bir kısmı da rakip topla %69% oynadığında kaçınılmaz olarak yaşanan bir durum. Bu rakamları devrelere göre ayıramadığımız için geri çekilmenin ne kadarının bilinçli bir tercih olduğunu söyleyemiyoruz. Ancak ikili mücadele verileri, meselenin yalnızca kırmızı karttan ibaret olmadığını gösteriyor.

Betis, sezon ortalaması olan %58'e karşılık savunma ikili mücadelelerinin sadece %42'sini kazanabildi. Barcelona ise kendi standardı olan %55'in üzerine çıkarak %64 kazandı; hücumdaki ikili mücadelelerde de normalde %48 olan oranını %58'e taşıdı. Maçın özeti bu iki sayıda gizli: Bir Barcelonalı oyuncu Betisli bir oyuncunun üzerine gittiğinde çoğunlukla çalımını attı, geçti. Pas arası sayıları her iki takımın da tam ortalamasındaydı: Betis için 39, Barcelona için 33. Bu da Betis savunma bloğunun kabaca doğru yerleşim aldığını gösteriyor. Asıl sorun, o bloğun rakiple temasa geçmek zorunda kaldığı anlarda baş gösterdi.

Bireysel istatistikler daha katı kriterlerle tutulduğundan toplamlar daha düşüktür; ancak aynı hikâyeyi anlatır ve yükün kimin omuzlarında olduğunu ortaya koyar. Betis oyuncuları 17 top çalma ve 14 pas arası olmak üzere toplam 31 savunma aksiyonuna imza atarken Barcelona'da bu sayı 21'de kaldı. Betis'in aksiyonlarının yarıdan fazlası savunma dörtlüsünden geldi: Barcelona savunmacılarının dörder top çalma ve pas arasına karşılık, Betis savunması yedi top çalma ve on pas arası yaptı. Fran García (iki top çalma, üç pas arası) ve Diego Llorente (üç ve iki) beşer aksiyonla sahanın en yüksek sayılarına ulaştı. Bellerín üç pas arası yaparken girdiği üç ikili mücadelenin hiçbirini kazanamadı. Konum verileri olmadan bu sadece bir çıkarım olsa da, bunu öne adım atmaktan ziyade tüm öğleden sonrayı rakibe reaksiyon vererek geçiren bir savunma hattı olarak yorumlayabiliriz.

Barcelona'nın savunması ise sahaya çok daha dengeli yayıldı. Orta saha oyuncuları Betis'inkiyle aynı şekilde dokuz top çalma yaptı; Pedri'nin üç top çalması bir Barcelonalı oyuncunun ulaştığı en yüksek sayıydı. Betis'in forvet hattı hiç katkı veremezken, Barça'nın hücumcuları ikisi de Jesus'tan gelen iki top çalmayla katkı sağladı. Son 11 dakikada oyuna giren Gavi bile iki top çaldı. Bu durum yukarıdaki pres verileriyle örtüşüyor, ancak sınırları da belirtmek gerek: Bu sayılar müdahaleyi kimin yaptığını gösterir, sahanın neresinde yapıldığını değil.

Kilit eşleşme: Yamal, Betis'in soluna karşı

Bu maçı tek bir eşleşmeyle özetlemek isterseniz, adres burasıdır. Yamal 70 dakika sahada kaldı, girdiği on ikili mücadelenin sekizini kazandı. Sekiz çalım denemesinin altısında başarılı oldu, ikisi isabetli üç şut çekti, ilk golü attı ve üçüncü golün asistini yaptı. Kanadın diğer tarafındaki Fran García ise girdiği 13 ikili mücadelenin sadece dördünü kazanabildi ve yedi kez çalım yiyerek sahanın bu alanda en kötü ismi oldu.

Yamal hücum aksiyonlarında da sahanın lideriydi: Üç şut, iki kilit pas, bir gol ve bir asist. Takım genelinde Barcelona oyuncuları, Betis'in altı kilit pasına karşılık 16 kilit pas üretti. Her iki ön libero ve stoperden çıkan Cubarsí dahil olmak üzere altı Barcelonalı ikişer kilit pas attı. Betis'te ise bu sayıya yalnızca Lo Celso ve Fornals ulaşabildi; zaten Betis'in iki golünün hazırlayıcısı da bu ikiliydi.

Burada dikkatli olmakta fayda var. Bunlar maç geneli toplamlarıdır, bire bir eşleşmelerin dökümü değil; üstelik önündeki kanat oyuncusunun savunmayı boşlaması yüzünden Fran García sık sık ikiye bir yakalandı. Ancak rakamların çizdiği tablo fazlasıyla net: Barcelona'nın en iyi oyuncusu, öğleden sonrayı Betis'in en savunmasız savunmacısının üzerine akınlar yaparak geçirdi ve Betis'in planı iş işten geçene kadar onu koruyacak şekilde değişmedi.

Diğer kanatlarda mücadeleler daha başa baş ve çok daha ilgi çekiciydi. Fran García'nın önündeki kanat oyuncusu Ezzalzouli, Koundé'nin savunduğu kanatta girdiği dokuz ikili mücadelenin dördünü kazandı ancak beş çalım denemesinden yalnızca birinde başarılı olabildi. Yine de tek bir temiz dripling gol atmasına yetti. Diğer tarafta ise Adeyemi altı ikili mücadelenin dördünü kazanırken Bellerín üçte sıfır çekti; gerçi Bellerín üç pas arası yaptı. Betis'in sağında Lo Celso, Xavi Espart'ın kanadına karşı sekiz ikili mücadelenin üçünü kazandı fakat ürettiği iki kilit pasla Betis'in iki ana yaratıcısından biri oldu. Espart iki kalede de yoğundu: 11 ikili mücadele, dördü kazanıldı, üç çalım denemesi ve isabetsiz iki şut.

Diğer savaş ise merkezdeydi. Bernal ve Dani Ceballos'tan oluşan Betis çift pivotunun amacı, Rodri ve Pedri'nin oyunu dikte etmesini engellemekti. Sahada kaldıkları süre boyunca ikisi toplamda yalnızca 25 pas yapabildi. Rodri ile Pedri ise tam 241 pas kaydetti. Pellegrini'nin devre arasında Ceballos'u çıkarıp Nelson Deossa'yı oyuna alması, orta sahanın elden gittiğini fark ettiğinin ilk işaretiydi. Bu durum çaba eksikliğinden kaynaklanmıyordu: Ceballos 45 dakikada girdiği yedi ikili mücadelenin dördünü kazandı ve üç pas arası yaptı. Karşısındaki Pedri ise 11'de altı ikili mücadele kazandı.

Dağılım grafiği sahadaki iki farklı oyuncu profilini gözler önüne seriyor. Sağ üst köşede Barcelona'nın pas sirkülasyonunu yöneten isimleri yer alıyor: %98% ile Rodri, %97% ile Cubarsí ve %92% ile Pedri; hepsi 100'ün üzerinde pas yaptı. Sol altta ise topla zor işleri başarması beklenen hücumcular var. İlk 11'ler arasında en düşük pas isabeti oranına sahip dört oyuncu Cucho Hernández (%64%), Yamal (%66%), Ezzalzouli (%67%) ve Lo Celso (%68%) oldu. Yamal için bu oran bir şeyler üretmeyi denemenin bir bedeli; Betis hücumcuları içinse etraflarında üç Barcelonalı varken top almanın faturası. Betis takım halinde %79% pas isabeti yakalarken Barcelona %92%'ye ulaştı.

Değişiklikler ve kırılma anı

İki teknik direktör de devre arasında değişikliğe gitti. Pellegrini'ninki oyunu kontrol etmeye yönelikti: Ceballos çıktı, Deossa girdi. Flick ise stoper hattında mevki değişikliği yapmadan Gerard Martín'in yerine Eric García'yı aldı. García gol de atacaktı. Jesus'un ondan kısa süre önce bir golü ofsayt gerekçesiyle iptal edilmişti; ikinci yarının başlamasından altı dakika sonra Yamal'ın yana çıkardığı pasla skoru 3-1'e getirdi.

Ardından maçın kaderini tayin eden iki dakika geldi. 53. dakikada Ezzalzouli skoru 3-2'ye getirdi ve 27. dakikadan bu yana ilk kez Betis maça ortak oldu. Saniyeler sonra yaşanan karambolde Bernal ile Yamal karşı karşıya geldi; Bernal şiddetli hareketi nedeniyle doğrudan kırmızı kart gördü. O ana dek Barcelona daha iyi olan taraftı ancak farkı açamamıştı. O andan itibarense skoru kovalamak zorunda olan 10 kişilik bir rakibe karşı oynadılar.

Flick'in cevabı gecikmedi ve fazlasıyla agresifti. 62. dakikada Fermín ve Adeyemi'nin yerine Olmo ile Anthony Gordon'ı sahaya sürdü. Aynı dakika içinde Yamal'ın barajdan dönen serbest vuruşunda topa ilk yetişip içeri çeviren Cubarsí'nin pasını García yakın mesafeden filelere gönderdi. Pellegrini 64. dakikada Rodrigo Riquelme ve Troy Parrott'u, ardından 70. dakikada Ángel Ortiz ve Álvaro Fidalgo'yu oyuna alarak tüm riskleri aldı. Ancak hiçbir şey değişmedi. 81. dakikada Olmo'nun vuruşu beşinci golü getirirken Cubarsí'nin de ikinci asisti oldu. Kırmızı kartın ardından Barcelona hanesine 2-0 yazıldı ve Betis 10 kişiyken gol bulamadı.

Adil bir değerlendirme için kırmızı kartın etkisini doğru tartmak gerekir. Skor 2-3 iken ve bitime 37 dakika varken Betis oyunun içindeydi. Ancak kart öncesindeki istatistikler de zaten Barcelona'yı açıkça işaret ediyordu ve reytinglerimizdeki 224 puanlık, yani maç başına yaklaşık 1,2 gollük fark, Barcelona'nın zaten tek farklı bir galibiyet almasının makul bir beklenti olduğunu gösteriyordu. Kırmızı kart, muhtemel bir galibiyeti hezimete dönüştürdü; Betis'in kazanacağı bir maçı mağlubiyete çevirmedi.

Bundan sonrası için ne anlama geliyor?

Betis adına bu maç, The Beaumont Index'in uzun süredir uyardığı yüzleşmeydi. Hafta sonuna girerken maç başına 1,40 puanlık performanstan 2,29 puan çıkarıyorlardı; yedi maçta yaklaşık altı puan fazlayla LaLiga'nın beklentiyi en çok aşan takımı konumundaydılar. Index verilerine göre 1532 puana sahipler, bu da iyi bir takım olduklarını gösteriyor; Barcelona'nın puanı ise 1763. Bernal şimdi cezayla karşı karşıya ve Pellegrini, onun yokluğunda orta sahayı teslim eden çift pivot kurgusunu yeniden inşa etmek zorunda. Betis için taktiksel mesele aslında Barcelona ile sınırlı değil; asıl soru, sol kanadın kaliteli kanat oyuncularına karşı korunup korunamayacağı, zira Yamal sonuncusu olmayacak.

Barcelona içinse daha ilgi çekici sınav sırada bekliyor: Index'in İspanya'nın en iyi ikinci takımı olarak değerlendirdiği bir Real Madrid deplasmanı. Rodri ve Pedri'nin birlikte yer aldığı 4-2-3-1 dizilişi tam bir deplasman planı gibi göründü: öncelik kontrol, hücumlar ise sağ kanat üzerinden. Flick'in bu yapıyı koruyup korumayacağı yoksa bu sezon daha sık tercih ettiği 4-3-3'e mi döneceği, o maça nasıl yaklaştığının en net göstergesi olacak.

La Cartuja'da yerini erkenden alan taraftarlar haklıydı. Ne olacağını anlamak için gördükleri yetmişti. Rakamlar ise zaten bir süredir bunu biliyordu.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap: Manchester United, Fulham ve Burnley; Michael Carrick, Álvaro Arbeloa veya Nicky Hayen'ı bu sonbaharda alınan skorlara bakarak kovmamalı. İncelenen 6.876 teknik adamlık döneminde tamamlanan görev sürelerinin medyanı dört aydı; oysa takımların performans zirvesine ulaştığı medyan süre 16,3 ay. Üstelik bu üç kulübün de sahadaki oyunu, aldıkları sonuçların fersah fersah önünde seyrediyor. Onları 16. ayda, sergiledikleri oyuna göre değerlendirin.

Güncelleme, 25 Ekim 2026: Burnley, Lincoln City deplasmanında alınan 4-1'lik mağlubiyetin ardından Championship'te 22. sıraya gerileyince 24 Ekim'de Nicky Hayen'ın görevine son verdi. Görevde kaldığı 14 lig maçında yalnızca bir galibiyet alabilen Hayen'ın ayrılığı kulüp açıklamasıyla duyuruldu. Bu analiz söz konusu ayrılıktan önce kaleme alınmış olup metne dokunulmamıştır. Carrick ve Arbeloa bölümleri geçerliliğini korumaktadır.

En az üç farklı kulüp taraftarını karşımıza alacak bir tespit ile başlayalım. Michael Carrick, Álvaro Arbeloa ve Nicky Hayen; bu yazının yazıldığı an itibarıyla, sonu genelde "emekleri için teşekkür ederiz" açıklamasıyla biten türden bir baskı altında. Hiçbirinin iyi bir teknik direktör olup olmadığını bilmiyorum. Açıkçası henüz kimsenin bildiğini de sanmıyorum. En azından şimdilik.

Bu kaçak güreşmek değil. Tamamen verilere dayanan somut bir çıkarım ve ardında ciddi bir sayım yatıyor. Çalışmamızda Aralık 2022'den bu yana yaklaşık 346.000 maçı kapsayan 6.876 teknik direktörlük dönemini mercek altına aldık. Ortaya iki çarpıcı rakam çıktı; bunları yan yana koyduğunuzda futbol dünyasının ne denli tuhaf davrandığını net bir şekilde görüyorsunuz.

Birinci veri: Dört ay

Tamamlanan görev sürelerinin medyanı yalnızca dört aydı. Dört sezon değil; dört ay. Araştırmada incelenen tamamlanmış görevlerin yaklaşık %36%'sı üç ay dolmadan, neredeyse %63%'ü ise altı ay içinde son buldu. Bir yıl geride kaldığında ise görevlerin onda dokuzu çoktan noktalanmıştı.

Burada dikkatli olmakta fayda var, çünkü "tamamlanmış" kelimesi göründüğünden çok daha büyük bir yük taşıyor. Hâlâ devam eden bir görev bu rakama dahil değil ve uzun süredir görevde olan teknik direktörler doğal olarak orantısız biçimde işlerinin başında kalmaya devam ediyor. Dört ay verisi, her görev süresini değil, yalnızca sona erenleri kapsıyor. Ama asıl mesele de tam olarak bu. Futbol bir dönemi noktaladığında, bunu genellikle çok erken yapıyor.

İkinci rakam: On altı ay

İkinci rakam, sağlıklı biçimde ölçülebilecek kadar uzun süren dönemlerden geliyor. Her biri için, sonuçların kadronun başarması beklenen seviyenin en çok üzerine çıktığı dönemi tespit ettik. Bu zirvelerin medyanı, göreve başlandıktan sonraki 16,3. aydı. Ölçebildiğimiz görev sürelerinin kayda değer bir bölümünde (%27%'sinde) zirveye iki yılın ardından ulaşıldı.

Bunun nedenleri elbette tartışılabilir. Yeni teknik adamların bir iki transfer dönemine ihtiyacı olur. Oyuncuların ezbere bilmedikleri şablonları öğrenmesi zaman alır. Bir kısmı da şüphesiz kötü teknik direktörlerin henüz zirveye ulaşamadan kovulmasından ve ayakta kalanların ortalamadan daha iyi görünmesinden kaynaklanıyor. Bu argümanı ciddiye alıyorum; bu yazının kesin bir kural değil de bir deneme olmasının temel sebebi de bu. Ancak bu payı bıraksak bile, dört ay ile on altı ay arasındaki uçurum tesadüf olamayacak kadar büyük.

İkinci rakam, sağlıklı biçimde ölçülebilecek kadar uzun süren dönemlerden geliyor.

Şimdi, o üç isim

Michael Carrick, 13 Ocak 2026'da Manchester United'da geçici olarak göreve geldi ve Mayıs ayında asil teknik direktör oldu. Bu da onu dokuz ayı biraz aşkın bir süreye taşıyor. Yukarıdaki eğride, tamamlanan her beş görevden dördünün son bulduğu noktayı geride bırakmış durumda ve medyan zirve noktasının hayli gerisinde. The Beaumont Index'te United'ın reytingi 1672; bu da beş büyük ligdeki ortalama bir kulüpten maç başına yaklaşık bir gol daha iyi oldukları anlamına geliyor. Son modellememizde United, sergilediği performansın hak ettiğinden yaklaşık üç puan daha gerideydi. Bu onu kötü gidişattan kurtarmıyor; ancak bu kötü serinin göründüğü kadar vahim olmadığını ortaya koyuyor.

Álvaro Arbeloa, 7 Temmuz'da Fulham'ın başına geçti. Nicky Hayen ise 10 Temmuz'da Burnley'de görevi devraldı. İkisi de yaklaşık üç buçuk aydır görevde. Son modellememizde iki kulüp de performanslarının gerisinde kaldı: Fulham yaklaşık üç puan, Burnley ise neredeyse dört puan geride. İkisinden biri bu sonbaharda kovulursa, bu karar araştırmanın teknik direktör ayrılıklarının yoğunlaştığını gösterdiği aralıkta ve takımların zirveye ulaştığı dönemin tam bir yıl öncesinde gerçekleşmiş olacak.

Zirve eğrisinin gerçek tablosu

Yalnızca orta noktaya değil, eğrinin genel şekline bakmakta fayda var. İki yıl boyunca takip edebildiğimiz 1.909 görev süresinin yalnızca 250'si (yaklaşık %13'ü) ilk altı ay içinde zirve yaptı. Neredeyse %40'ı ise 18 ay ile üç yıl arasında zirveye ulaştı. İlk aylar, bir takımın yeni hocasıyla en iyi futbolunu oynamasının en düşük ihtimal olduğu dönemdir ve kararların çoğu tam da bu dönemde alınır. Bir teknik adamı tam verim vermeye başlayacağı andan hemen önce kovmak üzere bir sistem tasarlamak isteseydiniz, bundan daha iyisini bulamazdınız.

Sonuçlar değil, performanslar

Futbolun zamanlamada yanılması ilk problemse, ikincisi neyi ölçtüğüdür. Puan tablosu size ne olduğunu anlatır; ancak gelecekte ne olacağına dair zayıf bir rehberdir. İşte üç kulübün sahaya koyduğu futbolun hak ettiği karşılık: Manchester United'ın performansı, modellememizde fiilen kazandığı 1,00 puana kıyasla maç başına 1,67 puana denk geliyordu. Fulham 0,71 puana karşılık 1,01'i hak ediyordu. Burnley ise 0,73'e karşılık 0,96 puan seviyesindeydi.

Bu üç tablo da eşit derecede iç açıcı değil ve öyleymiş gibi davranmak dürüstçe olmaz. Carrick'in durumu en güçlüsü: 1672 reytinge sahip, ilk altı takımı gibi oynayan ve normalde kazanması gereken maçları kaybeden bir takım. Arbeloa'nın durumu makul: Orta-alt sıra Premier League takımı gibi oynayan ancak küme düşme hattındaki bir takım gibi puan toplayabilen bir Fulham. Hayen'in durumu ise en zayıfı; çünkü Burnley'nin futbolu, şanssızlık faktörünü hesaba katmasak bile maç başına ancak bir puana tekabül ediyor. Yine de her senaryoda makas aynı yönü işaret ediyor: Alınan sonuçlar oynanan futboldan daha kötü ve teknik direktörlerin kovulmasına sebep olan şey de tam olarak sonuçlar.

Beklenen puan ortalamalarını yan yana koyduğunuzda bu üç vaka birbirinden ayrışıyor. United'ın futbolu maç başına 1,67 puana denk geliyor; bu da Premier League'deki en iyi altıncı beklenen puan ortalaması demek. Fulham 1,01 puana değer bir futbol oynuyor. Farklı bir ligde yer alan Burnley ise şanssızlıklar hesaba katılmadan dahi maç başına bir puanın altında, 0,96 seviyesinde. Hayen dosyasındaki rahatsız edici detay da bu. Burnley'de sabır gösterilmesi yönündeki argüman, takımın şansının döneceğine değil, bizzat araştırmanın sonuçlarına dayanıyor.

Akla ilk gelen itiraz

"Ama bazı hocalar gerçekten yetersizdir." Evet, öyledir. Araştırma size hangilerinin öyle olduğunu söyleyemez; öyle bir iddiası olduğunu da söyleyemem. Ancak size söyleyebileceği şey, bu kararın genellikle henüz ortada yeterli veri ve kanıt yokken alındığıdır. Dört ayın sonunda teknik direktörünü kovan bir başkan, hocanın ulaştığı zirveye tepki vermiyordur; çünkü o zirve henüz yaşanmamıştır. Tepki verdiği şey dışarıdan gelen uğultu, anlık form grafiği ve tribünlerin baskısıdır. Bunlar gerçek baskılardır; ancak bilgiyle aynı şey değillerdir.

Aklı başında bir kulüp bunun yerine ne yapardı?

Bunların hiçbiri bir teknik direktörün dokunulmaz olması gerektiği anlamına gelmez. Anlatılmak istenen, değerlendirmenin yeterli somut veri oluştuğunda yapılması gerektiğidir. Bu çalışmayı rehber edinen bir kulüp, ilk ciddi değerlendirmesini 12 ila 16 ay arasına koyar ve masaya sadece puan durumunu değil, beklenen puanları da (xP) getirir. Takımın kalesinde gördüğünden fazlasını üretip üretmediğine ve bu tabloda bir gelişim olup olmadığına bakar. Eğer 16. ayda her iki sorunun da cevabı hayırsa, karar vermek hem kolay hem de sağlam gerekçelere dayalı olur. Cevap evetse kulüp muhtemelen yeni bir teknik direktör tazminatından, sil baştan kadro kurma maliyetinden ve dört aylık yeni bir kumardan kurtulmuş demektir.

Bunun bedeli sabırdır; yani futboldaki en kıt kaynak. Ancak alternatifi, aynı pahalı hatayı erkenden, tekrar tekrar yapmaktır.

İstisnayı kaide kılan örnek

İncelediğimiz sekiz ligdeki en iyi karşı örnek Norveç'te. Kjetil Knutsen, 1 Ocak 2018'den bu yana Bodø/Glimt'in başında. Index verilerine göre takımı 1566 reytingle Norveç'in zirvesinde yer alıyor. Tek bir kulüp tek başına bir kuralı kanıtlamaz. Fakat sabır üzerine bir deney kurgulamak isteseydiniz, ortaya çıkan şey tam olarak Bodø'ye benzerdi.

İşte herkesin hoşuna gitmeyecek ama açıkça savunduğum tezim: Carrick, Arbeloa ve Hayen ile yola devam edilmeli. Teknik adamları dört ayda değil, 16 ayda yargılayın. Skor tabelasına göre değil, sergilenen futbola göre not verin. 16 ay geride kaldığında her ikisi de kötüyse, elbette emekleri için teşekkür edip yolları ayırın. O güne kadar ise herkesin baktığı saat, yanlış zamana ayarlı.

Kısa cevap Rakibe göre ayarlanmış pozisyon verilerine göre Millwall, ligin en zor fikstürüne sahip olmasına rağmen puan durumunda 13. sırada olsa da Championship'in en iyi dördüncü takımı. Wrexham, Norwich, Burnley ve Cardiff de bulundukları yerden daha iyiler. Stoke (9., pozisyon verilerinde 23.), Sheffield United, Swansea, West Brom ve Blackburn ise olduklarından daha iyi bir konumdalar.

Millwall Championship'te 13. sırada ancak sergiledikleri futbolla ligin en iyi dördüncü takımı konumundalar. Her maç rakibin kalitesine göre değerlendirildiğinde, penaltı dışı gol beklentisi farkları maç başına +0,63, bu alanda sadece Middlesbrough, West Ham ve Wolves'un gerisindeler. Ayrıca ligin en zor fikstürlerinden birini geçirdiler. Diğer tarafta Stoke dokuzuncu, Sheffield United ise 12. sırada ancak pozisyon verilerine göre 23. ve 24. sıradalar. Her iki takım da yakaladıkları fırsatlara kıyasla maç başına neredeyse bir gol daha iyi bir bitiricilik sergiledi.

Puan durumu ve oynanan futbol çoğu zaman örtüşüyor. Middlesbrough her iki alanda da zirvede. Southampton her iki alanda da altıncı sırada ve dört puan silme cezası olmasaydı puan durumunda ikinci olacaktı. Ancak 24 kulüp genelinde, ligdeki yer ile ayarlanmış sıralamamız arasındaki ortalama fark 4,5 basamak. On kulüp, futbollarının işaret ettiği yerden yedi veya daha fazla basamak uzakta.

Gerçek puan durumunu nasıl oluşturduk?

Bu sezon her lig maçındaki penaltı dışı gol beklentisi (xG) verilerini, atılan ve yenilen goller üzerinden alıyoruz. 11 maçtan sonra ham veriler yanıltıcı olabilir çünkü fikstür henüz dengelenmedi. Bazı kulüpler ilk altıdaki takımların çoğuyla oynadı, bazıları ise henüz karşılaşmadı.

Bu yüzden her maç, o rakibin normalde ne yaptığına göre değerlendiriliyor. Eğer bir takım diğer maçlarında maç başına 1,2 gol beklentisi veriyorsa ve siz ona karşı 2,0 gol beklentisi ürettiyseniz, lig ortalamasından olan fark kadar kredi alırsınız. Aynı durum savunma için de geçerli. Rakibin size karşı oynadığı maç hesap dışı bırakılır, böylece bir kulüp asla kendisine karşı ölçülmez. Lig ortalaması takım başına maç başına 1,63 penaltı dışı gol beklentisidir.

Fikstür ayarlamasını tam olarak yayınlıyoruz. Tam ağırlıkla uygulandığı için ikinci tablodaki rakam, her kulübün fikstüründen kazandığı veya kaybettiği puandır. Aralık oldukça dar; Bristol City için maç başına −0,21 ile Millwall için +0,18 arasında değişiyor. Takımlar arasındaki farkların yanında küçük kalsa da kulüplerin yerini birkaç basamak değiştirmeye yetiyor. The Beaumont Index'in kendisinde, bu sezon bu aşamada bir kulübün lig içi puanının sadece yaklaşık 26%'sini oluşturuyor, bu nedenle bu tablo güncel form durumunu Index sıralamasından daha net yansıtıyor.

Bulunduğu yerden daha iyi olanlar

Millwall (Ligde 13. sırada, pozisyon kalitesinde 4.). Maç başına ham averajları +0,45, gol beklentisi (xG) verileri ise 2,09 gol atıp 1,63 gol yiyecekleri yönünde. Ligin en zorlu fikstürlerinden birini oynamış olmaları, bu veriye 0,18 puanlık bir katkı daha ekliyor. Sorun, bu üretimi skora yansıtamamaları. Veri setimizdeki 11 maçta 18 gol atıp 18 gol yediler; yani rakiplerinden bariz şekilde daha iyi bir oyun oynamalarına rağmen gol farkları nötr kaldı. Bu, pozisyon kalitesinin işaret ettiğinin maç başına 0,45 gol altında bir performans.

Wrexham (17. sıra, 8. sıra). Ligin en zorlu fikstürlerinden birini (7. en zorlu) geride bırakmalarına rağmen +0,28'lik bir averaj yakaladılar. Wrexham maç başına sadece 1,29 xG vererek ligin en iyi 3. savunma performansını sergilese de, ürettikleri pozisyonları gole çevirme konusunda sıkıntı yaşıyorlar. 12 maçta alınan 5 beraberlik de bu durumu özetliyor.

Bu hesaplama tam ağırlıkla uygulandığı için ikinci grafikteki rakam, her kulübün fikstür zorluğuna göre kazandığı veya kaybettiği puanı tam olarak yansıtır.

Norwich (20. sırada, 12.). Dört galibiyet, sekiz mağlubiyet ve hiç beraberlikleri yok. Rakip kalitesini hesaba kattığımızda oyunları neredeyse tam olarak nötr (−0,01). Norwich, küme düşme hattında değil, verilerin ışığında tam bir orta sıra takımı.

Burnley (22. sırada, 14.). Sezon başından beri sadece bir galibiyetleri var ancak ligin en zor 3. fikstürünü oynadılar. Ayarlanmış averajları olan −0,20, onları küme düşme hattından ziyade orta sıralara yaklaştırıyor. Performansları vasatın altında olsa da felaket seviyesinde değil.

Cardiff (16. sırada, 9.). Cardiff çok pozisyon üretiyor; maç başına 2,33 xG ile ligin en çok üreten 2. takımı, ancak 2,03 xG ile çok da pozisyon veriyorlar. Ligin en kolay 3. fikstürünü oynamış olmaları ham verilerinden maç başına 0,15 puan siliyor ve buna rağmen dokuzuncu sıradalar.

Sıralamasıyla yanıltanlar

Stoke (9. sırada, 23.). Ligdeki en büyük uçurum, 14 basamaklık fark. Stoke maç başına 1,21 xG üretip 1,94 xG verdi, yani ham averajları −0,73. Ancak veri setimizdeki maçlarda 18 gol atıp 16 gol yediler. Bu, pozisyon kalitelerine göre maç başına 0,91 gol daha iyi bir performans demek; ligin en büyük 'overperformance' (beklentinin üzerinde performans) verisi. Fikstürleri ortalamaya yakın olduğu için bu durum fikstürden kaynaklanmıyor. Olay tamamen bir uçta bitiricilik, diğer uçta ise kaleci performansı veya rakibin beceriksizliği; ki bu durumlar genellikle sürdürülebilir değildir.

Sheffield United (12. sırada, 24.). Puan tablosunda orta sıralardalar ama oyun kalitesinde ligin dibindeler. Ligdeki en düşük gol beklentisine (maç başına 1,10) sahipler ve 1,82 xG veriyorlar. Nispeten kolay olan 5. fikstürleri durumu biraz daha kötüleştiriyor: ayarlanmış averajları −0,86. Gol farkları pozitif olabilir ama oynadıkları futbolun karşılığı bu değil.

Swansea (2. sıra, 10. sıra). 23 puanla ligin 2. sırasında yer alıyorlar ve kesinlikle takip edilmesi gereken bir ekip. Verilerimize göre çıktıkları 11 maçta, 15,3'lük bir xG'ye karşı kalelerinde sadece 8 gol gördüler. Hücum hatları ise lig ortalamasında. +0,13'lük düzeltilmiş averajları, doğrudan yükselme adayı bir takımdan ziyade play-off potasındaki bir takımın verilerini yansıtıyor.

West Brom (5. sırada, 13.). Rakip kalitesi hesaba katıldığında vasatın biraz altında bir oyunla 21 puan topladılar (−0,19). Swansea gibi, West Brom da kalesinde pozisyon kalitesinin işaret ettiğinden daha az gol gördü.

Blackburn (10. sırada, 17.). Blackburn'ün ham averajı maç başına −0,55; ligin en zor 5. fikstürü bu durumu −0,43 seviyesine çekiyor. Ancak puan tablosunda üst sıralarda olsalar da, oyun kalitesi verilerine göre ligin ikinci yarısında yer alıyorlar.

Tablonun gerçeği yansıttığı yerler

Zirvede tablo genel hatlarıyla doğru. Middlesbrough'nun +1,59 olan ayarlanmış averajı ligin açık ara en iyisi. West Ham (+0,95) ve Wolves (+0,74) ise her iki ölçüme göre de (bir-iki sıra oynama payıyla) ikinci ve üçüncü sıradalar. Pozisyon kalitesinde beşinci olan QPR, tabloda sekizinci. Southampton ise ilginç bir vaka. Oyunları ligin en iyi altıncı performansı ve puan silme cezası olmasa altıncı sıradalar. Sahada kazandıkları 24 puanla aslında ikinci sırada olmaları gerekirdi.

Alt sıralarda ise Preston ve Derby gerçekten zorlanıyor, ancak Preston herkesten daha şanssız. Pozisyon kalitesine göre maç başına 1,01 gol daha kötü bir bitiricilik sergilediler; bu ligdeki en büyük negatif fark. Ayarlanmış verilerde 19. sırada olmaları gerekirken 24. sıradalar. Charlton (pozisyon kalitesinde 22.) ve Watford (20.) ise oyunlarının hak ettiği yerdeler: küme düşme hattının hemen üzerinde.

Middlesbrough, Southampton, Birmingham, Portsmouth, Lincoln ve Bolton olmak üzere altı kulüp, her iki ölçümde de tam olarak aynı sırada yer alıyor. Portsmouth'un konumu ise ayrıca not edilmeli. Maç başına sadece 1,18 gol beklentisi (xG) vererek ligin en iyi ikinci savunma performansını sergilediler ancak fikstürleri ligin en kolay ikinci fikstürüydü, bu da düzeltme yapıldığında maç başına 0,18 puanlık bir fark yaratıyor. İşte fikstür etkisinin işleyişi tam olarak bu: Portsmouth'un ham verileri onları daha yukarıda gösterirken, fikstür onları 11. sıraya çekiyor. Portsmouth ve Wolves, şans verilerimizde diğer takımlara göre bir maç eksik oynadılar, bu yüzden rakamları on maçlık bir periyoda dayanıyor.

Sezonun geri kalanı için ne anlama geliyor?

Sonuçlar ile şans verileri arasındaki fark, bunun belirli bir haftada kapanacağına dair bir tahmin değildir. Ancak bir sezon genelinde, şans farkı, 12 maçın ardından bir takımın nerede bitireceğine dair gol farkından daha iyi bir rehberdir. Ayarlanmış tablomuz ile maç başına puan arasındaki genel bağlantı gerçek ancak esnektir: 0,55 oranında bir sıra korelasyonu. Bu aşamada beklenen durum budur ve 46 maçlık bir ligin neden hala bu kadar çok yer değiştirebileceğinin sebebidir.

Eğer bu düzen devam ederse, Millwall tırmanış için en net aday konumunda; Wrexham, Norwich ve Cardiff ise yukarı doğru ivmelenecektir. Stoke ve Sheffield United'ın yerlerini korumaları için bitiriciliklerinin normalin oldukça üzerinde kalması gerekiyor. Swansea ise puanları şimdiden topladı, bu yüzden asıl soru, izin verdikleri pozisyonlardan bu kadar az gol yemeye devam edip edemeyecekleri.

Kararımız

Millwall, ilk 12 dışındaki en iyi takım; Stoke ise en çok yanıltan ekip. Middlesbrough haklı olarak zirvede. Swansea ve West Brom oynadıkları futbola göre daha yüksek yerdeler; Millwall, Wrexham ve Norwich ise daha aşağıdalar. Sezon ilerledikçe bu tabloyu güncelleyeceğiz.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap David Raum, 2021-22 sezonundan bu yana aralıksız altı sezondur beklenen asist verisinde Bundesliga bekleri arasında en üst %4'lük dilimde yer alıyor. Tek sezonluk bir parlamadan ibaret değil, istikrarlı bir üretici. United'ın 4-2-3-1 sistemine doğal bir uyum sağlar. Risk ise savunma tarafında: ikili mücadele istatistikleri fazlasıyla dalgalı. Kararımız: çok iyi uyum, makul risk.

Manchester United bir sol bek arıyor ve bu hafta sonu çıkan haberlere göre kimi istediklerine karar verdiler. RB Leipzig'in kaptanı David Raum'un, kulübün ocak ayı için bir numaralı hedefi olduğu söyleniyor. Haberlerde oyuncunun bu transfere sıcak baktığı, Juventus'un da devrede olduğu ve sözleşmesi Haziran 2027 sonunda biteceği için Leipzig'in yaklaşık 30 milyon sterlinlik bir bonservis bedeline ikna olabileceği öne sürülüyor. Bunların ne kadar doğru olduğunu söyleyemeyiz. Ancak United'ın nasıl bir oyuncu alacağını, istatistiklerinin anlık bir sıçrama mı yoksa kalıcı bir alışkanlık mı olduğunu ve United'ın oyun planına nasıl oturacağını anlatabiliriz.

Özetle Raum, Avrupa futbolunda bekler arasında en istikrarlı şans yaratan oyunculardan biri. İşin detayında ise bir pürüz var; o da savunma tarafında.

Altı sezon, tek bir alışkanlık

İşe, hücumcu bir bek için en önemli veriyle başlayalım: takım arkadaşlarının gole çevirmesinden bağımsız olarak bir oyuncunun hazırladığı pozisyonların kalitesini gösteren beklenen asist. Raum'u, son altı sezonun her birinde (biri Hoffenheim'da, beşi Leipzig'de olmak üzere) yeterli süre alan tüm Bundesliga bekleriyle kıyasladık. Yüzdelik dilimleri sırasıyla 99, 97, 96, 97, 98 ve bu sezonun küçük örnekleminde 99 şeklinde. 2021-22'den bu yana her sezon ligin bekleri arasında beklenen asistte en üst %4'lük dilimde yer aldı.

Bu rapordaki en kritik gerçek bu; çünkü her transferde sorulması gereken ilk soruyu yanıtlıyor: Bu anlık bir sıçrama mı, yoksa bir alışkanlık mı? Bu bir alışkanlık. Birçok bek, ortaların kafayla buluştuğu ve asist sayılarının fırladığı tek bir sezon geçirebilir. Raum ise bunu iki farklı kulüpte, birçok teknik direktörün yönetiminde, takımının harika olduğu sezonlarda da sadece idare ettiği sezonlarda da başardı. Beş tam sezonda, yaklaşık 46 asist değerindeki pozisyondan 33 lig asisti çıkardı. Bu, pozisyonların hak ettiğinden daha az; dolayısıyla takım arkadaşlarının bitiriciliği onun gerçek katkısını gölgelemiş bile sayılabilir. Bu tablonun şansla bir ilgisi yok.

Üstelik sadece orta kesen bir oyuncu da değil. Geçtiğimiz sezon, topu kaleye doğru anlamlı biçimde taşıyan paslar olan progresif paslarda Bundesliga bekleri arasında 98. yüzdelik dilimdeydi; şut paslarında da yine 98. dilimde yer aldı. Orta isabeti ise Leipzig'deki ilk üç sezonunda bulunduğu %13 ila %24 bandından 91. yüzdelik dilime fırladı. Profilindeki en dikkat çekici değişim de bu: Deneme hacmi zaten hep vardı, geçen sezon ise servis kalitesi çok daha netleşti.

Bu sezon örneklem küçük: altı lig maçı ve 549 dakika; yani Leipzig'in oynadığı neredeyse her dakika sahada kaldı. Fakat ortaya çıkan tablo değişmedi. 90 dakika başına 3,44 şut pası üretiyor; bu, en az 270 dakika süre alan tüm Bundesliga bekleri arasındaki en yüksek oran. Progresif paslarda ise yine 99. yüzdelik dilimde. Henüz asisti bulunmuyor fakat yarattığı pozisyonlar bu durumun uzun sürmeyeceğini gösteriyor.

Madalyonun diğer yüzü: İkili mücadeleler

Gelelim işin can sıkıcı kısmına. Raum'un savunma istatistikleri, hücum üretkenliğine kıyasla çok daha dengesiz. Kazanılan savunma ikili mücadelelerindeki yüzdelik dilimi beş tam sezonda 50, 75, 41, 58 ve 17 şeklinde seyretti; bu sezon ise 26 seviyesinde. Hava toplarında ise hiçbir zaman 80. yüzdelik dilimin üzerine çıkamadı ve genellikle ortalamanın civarında ya da altında kaldı.

Orta isabeti, Leipzig'deki ilk üç sezonundaki 13 ila 24 bandından 91. yüzdelik dilime yükseldi.

Burada ince bir ayrıntı var. Geçtiğimiz sezon beklerin çoğundan daha fazla başarılı savunma aksiyonuna imza attı ve pas arası yapmada 94. yüzdelik dilimdeydi; yani sahada pasif kalmıyor. Oyunu iyi okuyor ve araya giriyor. Asıl sorun yaşadığı anlar, bir kanat oyuncusu üzerine gittiğinde bire birleri kazanmakta zorlanması. Bundesliga'da bu idare edilebilir bir zaaf. Ancak sağ kanatların çok daha süratli olduğu ve her hafta doğrudan üstünüze geldiği Premier League'de bu durum ciddi bir sınavdan geçecektir.

United'a nasıl uyum sağlar?

United bu sezon yedi lig maçının altısında 4-2-3-1 dizilişini tercih etti. Bu önemli bir detay; çünkü Raum'un en iyi bildiği formasyon bu. Maç verilerimize göre Leipzig geçen sezonki 27 lig maçının 21'inde 4-3-3 ile sahaya çıktı ve Raum, içeri kat eden sol kanadın dışından bindirme yapan bek rolündeydi. United'ın 4-2-3-1'inde de sol bekin genişlik sağlaması, sol forvetin ise merkeze devrilmesi isteniyor. Kısacası bu, Raum'un zaten başarıyla yaptığı işin aynısı.

Asıl soru, kimin yerini alacağı. Luke Shaw bu sezon ligde 352 dakika süre aldı. 380 dakikası bulunan Patrick Dorgu, verilerimizde bek olduğu kadar kanat oyuncusu olarak da görünüyor; 404 dakikası olan Noussair Mazraoui ise aslında solu yedekleyebilen bir sağ bek. Bu sezon Premier League bekleriyle kıyaslandığında Shaw, beklenen asistte (xA) 87. persentilde yer alıyor ki bu iyi bir seviye. Dorgu 95. persentilde ancak ilerletici paslarda 16. persentilde kalıyor: pasla değil, topla dripling yaparak tehlike yaratıyor. Mazraoui ise beklenen asistte 14. persentilde. O güvenilir bir parça ama bir yaratıcı değil.

Bu grafiği yorumlarken dikkatli olmak gerek. Raum'un persentilleri Bundesliga beklerine, United oyuncularınınki ise Premier League beklerine kıyasla hesaplandı ve modelimiz ortalama bir Premier League kulübünü ortalama bir Bundesliga kulübünden yaklaşık 145 reyting puanı daha güçlü kabul ediyor. Almanya'da 98. persentildeki bir yaratıcı, İngiltere'de otomatikman 98. persentil seviyesinde olmaz. Ancak asıl mesele oyuncu profili. Raum, Dorgu'nun pozisyon yaratma becerisini, United'ın mevcut alternatiflerinin hiçbirinde bu sezon görülmeyen bir pas menziliyle birleştiriyor.

Bir de takım bağlamı var. United reytinglerimize göre Premier League'de 4., dünya genelinde ise 1671 puanla 8. sırada; ancak maç başına 1,67 hak edilen puana karşılık yalnızca 1,00 puan toplayabildiler. Bu da hak ettiklerinin 4,7 puan gerisinde kaldıklarını, yani tablonun altında yatan takım performansının puan durumundan çok daha iyi olduğunu gösteriyor. Baskıyı gol fırsatlarına dönüştüren bir sol bek, tam da böyle bir takımın iyi oyununu skora çevirmesine yardımcı olacak türden bir transfer.

Net bir ifadeyle: Takıma ne katar?

Üç temel şey. Birincisi, soldan düzenli bir pozisyon akışı: tam altı yıldır aralıksız her hafta ortalar, yerden geriye çıkarılan toplar (cut-back) ve ilerletici paslar. İkincisi, tecrübe. 28 yaşında, Leipzig'in kaptanı ve Almanya Milli Takımı oyuncusu; dolayısıyla bu transfer bir gelişim projesi değil. Üçüncüsü, sol kanatta sol ayaklı bir oyuncu; Shaw'un yokluğunda United'ın sıkça mahrum kaldığı bir profil.

Ve üç risk. Birincisi, ikili mücadele rakamları; kaliteli bir sağ kanat oyuncusunun onu geçebileceğine işaret ediyor. İkincisi, modelimizin daha zayıf puanladığı bir ligden skalamızdaki en zorlu lige yapılacak geçiş. Üçüncüsü, yaş: 28 bir bek için zirve dönemi olsa da bu hamle uzun vadeli bir yatırımdan ziyade en fazla üç sezonluk bir transfer olarak anlam kazanıyor.

Kararımız

Uyum: Yüksek. Risk: Orta. Yaratıcılık boyutunda Raum, bir bekin ulaşabileceği en garanti profillerden biri. Bundesliga'da altı sezon üst üste beklenen asistte (xA) en iyi %4%'lük dilimde yer almak tesadüf değil ve United'ın 4-2-3-1 sistemine kusursuz uyum sağlıyor. Risk ise savunma tarafında. United'ın onu koruması gerekecek; koridoru kapatan bir sol stoper ve o bölgeye kayan bir merkez orta saha şart, aksi takdirde bazı rakiplerin onu hedef almasını göze almak zorundalar. Sözleşmesinin bitimine altı ay kalan bir oyuncu için basında çıkan bonservis bedeli doğruysa, bu oldukça mantıklı bir hamle: sorunlu bir bölgeye, uzun vadeli ağır yükümlülükler altına girmeden transfer edilen tecrübeli ve istikrarlı bir hücum beki.

Fikrimizi ne değiştirebilir? Ocak ayına kadar takip edilmesi gereken iki nokta var. Daha geniş bir örneklemde ikili mücadele kazanma yüzdesi en alttaki üçte birlik dilimde kalmaya devam ederse, savunmadaki soru işaretleri ciddileşir. Leipzig'in onun etrafındaki pozisyon üretimi düşerse de sorunun onda mı yoksa takımda mı olduğunu görmek isteriz. Şimdilik rakamlar, United'ın mantıklı bir hedefe yöneldiğini gösteriyor.

Kısa cevapBu ekim ayında sekiz alt lig oyuncusu öne çıkıyor: Ture Spendler (Norrby), Luciano Viano (Racing de Córdoba), Kaili Shimbo (Yokohama FC), Ilia Ivanschitz (Liefering), Pyry Hannola (Haugesund), Rio Robbemond (Jong AZ), Ahmad Al-Qaq (Sporting JAX) ve Lee Dae-gwang (Paju Frontier). Her biri, kendi liginde ve mevkisinde öne çıkan tek bir kilit özellikte en üstteki %6%'lık dilimde veya daha yukarıda yer alıyor; geçmiş sezonlar ise bu performansın istikrarlı mı yoksa anlık bir sıçrama mı olduğunu ortaya koyuyor.

Bugüne kadar okuduğunuz her scout listesinin aynı sorunu var: Zaten adını duyduğunuz oyunculardan oluşması ve listeyi hazırlayanların da bu isimleri aşağı yukarı sizinle aynı zamanda duymuş olması. İşte bu yüzden karşınızda çok farklı bir liste var. Bu sekiz oyuncunun hiçbiri birinci ligde oynamıyor. Dört kıtadaki sekiz farklı ülkede, özet görüntülerine bile zor ulaşılan liglerde forma giyiyorlar. Ve her biri, bu sezon kendi liginde ve mevkisinde neredeyse herkesten daha iyi yaptığı tek bir şeyle fark yaratıyor.

Bu son cümlenin altını çizmekte fayda var, gelin netleştirelim. Her oyuncuyu yalnızca aynı ligde ve aynı pozisyon grubunda yer alan, en az 270 lig dakikası almış isimlerle kıyaslıyoruz. "51 oyuncu arasında 1." ifadesi, onun 51 kişi içinde zirvede olduğunu gösterir. "%3%'lük dilim", rakiplerinin %97%'sinden daha iyi olduğu anlamına gelir. Bu oyunculardan herhangi birinin bir Premier League asından daha iyi olduğunu iddia etmiyoruz. Söylediğimiz şey şu: Fiilen oynadığı yerde, belirli bir alanda ciddi şekilde öne çıkıyor ve çoğu kariyer de tam olarak böyle spesifik bir noktada parlayarak başlar.

Bir nokta daha: Tek bir sezon yanıltıcı olabilir. Bu yüzden her oyuncunun hangi seviyede oynadığına bakılmaksızın önceki sezonlarına indik ve o kaçınılmaz soruyu sorduk: Bu onun gerçek seviyesi mi, yoksa geçici bir sıçrama mı? Her bölüm net bir kararla son buluyor.

Burada bulamayacağınız şeylere dair de bir not: Bonservis bedelleri, fiyat etiketleri ya da "yaza büyük bir kulübe transfer olur" tarzı iddialar yok. The Beaumont Index performansı analiz eder; oyuncu pazarlamaz.

Bir bakışta sekiz oyuncu

Yaşlar 24 Ekim 2026 itibarıyladır. Süreler lig dakikalarıdır; kamuya açık sitelerin sayımı bizimkinden farklı olduğunda aralık gösterilmiştir. Kulüpler 24 Ekim 2026'da kontrol edilmiştir. Shimbo, Al-Qaq ve Lee için persentil sıralamaları, oynanan dakikalar daha güncel olsa bile 5 Ekim'e kadar olan verileri kapsar.

Ture Spendler, Norrby: Sol bekte bir 'quarterback'

İsveç Superettan'da Norrby forması giyen sol bek Ture Spendler, bu sezon sergilediği performansla ligde mevkisinin en cesur pasörü olduğunu kanıtlıyor. Superettan'daki 51 bek arasında uzun paslarda ve topu kaleye doğru dikine taşıyan progresif paslarda ilk sırada yer alıyor. Ayrıca üçüncü bölgeye atılan paslarda da en üst %3%'lük dilimde.

Böyle bir bekin topsuz oyunda zaaf yaratmasını beklersiniz. Ancak Spendler öyle değil: Başarılı savunma aksiyonlarında en üst %4%'lük dilimde. Bu iki özelliğin bir arada bulunması kulağa geldiğinden çok daha nadir bir durum. Bu tarzda oynayan beklerin çoğu, geriye çekilmesi istenmiş eski kanat oyuncularıdır. Spendler ise sol taç çizgisi tamamen kendisine zimmetlenmiş bir orta sahayı andırıyor.

Ayrıca üçüncü bölgeye atılan paslarda da en üst %3%'lük dilimde.

Buradaki en büyük örneklem ona ait: Tamamı ilk 11 olmak üzere 26 maçta 2.340 lig dakikası. Yani karşımızda tek bir parlak ay değil, tüm sezona yayılan bir istikrar var. Yaz aylarında İsveç basını, kendisine yurt dışından geldiği iddia edilen bir teklifin dolandırıcılık çıktığını yazmıştı. Ne var ki en azından birilerinin dikkatini çekmeyi başarmıştı.

Geçmiş verileri onun hanesine eksi değil, artı yazıyor. 2024'te İsveç üçüncü ligindeyken uzun paslarda 85. persentilde, progresif paslarda ise 66. persentildeydi. 2025'te, yine üçüncü ligde bu değerler 99 ve 94'e çıktı. Bu yıl bir üst ligde ise her ikisinde de 100'e ulaştı. Savunma istatistikleri de aynı basamakları tırmandı: Önce 24, sonra 66 ve ardından 96. Üç sezon, yukarı doğru üç basamak; üstelik sonuncusu daha zorlu rakiplere karşı. Karar: Gelişiyor ve yakaladığı bu seviye kalıcı.

Luciano Viano, Racing de Córdoba: Sol bek kılığına girmiş bir kanat oyuncusu

Spendler sol bekteki bir orta sahaysa, Luciano Viano da sol bekteki bir kanat oyuncusu ve bunu hiç unutmuyor. Talleres'ten Racing de Córdoba'ya kiralanan Viano, 150 Primera Nacional beki arasında topla dikine mesafe katetmede (progresif taşıma) birinci sırada. Dripling denemeleri ve hızlanmalarda en üst %1%'lik dilimde; ortalar ve şut paslarında ise en üst %4%'lük dilimde yer alıyor.

150 beklik bir havuz oldukça geniş, bu da "150 oyuncu arasında en iyisi" unvanını bu sayfadaki en çarpıcı istatistiklerden biri kılıyor. Arjantin 2. Ligi, ayağına top isteyen oyuncular için fazlasıyla sert ve affı olmayan bir lig olarak bilinir. Viano'nun buna bulduğu çözüm ise biri onu durdurana kadar topla koşmak gibi görünüyor; üstelik onu durdurabilen de pek çıkmadı.

Buradaki soru işareti süreler. Bizim sayımımıza göre 1.550 dakikası var; kontrol ettiğimiz kamuya açık sitelerde ise yaklaşık 1.420 dakika görünüyor. Her iki durumda da birçoğuna sonradan girdiği 28 maçlık gayet sağlam bir yarım sezon söz konusu.

Burada geçmiş neredeyse bomboş bir sayfa. Bu sezondan önce Viano'nun bu seviyede yalnızca 206 lig dakikası bulunuyordu; o da 2024'te Arsenal de Sarandí formasıyla kanatta oynadığı süreydi ve sıralamaya girmek için fazlasıyla yetersizdi. Dolayısıyla 2026'yı kıyaslayabileceğimiz bir veri yok. Karar: Çarpıcı bir çıkış sezonu, ancak henüz yeterli bir geçmişi bulunmadığı için oturmuş bir seviye sayılamaz.

Kaili Shimbo, Yokohama FC: Durmaksızın fırsat üreten kanat beki

Kaili Shimbo'nun bu sezonki manşeti pas isabeti gibi görünüyor. 49 J2 beki arasında genel pas isabetinde, uzun pas isabetinde ve progresif pas isabetinde en üst %3%'lük dilimde yer alıyor. Yalnızca yana pas verirseniz isabet tutturmak kolaydır; ancak dikine ve uzun oynamaya çalışırken isabetli kalabilmek hiç de kolay değildir.

Ancak kariyer geçmişi başka bir özelliğini öne çıkarmamız gerektiğini söylüyor. Yarattığı fırsatların kalitesine dair tahminimiz olan beklenen asistte (xA) en üst %6'lık dilimde yer alıyor ve bu istatistik nereye gitse peşini bırakmadı: 2023'te J3'te 96. persentil, 2024'te J2'de 94. persentil ve geçen sezon J1'de ülkenin en iyi beklerine karşı 71. persentil. Pas isabeti ise daha yeni bir hikâye. O üç sezonda pas isabeti sıralamaları 30 ile 80 arasında kalmıştı. Shimbo ayrıca bahar sezonunun bölgesel aşamasında ligin en iyi 11'ine seçildi; dolayısıyla J2'yi her hafta izleyenlerin ona duyduğu saygı son derece açık.

24 Ekim itibarıyla 12 maçta 1.006 lig dakikasına ulaştı, ancak yukarıdaki persentiller hâlâ 5 Ekim'de kalıyor. Karar: Karışık. Fırsat üretimi üç sezondur ve üç farklı ligde kendini kanıtlamış kalıcı bir özellik; neredeyse kusursuz pas isabeti ise zamanla dengelenebilecek ani bir sıçrama niteliğinde.

Ilia Ivanschitz, Liefering: 19 yaşında ve şimdiden dümenin başında

İşte sayfadaki en dikkat çekici profil. 19 yaşındaki Ilia Ivanschitz, Avusturya 2. Liga ekiplerinden Liefering'de merkez veya ofansif orta saha olarak görev yapıyor; kilit pas ve ara pası istatistiklerinde ligdeki 34 merkez orta saha arasında zirvede yer alıyor. Şutla sonuçlanan paslarda en üst %3%'lük dilimde. Üstelik bir oyun kurucu için biraz absürt biçimde, kazandığı savunma ikili mücadele oranında da 34 oyuncu arasında birinci sırada.

Soyadı tanıdık gelecektir. Eski Avusturya millî futbolcusu Andreas Ivanschitz'in oğlu ve Avusturya basınına göre bu sezon Liefering'in ikinci kaptanı. Ne var ki genetik yetenek anlatısı kolaya kaçmak olur; zaten sayıların buna ihtiyacı da yok. Ligin orta sahaları arasında pozisyon yaratmada zirvede yer alırken ikili mücadelelerini de kazanan genç bir oyuncu, babası kim olursa olsun ilgi çekerdi.

Buradaki uyarı işareti örneklem boyutu: 787 lig dakikası, dokuz maç. Dokuz maçlık herhangi bir veri, bir sezondan ziyade anlık bir form durumudur. Ama kesinlikle yabana atılmayacak bir form.

Geçtiğimiz sezon, bu çıkışın tesadüf olmadığını gösteriyor. 2025-26 sezonundaki 1.280 lig dakikasında ofansif orta saha olarak listelenirken, ara paslarında 92. yüzdelik dilimde, şutla sonuçlanan paslarda ise 82. yüzdelik dilimdeydi. Kilit pasları 67. yüzdelik dilimden zirveye fırladı. İşin yeni tarafı ise savunma: Savunma ikili mücadele kazanma oranı, 800 dakikanın altındaki sürede 56. yüzdelik dilimden birinciliğe yükseldi. Karar: Gelişiyor. İkili mücadele verisinin tadını çıkarın ama henüz üzerine kesin planlar kurmayın.

Pyry Hannola, Haugesund: Topu ayağından alamadığınız adam

Pyry Hannola, bu sezon yeniden Norveç ikinci liginde mücadele eden Haugesund'un Fin merkez orta saha oyuncusu ve öne çıkan en büyük özelliği prese karşı direnci. 49 OBOS-ligaen merkez orta sahası arasında çalım başarısında en üst %3%'lük dilimde: Rakibinin üzerine gittiğinde genelde topu saklamayı başarıyor. Şutla sonuçlanan paslar ve beklenen asistte en üst %5%'lik, üçüncü bölgedeki pas isabetinde ise en üst %7%'lik dilimde yer alıyor.

Dürüstçe belirtilmesi gereken iki şerh var. 21 Ekim'de 25 yaşına bastı, yani sadece üç gün farkla da olsa buradaki en yaşlı oyuncu. Ayrıca kamuya açık maç kayıtları son haftalarda çoğunlukla oyuna sonradan girdiğini gösteriyor; bu da kendisi için görünen dakika sayılarının (yaklaşık 1.620 - 1.680) bizim verimizden (1.858) neden daha düşük olduğunu açıklıyor. Formundan ziyade rolü soru işareti yaratan bir oyuncu arıyorsanız, o isim Hannola.

İstikrar arıyorsanız tam adresindesiniz. Elimizdeki tüm İskandinav sezonlarında şutla sonuçlanan pas sıralaması hep yüksek oldu: 2023'te Finlandiya'da 91, 2024'te 94, 2025'te Norveç en üst liginde 82 ve şimdi 95. Çalım başarısı 2023, 2025 ve 2026'da yüksekti; yalnızca daha ileride oynatıldığı 2024'te düşüş gösterdi. Düzeni bozan tek sezon, Polonya'daki 650 dakikalık kısa kiralık dönemiydi; orada yaratıcılık sıralamaları 10 ve 16'ya kadar geriledi. Karar: İstikrarlı. Asıl cevapsız soru seviyesi değil, rolü.

Rio Robbemond, Jong AZ: Gol atan 6 numara

Ön liberoların gol atması pek beklenmez. 21 yaşındaki Rio Robbemond bu kuralı pek umursamamışa benziyor. 36 Eerste Divisie ön liberosu arasında 90 dakika başına penaltısız golde en üst %3'lük dilimde. Ayrıca ara paslarında en üst %5'te; hem kazanılan hava topu mücadelesinde hem de çalım girişiminde en üst %9'luk dilimde yer alıyor.

Bu hem garip hem de oldukça cezbedici bir karışım: Kafa topu kazanan, topla mesafe kateden, araya pas atan ve ceza sahasına sızan bir ön libero. Hollanda ikinci ligindeki rezerv takımlar, AZ A takımına giden çok iyi işlenmiş bir yol ve Robbemond'un profili bu sistemin neden işlediğine dair sağlam bir kanıt. Ancak tıpkı Ivanschitz gibi onun da örneklemi kısıtlı: On maça yayılmış 746 dakika. Orta sahadan gelen goller genelde bir dönem parlayıp sonra sönebilen istatistiklerdendir.

Geçmişi, profilini ikiye bölüyor. Goller yeni bir durum değil: 2024-25'te penaltısız gollerde 98. yüzdelik dilimdeydi, geçen sezon 53. sıraya indi, şimdiyse 97. dilimde. Dönem dönem parlasa da gerçek bir gol tehdidi söz konusu. Geri kalanı ise yeni. Ofansif orta saha olarak listelendiği son iki sezonda ara pasları 33 ve 39, hava topu mücadeleleri ise 18 ve 23. dilimlerdeydi; 6 numaraya geçişinden bu yana bunlar 95 ve 91'e fırladı. Karar: Kısmen ani sıçrama. Goller gerçek; 6 numara özellikleri ise sadece 746 dakikaya dayanıyor.

Ahmad Al-Qaq, Sporting JAX: Orta saha gibi oynayan santrfor

USL Championship'teki ilk sezonunu geçiren Sporting JAX'te forma giyen Ahmad Al-Qaq, 8 numaranın görev tanımını daha çok seviyor gibi görünen bir santrfor. 72 USL Championship forveti arasında progresif paslarda en üst %3%'lük dilimde; progresif top taşıma, üçüncü bölgeye pas ve çalım girişiminde ise en üst %7%'lik dilimde yer alıyor.

Derine inip top dağıtan santrforların oyuna katkısı çok belirgindir: Stoperleri yerinden çıkarır ve arkalarından koşan hücumculara alan açarlar. Bu profile dair asıl soru işareti, ceza sahasında da aynı ölçüde etkili olup olamadığıdır ve bu güçlü yönler söz konusu soruya tam bir yanıt vermez. Bu bir eleştiri değil; onu izlemeyi asıl ilgi çekici kılan şey tam olarak bu. 21 Ekim itibarıyla ligde 22 maçta 1.302 dakikaya ulaştı; ancak yüzdelik dilim verileri 5 Ekim'e kadar olan dönemi kapsıyor.

Bu profil iç rahatlatıcı derecede istikrarlı. Geçen sezon North Carolina FC formasıyla aynı ligde bek olarak listelenmişti; buna rağmen santrforlarla kıyaslandığında bile aynı dört güçlü yönde 93, 78, 93 ve 89'uncu yüzdelik dilimlerde yer alıyordu. Şimdiyse bu değerler 97, 93, 93 ve 93. Karar: Dengeli. Aynı oyuncu, aynı alışkanlıklar ve bir tık daha iyi bir sezon.

Lee Dae-gwang, Paju Frontier: Bir anda savunma yapmaya başlayan forvet

Ve nihayet, bu listede en çok ikinci bir bakışı hak eden sezon. Lee Dae-gwang, K League 2 ekiplerinden Paju Frontier'da forma giyen bir forvet. K League 2'deki 44 santrfor arasında, başarılı savunma aksiyonlarında en üst %3'lük, topa sahip olma oranına göre normalize edilmiş araya girmelerde ve girilen ikili mücadelelerde ise en üst %5'lik dilimde yer alıyor.

Hiç kimse maç özetlerine "orta sahada top kazandı" sekanslarını koymaz. Ancak teknik direktörler taktik tahtasına ilk bunu yazar. Bu şekilde savunma yapan bir forvet, takımının arkasında gedik vermeden ön alan baskısı yapabilmesini sağlar.

İşin püf noktası ise şu: 2023 ve 2024'te Güney Kore 3. Ligi'ndeyken tam olarak bu metriklerde 11. ile 50. yüzdelikler arasında yer alıyordu. Bir üst lige çıktığında ise 95 ila 97 bandına sıçradı. Oyuncular bir üst seviyeye geçtiklerinde genelde savunma yönlerini aniden geliştirmezler; bu da durumun yeni bir role, yeni bir hocanın taleplerine ya da çok formda geçen birkaç aya işaret ettiğini gösteriyor. Hangisi olduğunu henüz kestiremiyoruz. 17 Ekim itibarıyla 19 maçta 1.134 lig dakikası buldu ve takımının son iki lig maçında forma giymedi. Karar: Geçici bir çıkış. Güçlü bir sezon ancak henüz kanıtlanmış bir karakteristiğe dönüşmemiş.

Bu verilere ne kadar güvenmelisiniz?

Açıkçası bu durum oyuncudan oyuncuya değişir; geçmiş performanslar onları tek bir sezondan çok daha net şekilde ayrıştırır. Spendler, Hannola ve Al-Qaq birkaç sezondur istikrarlı ya da gelişim gösteren profiller. Ivanschitz hanesine yeni bir meziyet katarak gelişiyor. Shimbo yarı istikrarlı, yarı dönemsel patlama görüntüsü veriyor. Robbemond'un gol katkısı geçmişe dayanıyor ama 6 numara özellikleri henüz rüştünü ispatlamadı. Viano'nun geçmişinde test edebileceğimiz bir veri yok; Lee'nin geçmişi ise mevcut rakamlarının aksini söylüyor. Örneklem boyutuna gelirsek; Ivanschitz ve Robbemond bu sezon 800 lig dakikasının altında kaldı ve üç profilin yüzdelik dilimleri 5 Ekim'de duruyor.

Yüzdelik dilimler ayrıca dar bir havuzda oyuncuyu olduğundan iyi, geniş bir havuzda ise olduğundan sert gösterebilir. Avusturya'da "34 oyuncu arasında en iyisi" olmak da, Arjantin'de "150 oyuncu arasında en iyisi" olmak da zirvedir; ancak ikincisi çok daha fazla rakibi geride bırakmayı gerektirir. Üstelik güçlü bir yön yalnızca bir güçlü yöndür. Bu profillerin hiçbiri size bir oyuncunun zayıf yönlerini anlatmaz ki hepsinin muhakkak vardır.

Karar

Her hafta düzenli takip etmek için tek bir isim seçmemiz gerekseydi, bu yine Ivanschitz olurdu: 19 yaşında, geçen sezon yaratıcılık konusunda şimdiden umut vermişti ve şu anda ligindeki orta sahalar arasında en zor iki yaratıcı metriğin zirvesinde. Ortadaki performansın sahici olduğuna dair en güvenli tercihi yapacak olsaydık, bu çok daha net biçimde Spendler olurdu: Üç sezon, üç basamak yukarı ve sonuncusu bir üst lig seviyesinde. Hannola ile Al-Qaq geçmiş performans testinin sessiz kazananları; Shimbo'nun ise metronomdan ziyade öncelikle bir yaratıcı olduğu ortaya çıkıyor. Lee ise aralarında en büyük şüpheyle izlenmesi gereken isim; ki kimsenin takip etmediği oyunculardan oluşan bir listede bunu söylemek az şey değil.

Ocak ayında bu sekiz oyuncunun durumunu tekrar ele alacağız. Bazıları çizgisini koruyacak, bazıları düşüşe geçecek ve hangisinin ne yaptığını size aktaracağız. Kimsenin izlemediği oyuncular listesi yapmanın kuralı budur. Birinin bu işi yapması gerekir.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevap: Eliteserien, Premier League'den açıkça daha zayıf bir lig. The Beaumont Index'te medyan Eliteserien kulübünün reytingi 1255 iken, Premier League medyanı 1597 seviyesinde. Ancak makas her takım için aynı değil: 1566 reytinge sahip Bodø/Glimt İngiltere'de yaklaşık 18. sıraya denk gelirken, Norveç kulüplerinin büyük çoğunluğu tüm Premier League ekiplerinin gerisinde kalıyor.

Tek cümlelik yanıt

Premier League genel toplamda çok daha güçlü; ancak Norveç'in en iyi takımı sahiden Premier League seviyesinde ve makas ancak ilk iki sıranın dışına çıkıldığında devasa bir hâl alıyor.

Nasıl ölçüyoruz?

The Beaumont Index, her kulübü mücadele ettiği ligin gücüne göre ayarlanmış tek bir cetvele yerleştirir. Bu dengeleme yöntemin en kritik noktasıdır. Daha zayıf bir ligde her hafta kazanmak kendi başına yüksek bir reyting getirmez; bunun kimi mağlup ettiğinizle tartılması gerekir. Reytingler Elo tarzı bir skala kullanır ve yaklaşık 180 puanlık bir fark sahada kabaca maç başına bir gollük üstünlüğe tekabül eder.

Öne çıkan rakamlar

• Medyan kulüp: Premier League 1597, Eliteserien 1255. Yaklaşık 340 puanlık bu fark, iki vasat takım arasında maç başına neredeyse iki gole denk geliyor.
• En iyi kulüp: Arsenal, 1780. Bodø/Glimt, 1566.
• En zayıf kulüp: Premier League'de 1438. Eliteserien'de 1149.
• Kesişme noktası: İki Norveç kulübünün reytingi, Premier League'in en zayıf takımının üzerinde: Bodø/Glimt ve Viking.

340 puan sahada ne anlama geliyor?

Bizim ölçeğimizde 180 puan, kabaca maç başına bir gole denk gelir. Dolayısıyla medyan kulüpler arasındaki yaklaşık 340 puanlık fark; tarafsız sahada ve uzun bir maç serisinde, vasat bir Premier League takımının vasat bir Eliteserien ekibini yaklaşık iki farkla yenmesinin bekleneceği anlamına gelir. Bu ciddi bir uçurum; Premier League ile Championship medyanları arasındaki yaklaşık 286 puanlık farktan bile daha büyük.

Bodø/Glimt, Premier League'de tutunabilir miydi?

Sırf reytinge bakarsak muhtemelen evet. Premier League'deki on yedi kulübün reytingi daha yüksek; bu da onları yaklaşık 18. sıraya, yani küme düşme hattına ama kazanılabilecek bir hayatta kalma mücadelesinin içine yerleştirir. 1441 reytingli Viking, bir Premier League takımının üzerinde 20. sırada yer alırdı. Sonrasındaysa düşüş oldukça sert. Norveç'in en iyi üçüncü takımı Molde'nin reytingi 1348. Bu da tüm Premier League kulüplerinin altında ve Championship'in orta sıralarıyla aynı seviyede.

Farklı liglerin puanları neden doğrudan kıyaslanamaz?

Sık yapılan bir hata, puan cetvellerini doğrudan karşılaştırmaktır. Bodø/Glimt'in analiz dönemimizdeki performansı maç başına yaklaşık 2,49 puana karşılık geliyordu; bu Arsenal'in 1,96'lık ortalamasından daha yüksek bir rakam. Ancak bu durum Glimt'i Arsenal'den daha iyi bir takım yapmaz. Beklenen puan (xP), bir takımın yalnızca fiilen karşılaştığı rakiplere karşı nasıl bir performans sergilediğini ölçer ve Glimt her hafta Eliteserien rakipleriyle oynuyor. Aynı durum her ligin zirvesi için de geçerli: Bayern Münih'in rakamı 2,74, Barcelona'nın 2,63, Middlesbrough'nun ise 2,29. Bu karşılaştırmayı mümkün kılan tek şey, lig kalitesine göre normalize edilmiş ortak bir ölçek üzerinden hesaplanan reytingdir.

Tepesi fazlasıyla ağır basan bir lig

Eliteserien'de zirve ile geri kalanlar arasındaki makas sıra dışı biçimde açık. Ligin en iyi kulübüyle üçüncü sıradaki kulübü arasında 207 reyting puanı, yani maç başına bir golden fazla bir fark var. Premier League'de aynı makas 77 puan, Championship'te ise 86 puan. Glimt, Viking'in 114 puan önünde yer alırken, Viking de Molde'nin 93 puan üzerinde. Kapsamımızdaki diğer liglerin hiçbirinde birinci ile üçüncü arasında bu denli büyük bir fark yok. Bu durum şampiyonluk yarışını da açıklıyor. İncelediğimiz dönemde Glimt ve Viking maç başına 2,43 ile eşit puan ortalamasına sahipti; ancak Viking, performansının yaklaşık on puan üzerinde toplayarak tüm liglerimizdeki en şanslı takım olurken, Glimt ise performansının yaklaşık bir puan gerisinde kaldı.

Glimt'in seviye komşuları kimler olurdu?

Reyting bazında Glimt, 1566 reytingli Tottenham Hotspur ile 1538 reytingli Coventry City arasında konumlanırdı. Bu kulüplerin sahada fiilen nasıl oynadığına bakmakta fayda var. 18 Ekim itibarıyla Tottenham maç başına yaklaşık 1,3 gole denk gelen gol tehlikesi üretirken kalesinde yaklaşık 1,7 xG gördü. Coventry yaklaşık 1,1 üretip 1,8 verdi. Premier League'in en düşük reytingli takımı Hull City ise yaklaşık 1,1 üretirken kalesinde 1,75 gördü. Glimt'in düşeceği ortam tam olarak bu: ürettiğinden fazlasını yiyen ve sezonu sürekli dikiz aynasına bakarak geçiren takımların ligi. Burası rahat bir yürüyüş değil, kıran kırana bir mücadele.

Bodø/Glimt'in analiz dönemimizdeki performansı maç başına yaklaşık 2,49 puana karşılık geliyordu; bu Arsenal'in 1,96'lık ortalamasından daha yüksek bir rakam.

Norveç'in köklü devleri nerede duruyor?

1339 reytingli Brann ve 1329 reytingli Rosenborg, Molde'ye oldukça yakın ve Championship medyanının hemen yanında. Her iki takım da mevcut reytingleriyle İngiltere ikinci liginde rekabetçi olabilir; ancak hiçbiri Premier League seviyesine yaklaşamaz. Ligin kalanı buradan itibaren aşağıya doğru eriyor ve sekiz ligimiz arasındaki en düşük reytingli kulüp olan 1149 reytingli Kristiansund'a kadar geriliyor.

Norveç Avrupa ligleri arasında nerede duruyor?

İşte yayına başladığımız sekiz ligin medyan kulüp reytingleri: Premier League yaklaşık 1621, Ligue 1 yaklaşık 1467, LaLiga 1465, Bundesliga yaklaşık 1437, Serie A yaklaşık 1426, Championship yaklaşık 1335, Eredivisie 1293 ve Eliteserien yaklaşık 1253. Bu sekiz lig arasında Eliteserien, Eredivisie (1293) ve Championship'in (yaklaşık 1335) hemen gerisinde kalarak en düşük medyan reytinge sahip lig konumunda. Fakat Bodø/Glimt ve Viking makası öylesine açmış durumda ki lig aynı zamanda en geniş puan dağılımına sahne oluyor: Championship'teki 217 puana karşılık zirve ile dip arasında tam 406 puan fark var. Başka bir deyişle, lig çok daha üst seviyede iki kulübe ve ardından gelen uzun bir orta sıra kümesine sahip. Eredivisie'nin medyan kulübü daha güçlü olmasına rağmen, Bodø/Glimt'in 1555'lik reytingi, Eredivisie'nin 1485 reytingli en iyi takımından daha yüksek.

Eliteserien - Championship Karşılaştırması

İnsanları asıl şaşırtan karşılaştırma da bu. Medyan değerlere bakıldığında Championship daha güçlü: 1255'e karşı yaklaşık 1339. Ancak 1555 puana sahip Bodø/Glimt; 1507 puanlı West Ham United da dahil olmak üzere tüm Championship kulüplerinden daha yüksek bir reytinge sahip. 1441 puanlı Viking ise West Ham ve Middlesbrough'nun ardından yaklaşık üçüncü sırada yer alırdı. Bu seviyenin altında iki lig büyük ölçüde iç içe geçiyor: Molde, Brann ve Rosenborg aldıkları reytingle Championship'te orta sıra takımları olurdu; Eliteserien'in alt yarısı ise tüm Championship kulüplerinin gerisinde kalırdı.

Glimt Avrupa vitrininde

1566 puana sahip Bodø/Glimt; ölçeğimizde Real Betis (1532), Monaco (1507) ve Athletic Club'ın (1504) üzerinde yer alıyor. 84. sıradaki Viking ise Bologna (75.) ve Venezia'ya (96.) yakın bir konumda. Lig geneli dünya lig sıralamamızda 22. sırada yer alsa da, bu ölçeğe göre Norveç'in en iyi kulübü İspanya ve Fransa'nın elit ekipleriyle aynı kefeye konmayı hak ediyor.

Bu neden önemli?

Futbolseverler açısından Norveç'teki şampiyonluk yarışını bu kadar cazip kılan da tam olarak bu: Avrupa'nın en formda takımlarından ikisi sadece averajla birbirinden ayrılıyor. Oyuncu izleyenler (scout'lar) içinse, Bodø/Glimt'te fark yaratan bir oyuncunun ligin genel itibarının çok üzerinde bir seviyede oynadığını; Norveç'in başka bir takımındaki yıldızın ise Championship seviyesine daha yakın bir futbol sergilediğini açıklıyor.

Bu veriler nasıl okunmalı?

Akılda tutulması gereken üç temel kural var. Birincisi, konu belirli bir takımsa ligleri değil kulüpleri karşılaştırın: Lig medyanı Bodø/Glimt'i değil, ortalama bir rakibi anlatır. İkincisi, ölçeği unutmayın. 100 puanlık bir fark maç başına yarım golden biraz fazlasına denk gelir; bu hissedilir bir farktır ama tek maçta kapanabilir. 340 puanlık bir fark ise öyle değildir. Üçüncüsü, sadece sayıya değil gidişata da bakın. Bu süreçte Bodø/Glimt, Molde ve Rosenborg yükselişte görünürken; Lillestrøm, Fredrikstad ve diğer birkaç takım düşüş eğiliminde. Reyting, hareket halindeki bir sürecin anlık görüntüsüdür.

Dikkat edilmesi gereken noktalar

Reytingler belirli bir belirsizlik payı barındırır. Bodø/Glimt'in altındaki puanlar birbirine oldukça yakın: Viking 1442, Brann 1348, Molde 1346 ve Rosenborg 1342 puanda; dolayısıyla form durumundaki ufak dalgalanmalar Norveç'in orta sıralarını hızla değiştirebilir. Norveç'in orta sırasını İngiltere ile karşılaştırırken ligdeki sıralamalardan ziyade doğrudan reyting puanlarına odaklanmamızın sebebi de bu. Ayrıca bu değerlendirme 25 Ekim 2026'ya kadar olan sonuçları kapsıyor. Verileri her hafta güncelliyoruz.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevapInter, Serie A'nın reytingi en yüksek takımı ve dünya sıralamamızda 15. basamakta yer alıyor; dolayısıyla San Siro'da açık ara favori. Fiorentina 18. sırada ama reytingde 13.; girdikleri pozisyonlar 4 puanı değil, yaklaşık 9 puanı hak ediyordu ve geçen sezonu da verilerinin altında tamamlamışlardı.

Bu eşleşmenin kağıt üzerinde tam bir tezat gibi duran bir yüzü var ve puan durumu bunu açıkça gösteriyor. Inter, yedi maçta topladığı 19 puanla Serie A'nın zirvesinde; Lazio ile eşit puanda ve averajla önde. Fiorentina ise bir galibiyet, bir beraberlik ve beş mağlubiyetle dört puanda kalarak 18. sırada. Pazar günü San Siro'da, Türkiye saatiyle 14:30'da başlayacak maçın hakemi Maurizio Mariani. Zirvedeki takımla sondan üçüncünün mücadelesi.

The Beaumont Index bu tablonun yalnızca yarısına katılıyor. 1625 reytinge sahip Inter, açık farkla İtalya'nın en iyi takımı ve Index'in 3.848 kulüplük dünya sıralamasında 15. sırada. Sürpriz olan ise Fiorentina. Reyting sıralamasında 20 takım arasında 18. değil, 13. sıradalar. Bu çok büyük bir övgü sayılmaz ama küme düşme hattı performansından da oldukça uzak. Bu iki veri arasındaki uçurum, onların sezonunun özeti ve bu maçta asıl dikkat edilmesi gereken nokta.

Fiorentina: Kötü bir sezon, göründüğünden de beter

Rakamlarla başlayalım. Paolo Vanoli'nin ekibi yedi lig maçında yaklaşık 8,9 beklenen puana (xPTS) yetecek pozisyon üretti. Ancak ellerinde sadece dört puan var. Yaşanan 4,9 puanlık kayıp; Monza, Bologna ve Juventus'un ardından Serie A'daki en yüksek dördüncü fark. Üstelik bu yeni bir durum da değil. Geçen sezonu da pozisyonlarının hak ettiğinin 6,4 puan gerisinde tamamlamışlardı. Şanssız geçen tek bir sezon göz ardı edilebilir. Ancak üst üste iki sezon olunca işin içinde başka faktörlerin olup olmadığını sorgulamak gerekir: bitiricilik mi, kaleci performansı mı, yoksa kritik tek pozisyonu rakibe ikram etme alışkanlığı mı?

Bireysel maçlar bu durumu toplam tablodan daha net ortaya koyuyor. Fiorentina, evinde Frosinone'ye 3-0 mağlup olurken xG'de 2,95'e 1,37 üstündü. Torino'ya sahasında 2-1 kaybederken bu oran 1,67'ye 0,83'tü. Geçen hafta sonu kendi evlerinde Como'ya 3-1 yenildikleri maçta 2,66 xG ürettiler; gerçi Como daha fazlasını üretmişti. Sezon genelinde yedi maçın üçünde rakiplerinden daha fazla pozisyon kalitesi yakaladılar ve bunlardan sadece birini, 4-2 biten Venezia deplasmanını kazanabildiler.

Elbette tamamen masum değiller. Roma deplasmanındaki 4-0'lık mağlubiyet tam anlamıyla sahadaki gerçeği yansıtıyordu: 0,40 xG'ye karşılık 3,13. Üstelik saha içi diziliş de sürekli değişiyor. Maç verileri yedi lig maçında üç farklı formasyon gösteriyor: 4-1-4-1, 4-3-3 ve Como karşısında sahaya çıkan 4-2-3-1. Bu durum, hâlâ ideal 11'ini arayan bir teknik direktöre işaret ediyor. Como karşısında kalede David de Gea; stoper ikilisinde Pietro Pongračić ve Radu Drăgușin; önlerinde Nicolò Fagioli ile Cher Ndour; ileri uçtaki Pellegrino'nun arkasında ise Franco Mastantuono, Pote ve Njie vardı.

Sezon genelinde Fiorentina maç başına 1,90 xG üretirken kalesinde 1,84 xG görüyor. Geçen sezon bu rakamlar 1,43 ve 1,50 seviyesindeydi. Eskisine göre biraz daha fazla pozisyona giriyorlar ama kalelerinde de bir o kadar fazla pozisyon veriyorlar. Bu tablo, 18. sırayı hak eden bir takımdan ziyade şanssız bir dönem geçiren orta sıra takımının profiline işaret ediyor.

Inter: Aynı diziliş, her şeyden daha fazlası

Cristian Chivu'nun Inter'i ise tüm bu belirsizliklerin tam zıddı bir görüntü çiziyor. Maç verileri, ligde oynadıkları yedi maçın tamamında 3-5-2 dizilişini gösteriyor. İsimler ufak tefek değişse de şablon asla değişmiyor. Geçtiğimiz cumartesi Bologna deplasmanında 3-1 kazanan ilk 11 şöyleydi: Josep Martínez; Yann Bisseck, Manuel Akanji, Alessandro Bastoni; Luis Henrique, Nicolò Barella, Piotr Zieliński, Petar Sučić, Federico Dimarco; Marcus Thuram ve Francesco Pio Esposito. Goller ise Thuram, Carlos Augusto ve Bonny'den geldi.

Roma deplasmanındaki 4-0'lık mağlubiyet tam da göründüğü gibiydi: 0,40 xG'ye karşılık 3,13.

Inter, reytinge göre İtalya'nın en iyisi ve dünyada 15. sırada. Fiorentina ise 18. basamakta ama reytingde 13; bu iki veri arasındaki uçurum sezonun özeti.

Bunun faturası ise savunmada çıkıyor. Inter ligde dokuz gol yedi ve maç başına 1,4 xG veriyor; geçen sezon bu rakam 0,99'du. Napoli, San Siro'da 2,63 xG üretmesine rağmen sahadan 3-2 mağlup ayrıldı. Inter'in puan kaybettiği tek maç ise Roma deplasmanındaki 2-2'lik beraberlik oldu. Avrupa'da da aynı savunma zafiyeti pahalıya mal oldu: 13 Ekim'de Club Brugge'e evinde 4-3 kaybettiler. Çarşamba günü ise savunmayı toparlayıp Shakhtar'ı 1-0 mağlup ettiler.

Inter ayrıca istatistiklerinin üzerinde bitiricilik sergileme eğiliminde. Bu sezon girdiği pozisyonların hak ettiğinden +3,4 puan fazlasını topladılar; geçen sezon da bu rakam +4,3'tü. İki sezon üst üste gelen bu tablo tesadüf değil, bir istikrar göstergesi ve bunun bariz nedeni ileri uçta yatıyor. Thuram ve Lautaro Martínez'in ligde dörder golü bulunuyor; Inter yarım pozisyonları bile gole çevirebilen forvetlere sahip.

Geçmiş maçlar: Tek bir kötü anıyla Inter'in üstünlüğü

Inter, iki takım arasındaki son altı lig maçının dördünü kazandı, birinde berabere kaldı ve birini kaybetti. En son karşılaşma Mart ayında Floransa'da 1-1 sona erdi. Ondan önce Inter, geçen ekim ayında San Siro'da 3-0 kazanmıştı. Tek yenilgi ise Şubat 2025'te Floransa'da alınan ve bu tabloda hâlâ eğreti duran 3-0'lık maçtı; Inter bu maçtan dört gün sonra Milano'da rakibini 2-1 mağlup etti. Eylül 2023'e gittiğimizde ise San Siro'da 4-0'lık bir Inter galibiyeti görüyoruz.

İkili rekabet geçmişleri futbolda her zaman belirleyici bir rehber değildir. Oyuncular değişir, teknik direktörler değişir ve altı maçlık veri oldukça küçük bir örneklemdir. Ancak sahaya çıkarken iki tarafın zihniyetini özetler ve Inter bu maça mutlak galibiyet parolasıyla çıkıyor.

Düğümün çözüleceği yer

Kanatlara dikkat edin. Inter'in 3-5-2'si saha genişliğini büyük oranda solda Dimarco ve sağda Luis Henrique üzerinden sağlıyor; Fiorentina bekleri ise bu oyuncuları karşılamak için öne mi fırlayacaklarına yoksa savunma çizgisini mi koruyacaklarına karar vermek zorunda. Ayrıca Inter'in çift forveti, rakibin dörtlü savunmasının her an iki oyuncuyla boğuşmasını sağlıyor. Fiorentina yine dörtlü savunmayla sahaya çıkarsa, Thuram ve Esposito'yu (ya da başlarsa Lautaro'yu) birbirinden ayırmak zorunda; üstelik arkalarından Barella ve Sučić'e ceza sahasına sızacak boş alan bırakmadan.

Fiorentina içinse çıkış yolu, tüm sezon neredeyse meyve verecek olan taktik: Topu Mastantuono ve arkasından koşu yapan isimlerle buluşturup yakalanan fırsatları değerlendirmek. Pozisyon üretiyorlar, bunda şüphe yok. Tüm sezon boyunca asıl sorun her iki ceza sahasında da son dokunuşları yapamamaları oldu. Inter savunması son dönemde kırılgan bir görüntü verdi. Brugge dört, Napoli iki, Udinese üç gol attı. Karşımızda geçmiş sezonlardaki o San Siro kalesi yok.

Yorgunluk faktörünü de hesaba katmak gerek. Inter çarşamba gecesi Avrupa'da sahaya çıktı ve pazar günü öğle saatlerinde maça başlayacak. Chivu sezon boyunca aynı şablonun içinde rotasyona gitti; bu oturmuş sistem rotasyonun maliyetini de düşürüyor: Dinlenmiş bir kanat beki, zaten ezbere bildiği bir role sorunsuz monte olabiliyor.

Karar

Reyting puanı olarak aradaki fark 208 puan; bu da tarafsız sahada maç başına bir golden biraz daha fazlasına denk geliyor, ki bu maç tarafsız sahada da oynanmıyor. Index verilerine göre Inter, sürekli kaybeden bir rakibe karşı kendi evinde açık ara daha iyi olan taraf. Bunu söylemek için bir analitik modele bile gerek yok.

Modelin asıl kattığı değer ise Fiorentina'yı tipik bir küme düşme adayı olarak görmemek gerektiği yönündeki uyarı. Altta yatan metrikleri, orta sıraların hemen altında yer alan, iki sezondur şanssızlık yaşayan ve henüz oturmamış bir dizilişle oynayan bir takıma işaret ediyor. Bu tür takımlar genelde 18. sırada kalmaz. İbre dönecekse, yeterince pozisyon buldukları ve nihayet bunları bitirdikleri maçlarda dönecektir. Pazar günü bunun için zor bir başlangıç olsa da rakamlar Fiorentina'nın mevcut dört puanından çok daha iyi bir takım olduğunu gösteriyor.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

ÖzetleSekiz başlangıç ligimizdeki en şanslı takım, sahadaki performansının hak ettiğinden yaklaşık 10 puan fazlasına sahip olan Viking; Lazio hemen arkasında. En şanssız takım ise neredeyse dokuz puan geride kalan Nottingham Forest. Aston Villa deplasmanında kaybeden Manchester City, en şanslı 10 takımın dışına çıktı.

Şans, futbolda en sevilmeyen ama muhtemelen hakkı en çok yenen açıklamadır. Kimse takımının top yuvarlağı sevdiği için zirvede olduğunu ya da tam tersi gerekçeyle dipte yer aldığını duymak istemez. Biz de gerekeni yaptık ve 25 Ekim 2026'ya kadarki tüm maç sonuçlarıyla güncelleyerek her şeyi bir liste haline getirdik.

Yöntemimiz değişmedi. The Index, sekiz başlangıç ligimizdeki her kulüp için fiilen kazanılan puanlarla sahadaki performansın normalde getirmesi beklenen puanları kıyaslıyor. Makas ne kadar açıksa, olumlu ya da olumsuz şans faktörü o kadar devrededir. Ufak bir uyarı: ligler farklı evrelerde. Norveç'te 23-24 maç geride kaldı, Championship'te 12, Bundesliga'da ise henüz sadece 6 veya 7 hafta oynandı. Küçük örneklemlerde dalgalanma daha fazla olur.

Kulüplerin büyük kısmı bu listelerde yer almıyor. İncelediğimiz 154 kulübün 83'ü —yani yarıdan fazlası— sergilediği performansın hak ettiği puanın üç puanlık sapma payı içinde. Aşağıdaki 20 kulüp ise uç örnekler.

Neler değişti?

Viking, performansının yaklaşık 10 puan önünde yer alarak şanslılar listesinin zirvesini koruyor; ancak aradaki fark azaldı. Lazio sadece yaklaşık bir puan geride ikinci sırada, Stoke City ise üçüncü. Tablonun diğer ucunda ise Nottingham Forest, oynadığı futbolun hak ettiğinden yaklaşık dokuz puan geride kalarak incelediğimiz en şanssız kulüp olmayı sürdürüyor.

En büyük değişiklik ise listeden çıkanlarda. Manchester City geçen sefer şanslılar listesindeydi. O günden bu yana Aston Villa deplasmanında 2-1 kaybettiler ve puan fazlalıkları +5,7'ye geriledi; şu anda 154 kulüp arasında 13. sıradalar. Şansın dengelenmesi tam da böyle bir şey: City hâlâ 1733 reytinge ve Premier League'deki en iyi ikinci beklenen puan ortalamasına sahip; ancak sonuçlar artık performansla örtüşmeye başlıyor. Championship'te maç başına puan ortalamasında lider olan Swansea City de liste dışı kaldı. Yerlerine Atlético Madrid ve Blackburn Rovers girdi. Şanssızlar tarafında ise Cardiff City çıkarken Willem II listeye dahil oldu.

En şanslı 10 takım

1. Viking (Eliteserien), +10,3. Norveç'in zirvesinde, bir maç eksiğiyle 56 puanda Bodø/Glimt ile eş puana sahip; ancak sahadaki futbolları maç başına 1,99 puan ederken fiilen 2,44 puan topladılar. Lazio aradaki farkı yaklaşık bir puana kadar indirse de hâlâ incelediğimiz en şanslı kulüp konumundalar.
2. Lazio (Serie A), +9,2. Maç başına puan ortalamasında Serie A'nın zirvesinde (2,75), beklenen puanda ise 9. sırada (1,60). Yükseliş trendinde olmaları durumu biraz dengelese de İtalya'daki en büyük makas onlara ait.
3. Stoke City (Championship), +8,3. Karşılığı 0,98 puan olan futboldan maç başına 1,67 puan çıkardılar; Championship'te beklenen puanda 21. sıradalar. The Index'te ise 24 takım arasında 18. basamaktalar.
4. Fortuna Sittard (Eredivisie), +8,0. Karşılığı 0,78 puan olan futboldan maç başına 1,67 puan topladılar. İlk değerlendirmemizden bu yana listedeki yerlerini koruyorlar.
5. Lillestrøm (Eliteserien), +7,1. Karşılığı 1,26 puan olan futboldan maç başına 1,56 puan çıkardılar ve düşüş trendindeler. Listeye giren üç Norveç kulübünden biri.
6. Atlético Madrid (LaLiga), +6,7. Listeye yeni girdiler. Karşılığı 1,83 puan olan futboldan maç başına 2,50 puan alarak İspanya'nın en iyi ikinci derecesine sahipler. 1602 reytingle her iki listenin de en iyi takımı konumundalar.
7. Real Betis (LaLiga), +6,4. Karşılığı 1,40 puan olan performanslardan maç başına 2,11 puan topladılar.
8. Fredrikstad (Eliteserien), +6.2. Karşılığı 0,99 puan olan futboldan maç başına 1,26 puan ve düşüş trendindeler. Listede yer alan üçüncü Norveç kulübü.
9. Lecce (Serie A), +6,0. The Index'te Serie A'nın reytingi en düşük takımı; 0,43 ile beklenen puan ortalamasında 20. sırada olmalarına rağmen maç başına 1,29 puan topladılar.
10. Blackburn Rovers (Championship), +5,9. Listeye yeni girdi. Maç başına 1,01 hak edilen futbola karşılık 1,50 puan; Championship'teki en iyi 20. beklenen puan ortalaması.

En şanssız 10 takım

1. Nottingham Forest (Premier League), −8,7. Maç başına 1,83 hak edilen futbola karşılık 0,75 puan; Premier League'in en iyi 4. beklenen puan ortalaması. 1583 puanda ve yükselişte.
2. Preston North End (Championship), −8,1. Maç başına 1,09 hak edilen futbola karşılık 0,42 puanla Championship'in dibinde. Şanssızlar ancak endekste de düşüş trendindeler.
3. Brann (Eliteserien), −7,8. Maç başına 1,60 hak edilen futbola karşılık 1,26 puan; Norveç'in en iyi 5. ortalaması. Norveç bir eliyle verip diğeriyle alıyor.
4. Willem II (Eredivisie), −7,5. Listeye yeni girdi. Maç başına 0,95 hak edilen futboldan çıkan 0,20 puanla Eredivisie'nin sonuncusu. Geçen sezon sahadaki performanslarının yaklaşık 14 puan önündeydiler.
5. Athletic Club (LaLiga), −7,2. LaLiga'daki en iyi 3. beklenen puan ortalamasına (2,03) sahipler ama karşılığında maç başına sadece 1,12 puan alabildiler. Geçen sezon da yaklaşık 12 puan geride kalmışlardı.
6. Villarreal (LaLiga), −7,0. The Beaumont Index'e göre İspanya'da 4., maç başı puanda ise 9. sırada. Sahadaki oyun 1,90 puanı hak ederken tabeladaki karşılığı 1,20.
7. Monza (Serie A), −6,9. Maç başına 1,74 hak edilen performansa karşılık 0,88 puan ve yükseliş trendindeler.
8. Start (Eliteserien), −6,8. Maç başına 0,99 hak edilen futbola karşılık 0,70 puanla Norveç'in dibindeler. Oyun iyi değil ama bu kadar da kötü değil.
9. Sunderland (Premier League), −6,8. Maç başına puan ortalamasında (0,57) Premier League'in sonuncusu, beklenen puanda ise 9. sırada. Index reytingi 1563.
10. Brest (Ligue 1), −6,6. Ligue 1'deki en iyi 2. beklenen puan ortalaması (1,95), maç başına 1,12 puan. Yükseliş trendindeler.

Viking ve Norveç'teki şampiyonluk yarışı

Listedeki en ilginç vaka Viking, çünkü ortada doğrudan bir şampiyonluk yarışı var. Cumartesi günü Bodø/Glimt'in evinde Vålerenga'ya 1-0 kaybetmesinin ardından, Eliteserien'in zirvesinde bir maçları eksik olmasına rağmen Glimt ile 56 puanda eşit durumdalar. Averajları da aynı. Ancak elimizdeki verilere göre Viking'in oynadığı futbol maç başına yaklaşık 1,99 puanı hak ediyor; topladıkları 2,44 puanın bir hayli gerisinde. Geçen sezon da performanslarının fazlasıyla üzerinde puan toplamışlardı. Şans genelde iki yıl üst üste sürmez; dolayısıyla ligin son düzlüğünde yakından izlenmesi gereken bir takımlar.

Yanlış listedeki iyi takımlar

Şanssızlar listesi kesinlikle kötü takımlardan ibaret değil. Listedeki 10 takımdan dördünün reytingi, Avrupa'nın beş büyük ligindeki ortalama bir kulübün seviyesi olan 1500'ün üzerinde: Nottingham Forest (1583), Athletic Club (1504), Villarreal (1545) ve Sunderland (1563). En çarpıcı örnek Forest. Sahadaki performansları maç başına puan bazında Premier League'deki üç takım hariç hepsinden daha değerliyken, sadece iki takımdan daha fazla puan toplayabildiler. Bu kötü oynayan bir takım tablosu değil. Kazanacak kadar iyi oynadığı maçları kaybeden bir takım söz konusu ve Index onları yükselişte gösteriyor.

O tarihten bu yana Aston Villa deplasmanında 2-1 mağlup oldular ve puan fazlalıkları +5,7'ye gerileyerek 154 kulüp arasında 13. sıraya indi.

İspanya'da da Villarreal için aynı senaryo geçerli. The Beaumont Index'e göre LaLiga'da sadece Barcelona, Real Madrid ve Atlético Madrid'in ardında 4. en iyi takım konumundalar ve beklenen puanda da 4. sıradalar. Alınan sonuçlarda ise lig 9.'sudurlar. On maçta oluşan yaklaşık yedi puanlık bu fark neredeyse her zaman kapanır. Athletic Club ise İspanya'daki üçüncü vaka ve üst üste ikinci sezondur LaLiga'nın en şanssız takımı.

Şanslı tarafta ise her iki listenin de en iyi takımı 1602 reytingle Atlético Madrid. Şans faktörü kesinlikle var; ancak daha önce City'de olduğu gibi, bu durum zaten çok iyi bir takımın üzerine eklenen bir şans.

Hangi lig en şanslısı?

Hâlâ Serie A. Lig genelinde, sadece yedi ya da sekiz maçın ardından sonuçlar ile performanslar arasındaki kulüp başına ortalama fark (her iki yönde de) yaklaşık 4,3 puan. 3,8 puanla Eliteserien ikinci sırada; ancak Norveç'te üç kat daha fazla maç oynandığı için bu farkların birikmesi çok daha uzun bir süreye yayıldı. Maç başına bakıldığında İtalya, ölçüm yaptığımız en dalgalı lig. En durağanı ise kulüp başına yaklaşık 2,1 puanla Bundesliga; bunun bir nedeni de henüz sadece altı veya yedi maç geride kalmış olması.

Kıl payı dışarıda kalanlar

Şanslı tarafta ilk 10'un hemen kıyısında kalanlar: Real Sociedad (+5,8), Frosinone (+5,7), Manchester City (+5,7), Lille (+5,5) ve Arsenal (+5,3). Hem Manchester City hem de Arsenal orada; yani Premier League'in ilk iki sırası, oynadıkları futbolun yaklaşık beşer puan önünde gidiyor. Şanssız tarafta ise: Cardiff City (−6,6), Juventus (−5,9), Espanyol (−5,7), Fiorentina (−4,9) ve Bournemouth (−4,9).

Şans bir sonraki sezona devreder mi?

İşte bu yazıdaki en faydalı veri: İncelediğimiz her kulübün bu sezonki puan farkını (beklenen ile gerçekleşen arasındaki makası) geçen sezonkiyle karşılaştırdık. Korelasyon yaklaşık 0,03; yani pratikte sıfır. Bir kulübün geçen sezon ne kadar şanslı olduğunu bilmek, bu sezon ne kadar şanslı olacağına dair neredeyse hiçbir şey söylemez. Sunderland geçen sezon neredeyse 12 puan öndeyken şu an yaklaşık 7 puan geride. Willem II geçen sezon neredeyse 14 puan fazlasını almışken şu an 7,5 puan açıkla Eredivisie'nin dibine demir atmış durumda. Şans kalıcı bir meziyet değildir; tıpkı hava durumu gibidir.

Ne anlama geliyor?

Böyle bir liste bir kehanet değil ancak güçlü bir ipucudur. Bu çaptaki farklar her iki yönde de er ya da geç kapanma eğilimindedir; nitekim City bunun ne kadar hızlı gerçekleşebileceğini henüz yeni gösterdi. Kulübünüz ilk listedeyse tadını çıkarın ama şampiyonluk turu için şimdiden üstü açık otobüs ayarlamayın. Kulübünüz ikinci listedeyse sahadaki oyun hissedilenden çok daha iyi; özellikle Forest, Villarreal ve Athletic özelinde oyunun temel seviyesi oldukça yüksek. Bu listeyi güncellemeye ve ortalamaya kimin gerilediğini dürüstçe aktarmaya devam edeceğiz.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

Kısa cevapManchester United ve Bournemouth, pazar günü Old Trafford'da Premier League'in en şanssız dört takımından ikisi olarak karşı karşıya geliyor. Bournemouth gibi United da yedi maçta yalnızca bir galibiyet alabildi; ancak iki takımın performansı da çok daha fazla puanı hak ediyordu. United reyting olarak bir adım önde, Bournemouth üç maçlık galibiyet serisiyle geliyor ve United ligdeki son altı randevuda rakibini mağlup edemedi.

Perşembe gecesi Vitality Stadyumu'nda Bournemouth, AC Milan'ı 3-0 mağlup etti; Milan Teknik Direktörü Ruben Amorim, Manchester United'ın başındayken de başına fazlasıyla dert açan takıma bir kez daha boyun eğmiş olarak sahayı terk etti. Çarşamba günü ise Kuzey İtalya'da Michael Carrick'in United'ı, Como deplasmanında 4-1 kaybetti. Pazar günü öğle saatlerinde iki kulüp Old Trafford'da buluşuyor. Avrupa mesaisi morallerin ne yönde olduğunu gösterse de sahadaki futbola dair çok daha az şey söylüyor.

Zira madalyonun diğer yüzü oldukça farklı: Premier League'de geride kalan yedi haftanın verilerine bakıldığında bu iki ekip, ligin en şanssız dört takımından ikisi. Puan cetveli onları sıralamanın altlarında birbirine yakın gösteriyor. Ancak derinlemesine rakamlar her iki takımın da üst sıralara yakışır bir futbol ortaya koyduğunu belgeliyor. Dolayısıyla pazar günkü maçın sorusu biraz sıra dışı: Fazlasını hak eden bu iki takımdan hangisi nihayet karşılığını alacak?

Puan tablosunun yanılttığı iki takım

İşe çıplak tabloyla başlayalım. United'ın yedi lig maçında bir galibiyeti, dört beraberliği ve iki mağlubiyeti var. Bournemouth'un da bir galibiyeti, üç beraberliği ve üç mağlubiyeti bulunuyor. Bu da United için maç başına 1,00 puan, Bournemouth için 0,86 puan demek; yani yukarıya değil, düşme hattına bakan takımların form grafiği.

Şimdi de sahadaki futbolun hak ettiği tabloya bakalım. Beklenen puan (xP) metriğimiz, her iki takımın ürettiği ve kalesinde gördüğü pozisyonların kalitesini inceleyerek bunun normalde kaç puana tekabül etmesi gerektiğini hesaplıyor. United'ın performansları maç başına 1,67 puan değerindeydi. Bournemouth'unkiler ise 1,55. Yedi maç sonunda United, sahada hak ettiğinin 4,7 puan gerisinde kalmış durumda; yani bitiricilik, kaleci performansı ve şans faktörü yüzünden yaklaşık bir buçuk galibiyet kaybetmiş durumdalar. Bournemouth ise 4,9 puan geride.

Performansının bu denli gerisinde kalan yalnızca Nottingham Forest ve Sunderland var. Bulundukları grup bu. O iki kulübün kendi hikâyeleri var; bu ikisinin ise birbiri var.

Güç sıralamaları puan tablosundan ziyade beklenen puanlarla örtüşüyor. United 1671 puanla Premier League'in en yüksek dördüncü reytingine sahip. Bournemouth ise 1651 puanla ligde yedinci sırada. Skalamızda beş büyük ligin ortalama bir kulübü 1500 puanda yer alıyor ve kabaca 180 puan maç başına bir gole denk geliyor. Pazar günkü rakipler arasındaki fark ise yalnızca 20 puan; bu da maç başına yaklaşık onda bir gole tekabül ediyor. Tarihleri bu denli farklı olan bir ev sahibi ile deplasman takımı için bu neredeyse hiç fark yok demek.

Bir regresyon maçı

Bill James beyzboldaki kariyerini basit bir fikir üzerine kurdu: Küçük örneklemler yanıltır ve sayılar en çok bunu gösterdiklerinde işe yarar. Yedi maç küçük bir örneklem. Futbolda şans kalıcı bir özellik değil, hava durumudur ve hava her zaman değişir.

Performansının bu denli gerisinde kalan yalnızca Nottingham Forest ve Sunderland var.

Fakat bu işin içinde başka bir terslik daha var. United geçen sezon performansının yaklaşık 6,6 puan üzerinde bir getiri elde etmişti, şimdiyse epey gerisinde. Bournemouth geçen sezon da yaklaşık 3,3 puan geride kalmıştı; yani üst üste ikinci sezondur sonuçlarının gösterdiğinden daha iyi oynuyorlar. İki sezon elbette henüz bir doğa kanunu sayılamaz. Ancak İngiltere'de zarlara gerçekten isyan etme hakkı olan bir kulüp varsa, o da Dorset'te top koşturuyor.

Maçlara tek tek bakıldığında tablo daha da netleşiyor. United yedi lig maçının üçünde daha kaliteli pozisyonlar üretti; Bournemouth ise dördünde bunu başardı. United, Fulham deplasmanında yaklaşık üç gollük pozisyon üretip 1-1 berabere kaldı. Bournemouth kendi sahasında Brentford'a karşı yarım gole karşılık iki golden fazla pozisyon üretti ve 2-2 berabere kaldı. Newcastle deplasmanında da hikâye benzerdi ve maç yine 2-2 bitti.

Bournemouth'un en parlak verisine dair küçük bir şerh düşmek gerek: Geçtiğimiz hafta sonu Sunderland karşısında 4,3 gollük pozisyon ürettiler ancak Sunderland 17. dakikada 10 kişi kalmıştı. O maçı denklemden çıkarsanız dahi Bournemouth hâlâ aldığından fazlasını hak eden bir takım görüntüsünde, yalnızca aradaki fark o kadar dramatik değil.

United artık nasıl oynuyor: Nicelik, genişlik ve ortalar

Carrick yönetimindeki United, selefine kıyasla sahada çok daha hareketli bir takım. Bu sezonki lig maçlarını önceki on iki ayla karşılaştırın: Maç başına şut sayıları 15,1'den 19,1'e çıktı; bu da her hafta yaklaşık dörtte bir oranında daha fazla deneme anlamına geliyor. Çok daha fazla orta yapıyorlar; daha önce 14 olan maç başına orta sayısı şimdi 19 civarında. Ayrıca şutla ya da ceza sahasına girişle sonlanan sabırlı hücum varyasyonlarını çok daha sık inşa ediyorlar.

Bu, pozisyonları ince eleyip sık dokumaktan ziyade şut sayısını yığmaya dayalı bir oyun tarzı. En iyi örneği, beş golün üzerinde pozisyon kalitesine dayanan 5-2'lik Ipswich galibiyetiydi. En kötüsü ise daha yakın tarihte yaşandı. United son üç lig maçının ikisinde, evinde Tottenham'a ve deplasmanda Leeds'e karşı bir golden daha az pozisyon üretebildi. Şut hacmi hâlâ yerinde, ancak ceza sahası içindeki kalite seyreldi. Ardından gelen 4-1'lik Como mağlubiyeti ise haftanın ligdeki istatistiklerin gösterdiğinden çok daha karanlık hissettirmesine yol açtı.

United, 10 Eylül'de Şampiyonlar Ligi'nde Sabah'ı yendiğinden bu yana tüm kulvarlarda çıktığı yedi maçta da galibiyet yüzü göremedi. Bu seride iki Avrupa mağlubiyeti ve evinde Brighton'a elendiği bir Lig Kupası vedası var. United çapındaki bir kulüpte yedi maç üst üste kazanamamak refleks icabı kriz olarak adlandırılır. Ancak altta yatan verilere bakıldığında bu daha çok geçici bir kuraklığa benziyor.

Bournemouth artık nasıl oynuyor: Aynı diziliş, daha sağlam bir kapı

Bournemouth, kelimenin en olumlu anlamıyla İngiltere'nin tahmin edilmesi en kolay takımlarından biri. Verilerimizdeki son on iki aya ait her lig maçında sahaya 4-2-3-1 dizilişiyle çıktılar. Rose bu dizilişi korudu ancak oyunun ağırlık merkezini değiştirdi.

Asıl değişim savunma hattında. Bournemouth bu sezon maç başına kalesinde 8,9 şuta izin veriyor; geçen sezonki 12,2'ye kıyasla bu, kalelerine yönelen tehditlerde yaklaşık dörtte birlik bir düşüş anlamına geliyor. Verilen pozisyonların kalitesi de geriledi: maç başına beklenen gol (xG) değeri yaklaşık 1,70'ten 1,30'a düştü. Bu tablo, Chelsea deplasmanındaki 5-1'lik hezimeti daha da anlamsız kılıyor. Chelsea'nin o günkü pozisyonları iki golden daha az ediyordu; fakat beşi ağları buldu.

Hücumda ise Bournemouth bildiğimiz gibi: maç başına yaklaşık 17 orta ve kontralardan ziyade yerleşik hücumlara dayalı istikrarlı bir plan. Maç başına ortalama sadece bir kontratağa çıkıyorlar; futbollarının büyük kısmı sabırla inşa edilip kanatlara taşınarak oynanıyor.

Ve şu an fırtına gibi esiyorlar. Tüm kulvarlarda üst üste üç galibiyet aldılar, 8 gol atıp hiç yemediler; bunların sonuncusu Milan'a karşı alınan o 3-0'lık sükseydi. Tek handikap ise takvim. Bournemouth perşembe gecesi, United ise çarşamba günü oynadı; yani Rose'un öğrencileri, Manchester'daki öğle mesaisinden önce dinlenmek için bir gün daha az süreye sahip.

United'ın bir türlü üstesinden gelemediği eşleşme

Bazı fikstürler, takımların form grafiği ne olursa olsun kendi havasını yaratır. Bu eşleşme de Old Trafford'un üzerine çöken gri bir bulut gibi. United, ligde Mayıs 2023'ten bu yana Bournemouth'u mağlup edemedi. O tarihten bu yana oynanan altı maçta dört beraberlik ve her ikisi de Old Trafford'da 3-0'lık skorlarla gelen iki Bournemouth galibiyeti çıktı.

Bu altı karşılaşmada Bournemouth, United'ın 9 golüne karşılık 15 gol kaydetti. Geçen aralık ayında Old Trafford'daki 4-4'lük maç bunların en kaotik olanıydı; mart ayında güney kıyısında oynanan 2-2 ise en sonuncusuydu. Pazar günü sahaya elbette geçmiş çıkmayacak. Ancak bu tablo, İtalya dönüşü kimsenin Old Trafford'da bu maçı 'kolay bir lokma' olarak görmeyeceğini gayet iyi açıklıyor.

Maç nerede çözülecek?

Takip edilmesi gereken üç nokta; üstelik hiçbirinde yüzdelerle işimiz yok.

İlk olarak, United'ın kanat ortaları ve Bournemouth'un dörtlü savunması. United evinde topa daha çok sahip olacak ve son dönemdeki formlarına bakılırsa ceza sahasına bolca top şişirecektir. Bournemouth ise kalesine gelen şut sayısını kısıtlama konusunda hayli başarılı. Bir taraf ödün vermek zorunda kalacak. United bu ortaları net fırsatlara dönüştürebilirse, şanssızlık faktörünü tersine çevirmeye başlayabilir.

İkinci olarak, Bournemouth'un son yarım saatteki fiziksel direnci. Duygusal bir Avrupa gecesinin ardından perşembeden pazara dönmek, kadro derinliği için ciddi bir sınavdır. Rose, Milan karşısında rotasyona giderek kalede Petrović yerine Di Gregorio'yu tercih etmiş ve 4-4-2'ye dönmüştü; dolayısıyla as oyuncularının bir kısmı takvimin düşündürdüğünden daha diri olacaktır.

Üçüncü olarak, geçiş oyunları. United çarşamba günü Como deplasmanında kalesinde dört gol gördü. Bournemouth alışkanlık gereği bir kontra takımı değil, ancak son üç maçlarında fazlasıyla rahat gol buldular. United bekleri kenar ortası kurgusunu beslemek için ileri çıktığında, arkalarında bırakacakları boşluklar Bournemouth'un hedef alacağı alanlar olacaktır.

Rakamların anlattıkları ve anlatamadıkları

Rakamlar, karşımızda puan tablosu aldatıcı olan iki iyi takım bulunduğunu ve ev sahibinin bir tık daha yüksek reytinge sahip olduğunu söylüyor. Bournemouth'un bu sezon savunmada daha derli toplu olduğunu, United'ın ise hücumda daha üretken olduğunu gösteriyor. Birinin şanssızlığının eninde sonunda kırılacağını fısıldıyor; fakat henüz yedi hafta geride kalmışken bunun ne zaman olacağını kestirmek imkânsız.

Kimin kazanacağını ise söylemiyor. Maç tahminleri yayımlamıyoruz; reyting açısından birbirine bu kadar yakın iki takım arasındaki bir mücadele tam da bir çarpmanın veya sekmenin her şeyi belirleyebileceği türden bir maç. Söyleyebileceğimiz tek şey, pazar günü kaybeden tarafın muhtemelen puan cetvelinin gösterdiğinden fazlasını hak etmiş olacağı ve aynı durumun kazanan için de geçerli olacağıdır.

Old Trafford'daki bir maç için bunu söyleyebilmek oldukça tuhaf. Ancak bu hafta sonu yazılan tüm maç önü analizleri içindeki en dürüst tespit de belki bu.

Bu yazıdaki puanlar ve dünya sıralamaları, 25 Ekim 2026 tarihli sıralama güncellememizden önceki verilere dayanmaktadır. Güncel rakamlara her kulübün sayfasından ulaşabilirsiniz.

KısacasıFeyenoord, Eredivisie'de dört puan farkla lider ve ligdeki dokuz rakibinden de daha fazla gol pozisyonu üretti. Ancak PSV hâlâ Hollanda'nın en yüksek dereceli kulübü, ev sahibi avantajına sahip ve ligdeki son dört maçı kazandı. Reytinglerimiz PSV'yi maç başına yaklaşık üçte bir gol farkla önde görüyor; bu da bizi son derece başa baş bir mücadelenin beklediğini gösteriyor.

Feyenoord, Eindhoven'a Eredivisie lideri olarak geliyor: dokuz maçta namağlup, ligde üst üste beş galibiyet ve atılan 31 gol. PSV ise dört puan geride üçüncü sırada ve şimdiden iki mağlubiyet aldı bile. Philips Stadyumu'nda Pazar günü Birleşik Krallık saatiyle 13.30'da başlayacak karşılaşmayı Serdar Gözübüyük yönetecek. Puan tablosuna bakılırsa, takipçi rolünde olan taraf bu kez ev sahibi.

The Beaumont Index ise tabloya tam tersinden bakıyor. 1498 reytingle Hollanda'nın en yüksek reytingli takımı unvanını koruyan PSV, dünya sıralamamızda da 50. basamakta yer alıyor. 1433 reytingli Feyenoord ise ligde Twente'nin ardında üçüncü, dünyada ise 87. sırada. İki okuma da kendi içinde doğru ve aralarındaki bu tezat, bu maçı bu denli ilginç kılan asıl unsur.

Feyenoord: Hem baskın hem de şansı yanında

Önce Giovanni van Bronckhorst'un ekibinin iyi yaptığı şeylerle başlayalım; zira liste epey kabarık. Maç bazında gol beklentisi (xG) verilerine bakıldığında Feyenoord, ligde karşılaştığı dokuz rakibinin tamamına üstünlük kurdu. Maç başına 2,83 xG üretirken kalesinde sadece 0,86 xG görüyorlar. PEC Zwolle deplasmanında 7-0, Utrecht karşısında 5-0 ve şu an ikinci sırada bulunan AZ karşısında 2-0 kazandılar. Nacho Ferri'nin altı lig golü bulunuyor. Gjivai Zechiël orta sahadan beş gol ve dört asistlik katkı verdi. Anis Hadj-Moussa ise kanattan beş gole ulaştı.

Kaybettikleri iki puan da tamamen kontrol ettikleri maçlarda geldi. Sahalarında 33 şut çekip 2,47'ye 0,24 xG ürettikleri maçta ADO Den Haag ile 2-2 berabere kaldılar. Açılış haftasında Sparta deplasmanında 3,53 xG üretmelerine rağmen sahadan 1-0'lık galibiyetle ayrıldılar. Şut verileri bir şey söylüyorsa, o da Feyenoord'un puan farkını daha da açmış olması gerektiğidir.

Peki pozisyonları farklı ağırlıklandıran Index'in beklenen puan modeli, Feyenoord'u ligin en büyük ikinci fazlası olan +4,5 puanla neden hak ettiğinin üzerinde gösteriyor? Kısmen bazı galibiyetlerin skordan çok daha başa baş geçmesinden ötürü. Geçen cumartesi Telstar deplasmanında alınan 4-3'lük galibiyet nefes kesti ancak Telstar tam 23 şut kaydetti. Bir diğer neden de bu modelin PSV ile Feyenoord'u beklenen puan bazında neredeyse eşit görmesi: PSV maç başına 2,11, Feyenoord ise 2,06 beklenen puanda. Feyenoord'un liderliği gerçek; fakat PSV'ye karşı altta yatan üstünlükleri, aradaki dört puanlık farkın hissettirdiğinden çok daha az.

PSV: Eski alışkanlıklar ve beliren çatlaklar

Peter Bosz'un PSV'si bu sezon pozisyonlarının hakkı olan puanı neredeyse kuruşu kuruşuna aldı: +0,0. Geçen sezon ise bambaşka bir hikâye vardı. Sezonu beklenen puanlarının tam 16,2 puan üzerinde, muazzam bir fazlalıkla tamamlamışlardı. Böyle sezonların ardından genellikle ortalamaya dönüş yaşanır ve nitekim öyle de oldu.

PSV iyi günündeyken gerçekten durdurulamaz. Utrecht deplasmanında 6-1 kazanırken 90 dakika boyunca kalelerinde yalnızca tek bir şut gördüler. Ajax deplasmanından 3-1'lik galibiyetle döndüler. Groningen'e beş, Sparta'ya dört gol attılar. Maç başına 2,59 gol beklentisi yakalıyorlar. Guus Til ve Sem Mijnans'ın beşer lig golü bulunuyor; Dennis Man'ın da onlara katılmasıyla ofansif orta saha hattı skoru her bölgeden üretebiliyor.

Kısmen de bu galibiyetlerin bazılarının skordan çok daha çekişmeli geçmesi yüzünden.

Kötü günündeki PSV ise savunmada açık veriyor. Maç başına 1,40 gol beklentisi veriyorlar ki bu Feyenoord'un rakamının oldukça üzerinde. Twente deplasmanında kalelerinde 23 şut görüp 2,40'a karşılık sadece 1,02 xG üreterek 3-2 mağlup oldular. Geçen cumartesi ADO Den Haag deplasmanında 2-1 kaybettiler ve gollerden biri kaleci Matěj Kovář'ın kendi kalesine attığı goldü. Açılış haftasında evlerinde Fortuna Sittard ile 2-2 berabere kaldılar. Ajax karşısındaki 3-1'lik galibiyette bile kalelerine 19 şut geldi.

Bir de işin Avrupa boyutu var. PSV, salı gecesi Porto deplasmanında 1-0 kazanarak haftanın havasını tamamen değiştirdi. Feyenoord ise bir gün sonra, çarşamba gecesi Real Betis'e deplasmanda 1-0 mağlup oldu ve Eindhoven deplasmanına bir gün daha az dinlenerek çıkacak. Şampiyonlar Ligi maceraları şu ana dek epey dalgalı geçti: Barcelona karşısında 5-1'lik ağır bir yenilgi, ardından Como karşısında 3-2'lik bir galibiyet.

Zirvedeki kritik hesap

Puan durumu, bu mücadelenin neden sıradan bir ekim ayı karşılaşmasından çok daha fazlası olduğunu net şekilde gösteriyor. AZ 20 puanla ikinci, PSV 19 puanla üçüncü, Ajax ise 18 puanla dördüncü sırada. Feyenoord'un kazanması, kasım ayına girmeden PSV ile arayı yedi puana çıkarması anlamına gelecek. PSV'nin kazanması durumunda ise fark tek puana inecek ve AZ'ye zirveye ortak olma şansı doğacak. Beraberlik Feyenoord'a ve takipçi grubuna PSV'den çok daha fazla yarayacaktır. Dokuz hafta elbette bir sezonu belirlemez ve Hollanda'da şampiyonluk yarışları çok daha küçük farklarla dönmüştür; ancak sezonun bu kadar erken bir evresinde PSV'ye yedi puan fark atmak çok ciddi bir gövde gösterisi olur.

Geçmiş maçlar: Son dönemde ibre tamamen PSV'den yana

Ev sahibinin özgüveninin kaynağı tam da burası. PSV, Feyenoord ile oynadığı son altı lig maçında yenilgi yüzü görmedi (beş galibiyet, bir beraberlik) ve son dört randevudan da zaferle ayrıldı. Şubat ayında PSV sahasında 3-0 kazandı. Geçen yıl ekim ayında Rotterdam'da 3-2 galip geldiler. Ayrıca Mayıs 2025'te yine Rotterdam'da 3-2, Aralık 2024'te ise Eindhoven'da 3-0 kazandılar. Feyenoord'un PSV'yi normal sürede mağlup ettiği son maç, Ocak 2024'teki 1-0'lık kupa mücadelesiydi.

Her zamanki gibi ikili averaj ve geçmiş maç kayıtlarını temkinli okumak gerekir. Hollanda'da kadro sirkülasyonu çok hızlıdır ve böylesine yüksek tansiyonlu bir rekabette geçmiş birkaç skor, pazar günü oynanacak maç hakkında kesin bir şey söylemez. Yine de Hollanda futbolunun en büyük kapışmasında üst üste dört mağlubiyet almak, Feyenoord'un bir an önce kırmak isteyeceği bir seriye dönüşmüş durumda.

Düğümün çözüleceği yer

Her iki takım da çoğu maça 4-2-3-1 dizilişiyle çıkıyor; dolayısıyla bu karşılaşmanın kaderi hatlar arasındaki boşluklarda çizilecek. PSV'nin Sano ve Mauro Júnior'dan oluşan çift pivotunun, Zechiël'in orta sahadan ceza sahasına yapacağı geç koşuları durdurması şart. Feyenoord'un ikilisi –geçen hafta Rotterdam'da Zechiël ve Vanhoutte– Til ve Mijnans'ı arkalarındaki ceplerden uzak tutmaya çalışacak. Sergiño Dest ve Filip Kostić, bek pozisyonundan PSV'ye hız ve orta katkısı sağlıyor. Ancak bu durum arkalarında boşluk bırakıyor ve ligde beş golü bulunan Hadj-Moussa, tam da bu boşlukları işleyecek türden bir koşucu.

Kalede görülen şut sayılarına bakın: Feyenoord, PSV'ye kıyasla çok daha az pozisyon veriyor. PSV'nin dişli rakiplere karşı kalesinde 15-20 şut görme alışkanlığı ise en büyük zaafı. PSV, Twente deplasmanındaki gibi savunma yapmak zorunda kalırsa, Feyenoord'un istatistikleri maçı kazanmaya yetecek pozisyonu üreteceklerini söylüyor. Ancak PSV, Utrecht karşısındaki gibi topa hükmederse eski düzen geri döner.

Karar

Reyting bazında PSV 65 puan önde; bu da maç başına yaklaşık üçte bir gollük bir avantaja denk geliyor ve üstelik ev sahipleri. Fakat bu reyting geçmişin izlerini taşıyor: PSV'nin yıllardır ülkenin en iyi takımı olması ve geçen sezon artık sönmeye yüz tutmuş olan beklenen puanın üzerindeki ciddi fazlalık gibi. Feyenoord'un üretilen ve verilen pozisyonlara dayanan bu sezonki performansı ise en az PSV kadar iyi, hatta muhtemelen daha da üstün.

Asıl soru, sahada iki takımın da hangi yüzünü göreceğimiz. Feyenoord en iyi gününde bu sezon amansız bir futbol oynadı: yüksek şut sayıları, kalede az pozisyon ve Ferri, Zechiël ile Hadj-Moussa'dan gelen goller. PSV ise formunun zirvesindeyken ligdeki her rakibi sahadan silebilecek güçte; Utrecht bunu bizzat yaşadı. Fakat her iki ekip de geçtiğimiz ay bunun tam tersini sergiledi: Feyenoord Telstar karşısında, PSV ise ADO deplasmanında.

Dolayısıyla veriler başa baş bir mücadeleye işaret ediyor. PSV daha yüksek reytinge, saha avantajına ve yakın geçmişteki üstünlüğe sahip. Feyenoord'un elinde ise form grafiği, daha iyi savunma istatistikleri ve koruyabileceği dört puanlık bir kredi var. The Beaumont Index skor tahmini yapmaz. Beraberlik Feyenoord'u zirvede tutar. PSV'nin galibiyeti ise farkı tek puana indirir ve eski düzenin henüz sona ermediğini gösterir.